Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBULGULAR: Çalışma 388 sağlık çalışanıyla tamamlandı; katılımcıların %59,0’ı kadın, %41,0’ı erkek olup yaş ortalaması 32,6±7,6 idi. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’na ilişkin 12 sorudan alınan ortalama puan düşük bulunarak bilgi düzeylerinin yetersiz olduğu görüldü.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada üniversite hastanesinde çalışan sağlık çalışanlarının 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile ilgili bilgi düzeylerinin ve hastanede uygulanan iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarına yönelik memnuniyetlerinin belirlenmesi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma 10 Aralık 2021 - 1 Mart 2022 tarihlerinde Afyonkarahisar Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan sağlık çalışanlarıyla gerçekleştirildi. Veri toplamak için üç bölüm ve 34 sorudan oluşan veri toplama formu ve 45 sorudan oluşan Hastanede Çalışan Sağlık Personeli İçin İş Güvenliği Ölçeği kullanıldı. Etik onay Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan alındı. Veriler, IBM SPSS-V23 programı ile analiz edildi. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. BULGULAR: Çalışma 388 sağlık çalışanıyla tamamlandı; katılımcıların %59,0’ı kadın, %41,0’ı erkek olup yaş ortalaması 32,6±7,6 idi. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’na ilişkin 12 sorudan alınan ortalama puan düşük bulunarak bilgi düzeylerinin yetersiz olduğu görüldü. Ölçeğin (maksimum 6 puan) ortalama skoru 2,98±0,78 olarak saptandı. Kanun bilgisi arttıkça sağlık taraması ve kayıt sistemleri (p<0,001), yönetsel destek (p=0,004), malzeme denetimi (p=0,039), koruyucu önlemler (p<0,001), fiziksel ortam uygunluğu (p=0,008) ve toplam ölçek puanında (p=0,004) anlamlı artış görüldü. Erkekler mesleki hastalıklar ve şikayetler (p<0,001) ile kazalar ve zehirlenmelerde (p=0,027); kadınlar sağlık taraması ve kayıt sistemlerinde (p=0,022) daha yüksek puan aldı. Yaş arttıkça yönetsel destek (p=0,029) ve malzeme denetimi (p=0,023) puanları yükseldi. Eğitim düzeyi, meslek grubu ve meslekte çalışma süresi bazı alt boyutlarda anlamlı fark yarattı (p<0,05). Hasta ile temasın yoğun olduğu birimlerde ölçek ve alt boyut puanları genel olarak daha düşük bulundu (p<0,05). SONUÇ: Bu çalışmada sağlık çalışanlarının iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarına yönelik memnuniyetlerinin orta düzeyin altında olduğu saptandı. 6331 Sayılı Kanun’a ilişkin bilgi düzeyi arttıkça ölçek alt boyut puanları anlamlı şekilde yükseldi; çeşitli sosyodemografik ve çalışma özelliklerinin bu puanları etkilediği görüldü. Sonuçta iş sağlığı ve güvenliği bilgi düzeyini artırmaya yönelik eğitimlerin güçlendirilmesi ve özellikle riskli birimlerde memnuniyeti artıracak stratejilerin geliştirilmesi önerilmektedir.
Abstract
OBJECTIVE: This study aimed to investigate the knowledge levels of healthcare workers employed at a university hospital regarding the Occupational Health and Safety Law No. 6331, and their satisfaction with the occupational health and safety practices implemented at the hospital. MATERIAL AND METHODS: The study was conducted between December 10, 2021, and March 1, 2022, with healthcare workers working at Afyonkarahisar Health Sciences University Hospital. For data collection, a data collection form consisting of three sections and 34 questions, along with the Occupational Safety Scale for Healthcare Personnel Working in Hospitals, which includes 45 questions, was used. Ethical approval was obtained from the Clinical Research Ethics Committee of Afyonkarahisar Health Sciences University. The data were analyzed using IBM SPSS Version 23, and the level of significance was set at p<0,05. RESULTS: The study was completed with 388 healthcare workers; 59.0% of the participants were women and 41.0% were men, with a mean age of 32.6±7.6 years. The average score obtained from 12 questions related to the Occupational Health and Safety Law No. 6331 was low, indicating insufficient knowledge levels. The mean score of the scale (maximum 6 points) was determined as 2.98±0.78. As knowledge about the law increased, significant improvements were observed in the subdimensions of health screening and record systems (p<0.001), managerial support (p=0.004), equipment control (p=0.039), protective measures (p<0.001), physical environment adequacy (p=0.008), and the total scale score (p=0.004). Male participants had higher scores in occupational diseases and complaints (p<0.001) and accidents and poisonings (p=0.027), while female participants scored higher in health screening and record systems (p=0.022). With increasing age, scores for managerial support (p=0.029) and equipment control (p=0.023) increased. Educational level, professional group, and years of work experience created significant differences in some subdimensions (p<0.05). Units with high patient contact showed generally lower total and subdimension scores (p<0.05). CONCLUSIONS: In this study, it was determined that healthcare workers’ satisfaction with occupational health and safety practices was below the moderate level. As the level of knowledge regarding the Occupational Health and Safety Law No. 6331 increased, subscale scores showed significant improvements, and various sociodemographic and work-related characteristics were found to influence these scores. Consequently, it is recommended to strengthen training programs aimed at improving occupational health and safety knowledge and to develop strategies to enhance satisfaction, particularly in high-risk units.