Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, ebeveynlik pratiklerinde yetişkin merkezli toplumsal yapının kalıplaşmış izlerine ve ebeveyn deneyimlerinin toplumsal cinsiyet rejimi ile sosyal politika sistemi gibi yapısal koşullarla ilişkisine ışık tutmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yetişkin merkezli toplumlarda çocuklara yönelik ayrımcılık farklı biçimlerde ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’de orta sınıf ebeveynlerin çocuklarına yönelik tutum ve söylemlerini inceleyerek alana niteliksel bir katkı sunmaktadır. Makalenin kuramsal çerçevesi çocukluk olgusunun bağlamsallığını vurgulayan tarihsel araştırmalar, yeni çocukluk sosyolojisi ve childism kavramı üzerine güncel tartışmalardan beslenmektedir. Bu perspektifle, 2023 yazında Eskişehir’de 7–12 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular, ebeveynlik pratiklerinde yetişkin merkezli toplumsal yapının kalıplaşmış izlerine ve ebeveyn deneyimlerinin toplumsal cinsiyet rejimi ile sosyal politika sistemi gibi yapısal koşullarla ilişkisine ışık tutmaktadır. Ayrımcı söylemler özellikle ebeveynlerin gençlerle ilgili kalıp yargılarında, kriz anlarına dair anlatılarında ve benimsedikleri toplumsal değerleri aktarma misyonlarında karşımıza çıkmaktadır. Araştırma, ebeveyn anlatılarındaki örüntüleri inceleyerek çocukluk sosyolojisi ve ayrımcılık literatürüne katkı sağlamaktadır.
Abstract
In adult-centered societies, discrimination against children manifests in various forms. This study provides a qualitative contribution to the field by examining the attitudes and discourses of middle-class parents in Turkey toward their children. The theoretical framework of the article is informed by historical research emphasizing the contextual nature of childhood, as well as contemporary debates on the new sociology of childhood and the concept of childism. From this perspective, semi-structured interviews were conducted in Eskişehir during the summer of 2023 with parents of children aged 7 to 12. The findings shed light on the persistent traces of adult-centered social structures in parenting practices and on how parental experiences are shaped by structural conditions such as gender regimes and social policy systems. Discriminatory discourses particularly emerge in parents’ stereotypes about youth, their narratives of moments of crisis, and their perceived mission to transmit social values. By analyzing the patterns embedded in parental narratives, this research contributes to the literature on the sociology of childhood and discrimination.