Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightDijitalleşme, değerlendirici aidiyet ile değerlendirici bağlılık arasındaki ilişkiyi seçici biçimde modere etmiştir; bu da, mekâna yönelik sembolik bağların dijital yoğun yaşam tarzlarında daha kırılgan olabileceğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, yere aidiyet (YA) ve topluluk bağlılığının (TB) kırsal ve kentsel genç yetişkinler arasında nasıl farklılaştığını incelemekte ve özellikle dijitalleşmenin bu ilişkideki düzenleyici rolüne odaklanmaktadır. Genç yetişkinden oluşan tabakalı rastgele bir örneklem, kırsal (n = 245) ve kentsel (n = 219) yerleşimlerde çevrim içi anket yoluyla çalışmaya katılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi (CFA), çok boyutlu ölçüm modelini doğrulamıştır. Yapısal eşitlik modellemesi (YEM) ve çok gruplu moderasyon analizleri, sosyodemografik değişkenler ile dijitalleşmenin bilişsel, duygusal ve değerlendirici YA ve TB boyutları üzerindeki etkisini incelemek amacıyla uygulanmıştır. Kırsal gençler, tüm alt boyutlarda anlamlı biçimde daha yüksek düzeyde yere aidiyet ve topluluk bağlılığı bildirmiştir. Dijitalleşme, değerlendirici aidiyet ile değerlendirici bağlılık arasındaki ilişkiyi seçici biçimde modere etmiştir; bu da, mekâna yönelik sembolik bağların dijital yoğun yaşam tarzlarında daha kırılgan olabileceğini göstermektedir. İkamet süresi ve göçmenlik geçmişi, yere aidiyetin anlamlı pozitif yordayıcıları olarak ortaya çıkarken, cinsiyet ve eğitim düzeyinin tutarlı etkileri gözlemlenmemiştir. Elde edilen bulgular, dijital alışkanlıklarla bütünleştirilen yerel çabaları içeren hibrit müdahalelerin yere aidiyet ve topluluk bilincini güçlendirmek adına önemli olduğunu ortaya koymakta; bu sayede topluluk temelli planlama stratejilerine katkı sağlamaktadır. Bağlam duyarlı yaklaşımlar, hem kırsal hem de kentsel ortamlarda gençlerin katılımını, sosyal sürdürülebilirliği ve toplumsal dirençliliği teşvik edebilir. Bu çalışma, dijital davranışları yere aidiyet kuramlarına entegre eden çok boyutlu bir modeli ampirik olarak test ederek yere aidiyet literatürüne katkı sağlamaktadır. Bulgular, yere aidiyetin farklılaşan doğasını vurgulamakta ve dijital dönüşüm sürecindeki genç-mekan ilişkilerine dair güncel ve ampirik bir bakış sunmaktadır.
Abstract
This study investigates how place attachment (PA) and community dependence (CD) vary between rural and urban young adults, with a specific focus on the moderating role of digital engagement. A stratified random sample of young adults (18–30) participated in an online survey across rural (n = 245) and urban (n = 219) settings. Confirmatory factor analysis (CFA) validated the multidimensional measurement model. Structural equation modeling (SEM) and multi-group moderation analyses were employed to examine the influence of sociodemographic variables and digital engagement on cognitive, affective, and evaluative dimensions of PA and CD. Rural youth reported significantly stronger levels of PA and CD across all subdimensions. Digital engagement selectively moderated the link between evaluative attachment and evaluative dependence, suggesting that symbolic ties to place may be more vulnerable to attenuation in digitally intensive lifestyles. Length of residency and migration background emerged as significant positive predictors of spatial belonging, while gender and education showed no consistent effects. The results inform community-based planning strategies by emphasizing the need for hybrid interventions that integrate digital routines with localized efforts to strengthen place attachment and community infrastructure. Context-sensitive approaches can help foster youth engagement and long-term spatial belonging in both rural and urban settings. This study contributes to place attachment literature by empirically testing a multidimensional model that incorporates digital behaviors into spatial belonging frameworks. The findings highlight the differentiated nature of spatial belonging and offer a timely empirical lens on youth-place relations in a digitally transforming world.