KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 1

KAVRAMSAL AÇIDAN KATILIMCILIK İLKESİ VE DEĞİŞEN KAMUSAL HİZMET SUNUMUNDAKİ YERİ

Ünal Küçük(FIRAT ÜNİVERSİTESİ)
Özkan Durna(MERSİN ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
209–219
Yayın Tarihi
2021-05-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda kamu-özel sektör ve sivil toplum üçlemesi üzerinden bir değerlendirme yapıldığında özellikle üçüncü alanda (sivil toplum) katılımcılığın yeterli düzeyde gerçekleşmediği kanaatine varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de son dönemde çeşitli kamu hizmetlerinin sunumu esnasında, kamu özel ortaklığı modelinin (KÖO) oldukça yaygın bir şekilde kullanıldığı görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Modern Kamu yönetimi yaklaşımlarında halkın yönetsel sürece katılımı ayrı bir sacayağı olarak görülürken; hizmetten yararlanma konusundaki talep eksikliği ve sunulan hizmetin benimsenmemesi kamu politikası yapımında katılımcılığın eksik kalmasının bir sonucu olarak değerlendirilebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda kamu-özel sektör ve sivil toplum üçlemesi üzerinden bir değerlendirme yapıldığında özellikle üçüncü alanda (sivil toplum) katılımcılığın yeterli düzeyde gerçekleşmediği kanaatine varılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kamu Özel Ortaklığı Modeli · Katılımcılık · Kamu Politikası

Özet

Türkiye’de son dönemde çeşitli kamu hizmetlerinin sunumu esnasında, kamu özel ortaklığı modelinin (KÖO) oldukça yaygın bir şekilde kullanıldığı görülmektedir. Somut olarak, ortaklık ilişkileri incelendiğinde bu hizmetten yararlananların karar alma süreçlerine katılımı oldukça düşüktür. Modern Kamu yönetimi yaklaşımlarında halkın yönetsel sürece katılımı ayrı bir sacayağı olarak görülürken; hizmetten yararlanma konusundaki talep eksikliği ve sunulan hizmetin benimsenmemesi kamu politikası yapımında katılımcılığın eksik kalmasının bir sonucu olarak değerlendirilebilir. KÖO modeli her ne kadar küresel anlamda yönetişim ve yeni kamu hizmeti ilkelerini benimseyen siyaset anlayışına uygun olsa da; kamu hizmetlerinde çifte vergilendirme algısı oluşturması ve vatandaşın müşterileştirilmesi ile birlikte düşünüldüğünde, katılımcı bir kamu politikası modelinde halk tarafından söz konusu modelin kabul edilebilirliği tartışmalı bir hal almaktadır. Bu amaçla çalışmada KÖO modelindeki katılımcılık olguları, kamu politikası süreçlerinde katılımcılık perspektifinde analiz edilmiştir. Özellikle kamu hizmetlerinin oluşum aşaması ve kamu politikalarının karar alma süreçleri ile hizmetin sunumu sonrası kamuoyu talebi üzerinden katılımcılık olgusu değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda kamu-özel sektör ve sivil toplum üçlemesi üzerinden bir değerlendirme yapıldığında özellikle üçüncü alanda (sivil toplum) katılımcılığın yeterli düzeyde gerçekleşmediği kanaatine varılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Küçük, Ü., Durna, Ö. (2021). KAVRAMSAL AÇIDAN KATILIMCILIK İLKESİ VE DEĞİŞEN KAMUSAL HİZMET SUNUMUNDAKİ YERİ. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 1, 209–219. https://ajindex.com/articles/1218049

