Dergiler / Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 26

Perge Batı Kapıdan Bir Heykel

A Statue from West Gate of Perge

Yaşar Arlı(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0001-7799-6764
Süleyman Atalay(Antalya Müze Müdürlüğü)0000-0003-1732-4573
Sayfa
38–51
Yayın Tarihi
2022-03-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca ince tanecikli beyaz mermerden üretilen portre heykel için üretim yeri konusunda da Dokimeion varsayımı yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arkeoloji bilimine ilk kez tanıtılan portre heykel, 2016 yılında Perge Antik Kenti'ndeki batı kapısında gerçekleştirilen kazı çalışmalarıyla gün yüzüne çıkartılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Uygulanan saç stiliyle birlikte favorilerle oluşturulan sakal yapısı da Severuslar Hanedanlığı’nın son imparatoru, MS 222-235 yıllarında hüküm süren Alexander Severus’un III. tip (MS 230-235) portresindekilerle benzerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ince tanecikli beyaz mermerden üretilen portre heykel için üretim yeri konusunda da Dokimeion varsayımı yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Perge · Portre Heykel · Severuslar Hanedanlığı Dönemi

Özet

Arkeoloji bilimine ilk kez tanıtılan portre heykel, 2016 yılında Perge Antik Kenti'ndeki batı kapısında gerçekleştirilen kazı çalışmalarıyla gün yüzüne çıkartılmıştır. Geç dönemde kanalizasyon kapağı olarak kullanılan giyimli portre heykel, baş ve gövde olmak üzere iki parça olarak keşfedilmiştir. Genç bir erkeği temsil eden portre baştaki saç stili, diğer karakteristik özellikler ve heykeltıraşlık eserindeki üslup özellikleri de irdelenerek eser için kimlik ve dönem önerisinde bulunulmuştur. İlk önce durum ve tanımı gerçekleştirilen portre heykelin saç stili yorumlanmıştır. Uygulanan saç stiliyle birlikte favorilerle oluşturulan sakal yapısı da Severuslar Hanedanlığı’nın son imparatoru, MS 222-235 yıllarında hüküm süren Alexander Severus’un III. tip (MS 230-235) portresindekilerle benzerdir. Alın üzerinde tasarlanan saç bukleleri dışında hacimli, hareketli ve farklı yönlere eğilim gösteren saç stiliyle birlikte diğer kendine özgü karakteristik özellikler de erkek başını, tarihlendirildiği dönemin imparator portresinden ayırmaktadır. III. tipteki Alexander Severus portrelerinden esinlenerek yontulan portre heykeldeki diğer üslup özellikleri de imparatorun da bünyesinde yer aldığı Severuslar Hanedanlığı dönemine özgüdür. Ayrıca ince tanecikli beyaz mermerden üretilen portre heykel için üretim yeri konusunda da Dokimeion varsayımı yapılmıştır.

Abstract

The portrait statue, which is introduced to the science of archaeology for the first time, was unearthed in 2016 during the excavations conducted at the west gate in Perge. The dressed portrait sculpture, which was used as a sewer cover in the late period, was discovered as two parts, a head and a torso. Identity and period proposal have been suggested for the piece by being examined the hair style of the portrait head representing a young man, other characteristic features and the stylistic features of the sculptural piece. First of all, the hair style of the portrait statue, of which condition and definition was carried out, has been interpreted. The beard shape created with sideburns along with the hairstyle applied is similar to the IIIrd type portrait (230-235 AD) of Alexander Severus, the last emperor of the Severan Dynasty, who reigned between 222-235 AD. Apart from the hair tresses designed on the forehead, the voluminous, active and trending hairstyle in different directions along with other distinctive characteristics differ the man head from the emperor portrait of the period in which it was dated. The other stylistic features of the portrait statue, inspired by the IIIrd type portraits of Alexander Severus, are unique to the period of the Severan Dynasty, in which the emperor was included. In addition, the Dokimeion was assumed about the producing place of the portrait statue sculpted of fine-grained white marble.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Arlı, Y., Atalay, S. (2022). Perge Batı Kapıdan Bir Heykel. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 26, 38–51. https://doi.org/10.38155/ksbd.1088098

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Albustanlıoğlu, T. (2006). Dokimeion ışığı altında Roma İmparatorluk döneminde mermer kullanımı: İmparatorluk yönetimindeki Anadolu mermer ocaklarının işletme stratejisi ve organizasyonu (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Altun, Ö. (2016). Geç Roma portreciliği (Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  3. Bergmann, M. (1977). Studien zum römischen porträt des 3. jahrhunderts n. Chr. Bonn: Rudolf Habelt Verlag Gmbh.
  4. Bernoulli, J. J. (1891). Römische ikonographie: Die bildnisse der römischen kaiser II. Von Galba bis Commodus. Stuttgart-Berlin-Leipzig: Union Deutsche Verlagsgesellschaft.
  5. Durugönül, S. (2021). Roma devlet kabartmalarında propaganda ve sanat. Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
  6. Fittschen, K. ve Zanker, P. (1985). Katalog der römischen porträts in den Capitolinischen Museen und den anderen kommunalen sammlungen der stadt Rom: Band I-text. West Germany: Philipp von Zabern-Mainz am Rhein.
  7. Fittschen, K. ve Zanker, P. (1985). Katalog der römischen porträts in den Capitolinischen Museen und den anderen kommunalen sammlungen der stadt Rom: Band I-tafeln. West Germany: Philipp von Zabern-Mainz am Rhein.
  8. Güven, B. A. (2014). Pamphylia Bölgesi Roma dönemi portreciliği (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Heintze, H. v. (1961). Römische porträt-plastik. Stuttgart: Hans E. Günther Verlag.
  10. Hinks, R. P. (1976). Greek and Roman portrait sculpture. London: British Museum Publications.
  11. İnan J. (1965). Antalya Bölgesi Roma devri portreleri: Römische porträts aus dem gebiet von Antalya. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  12. İnan J. ve Rosenbaum E. (1966). Roman and early Byzantine portrait sculpture in Asia Minor. London: The Oxford University Press. Kleiner, D. E. E. (1992). Roman sculpture. New Haven-London: Yale University Press.
  13. Linfert, A. (1992). Die antiken sculpturen des musée municipal von château-gontier. Germany: Philipp von Zabern.
  14. Özgan, R. (2015). Roma portre sanatı III. İstanbul: Ege Yayınları.
  15. Poulsen, V. (1964). Römische bildwerke: Die blauen bücher. Münih-Stuttgart: F. Bruckmann K. G. - J. F. Steinkopf.
  16. Schröder, S. F. (1993). Katalog der antiken skulpturen des museo del prado in Madrid. Germany: Philipp von Zabern.
  17. Vermeule, C. C. (1981). Greek and Roman sculpture in America. London: University of California Press.
  18. Waelkens, M. (1982). Carriéres de marbre en Phrygie (Turquie). Bulletin des Musées d’Art d’Histoire, 53, 33-54.
  19. Wegner, M. (1939). Die herrscherbildnisse in antoninischer zeit. Berlin: Verlag Gebr. Mann.
  20. Wegner, M. (1956). Hadrian. Plotina. Matidia. Sabina. Berlin: Verlag Gebr. Mann.
  21. Wiggers, H. B. ve Wegner, M. (1971). Caracalla bis Balbinus. Berlin: Verlag Gebr. Mann.
  22. Wood, S. (1986). Roman portrait sculpture 217-260 A.D. Leiden: E. J. Brill.