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Akpınar, M. (2011). Gün Işığında Yönetim Açısından Türk Kamu Yönetiminde Açıklık ve Şeffaflık Sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (2), 235-261
  2. Almond, G. A. ve Verba, S. (1963) The Civic Culture; Political Attitudes and Democracy in Five Nations, Princeton (New Jersey): Princeton University Press
  3. Altan, Y.; Kerman, U.; Aktel, M.; Metin, Y. ve Eke, E. (2013). Yerel Yönetimlerde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması: Büyükkabaca Belediyesi Örneği. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 5 (3), 9-17
  4. Altın, A. (2013). Kamu Hizmeti Anlayışında Değişim. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (2), 101-118
  5. Anderson, James E. (2003). Public Policymaking (Fifth Edit). Boston: Houghton Mifflin Company.
  6. Bryson, J. M., Quick, K. S., ve Crosby, B. C. (2013). Designing Public Participation Processes, 73, 23–34.
  7. Cumhurbaşkanlığı, Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2019). Onbirinci Kalkınma Planı (2019-2023). Erişim adresi: http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2019/07/OnbirinciKalkinmaPlani.pdf, erişim tarihi: 14.01.2020
  8. Çalışkan, K. (2016). Siyasal Kültür: Yeni Yaklaşımlara Genel Bir Bakış. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 4 (2), 23-46
  9. Çevik, H. H., ve Demirci, S. (2008). Kamu Politikası: Kavramlar, Aktörler, Süreç, Modeller, Analiz, Karar Verme. Ankara: Seçkin Yayıncılık
  10. Dye, T. R. (2013). Understanding Public Policy, Pearson Education.
  11. Erbay, Y. ve Akgün, H. (2017). Türkiye’de ve Avrupa’da Yerel Yönetimler (2. Baskı). Röle Akademik Yayıncılık, İstanbul.
  12. Ergen, Z. (2008). Kamu Kesimi Yatırım Projelerinin Değerlendirilmesinde Fayda-Maliyet Analizi Tekniği ve Türkiye’de Uygulanabilirliği. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 17 (2), ss.115–132
  13. Hill, M. (1997). The Policy Process İn The Modern State. Prentice Hall. Erişim adresi:http://debis.deu.edu.tr/userweb//hilmi.coban/%C3%B6devler/iyi%20y%C3%B6netim/kat%C4%B1l%C4%B1mc%C4%B1l%C4%B1k.pdf/Erişim tarihi: 03.02.2018
  14. https://ppi.worldbank.org/~/media/GIAWB/PPI/Documents/Data-otes/Transport-Sector-Update-2015/erişim tarihi: 18.11.2017
  15. Karslıoğlu, M.; Yılmaz, M. O.; Şahin, A. (2015). ‘’İzmit Körfez Geçişi Asma Köprüsü’nün Dinamik Analizi’’. 6. Çelik Yapılar Sempozyumu/Eskişehir. ss. 71-79 (http://imo.org.tr ekutuphane pdf; erişim tarihi: 05.02.2018)
  16. Kesim, K. H. ve Petek, A. (2005). Avrupa Komisyonu’nca Belirlenen İyi Yönetişimin İlkeleri Çerçevesinde Türk Kamu Yönetiminin Bir Eleştirisi. Amme İdaresi Dergisi, 38 (4), ss. 39-58.
  17. Küçük, Ü. (2017). ‘’Kamu Özel Ortaklıklarının Kamu Yönetimindeki Dönüştürücü Etkisi’’ (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü/Mersin.
  18. Nohutçu, A. (2015). İdare Hukuku. (15. Baskı). Savaş Yayınevi/Ankara
  19. Renn, O., Webler, T., Rakel, H., Dienel, P. ve Johnson, B. (1993). Public Participation In Decision Making: A Three-Step Procedure, 189–214
  20. Roskin, M. G. (2016). Çağdaş Devlet Sistemleri Siyaset, Coğrafya, Kültür (8.Baskı). Liberte Yayınları, Ankara
  21. Sobacı, M. Z. (2008). ‘’ Stratejik Yönetim ve Türk Kamu Yönetimde Uygulanabilirliği Üzerine Değerlendirmeler’’. Yönetim Bilimleri Dergisi (6: 1), ss. 104-122
  22. Sobacı, M. Z. (2014). İdari Reform ve Politika Transferi Yeni Kamu İşletmeciliğinin Yayılışı (2.Basım). Dora Yayıncılık, Bursa
  23. Şataf, C. (2014). Fayda-Maliyet Analizinde Uygulamada Karşılaşılan Güçlükler: Fayda ve Maliyetin Belirlenebilme Sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19 (1), 107-123
  24. Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı (TEPAV), (2018). Yönetişim ve Katılım. http://www.tepav.org.tr/upload/files/1408538775-7.Yonetisim_ve_Katilim.pdf, Erişim tarihi: 03.02.2018
  25. Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı (UDHB), (2014), 2014-2018 Stratejik Planı.
  26. Webler, T. (2001). What Is a Good Public Participation Process ? Five Perspectives From the Public, Enviromental Management, 27(3), 435–450. https://doi.org/10,1007/s00267001016
  27. Yükçü, S. ve Atağan, G. (2009). Etkinlik, Etkililik ve Verimlilik Kavramlarının Yarattığı Karışıklık. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23 (4), ss. 1-13
  28. Zengin, O. (2009). Kamu Yönetiminde Ön Plana Çıkan Yaklaşımlar. B. Övgün (ed.). Kamu Yönetimi: Yapı- İşleyiş Reform içinde (1-42). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Araştırma ve Uygulama Merkezi (KAYAUM), Ankara
  29. Renn, O., Webler, T., Rakel, H., Dienel, P. ve Johnson, B. (1993). Public Participation In Decision Making: A Three-Step Procedure, 189–214