Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, Türkiye’nin düşük maliyetli yaşam koşulları ve stratejik konumu açısından avantajlı olduğunu, ancak yüksek vergi oranları ve yetersiz internet altyapısı gibi düzenlemelerde eksiklikler nedeni ile rekabet gücünün sınırlı kaldığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bilişim teknolojilerindeki gelişme ve küreselleşme süreçlerinin etkisi ile birlikte geleneksel çalışma modelleri yerini uzaktan çalışma modellerine bırakmaya başlamıştır. Bu bağlamda yeni çalışma modeli olarak ortaya çıkan “dijital göçebelik” ile küresel işgücü hareketliliği yeni bir boyut kazanmıştır. Dijital göçebeler coğrafi bağımsızlıkları sayesinde farklı ülkelerde çalışma imkanına sahip bireylerden oluşmaktadır. Bu durum, ülkeler açısından ekonomik ve kültürel avantajlar sağlarken, küresel ölçekte yüksek gelirli dijital göçebeleri çekebilmek amacı ile özel vize programları, vergi teşviki ve sosyal entegrasyon politikaları gibi politika teşvikleri geliştirilmesine neden olmaktadır. Bu çalışma dijital göçebelere yönelik küresel ölçekte uygulanan vize ve teşvik politikalarını analiz ederek, Türkiye’nin dijital göçebe pazarında etkinliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, dijital göçebeler tarafından en çok tercih edilen ülke örnekleri üzerinden karşılaştırmalı analiz yönetimi kullanılarak dijital göçebe politikaları incelenmiş ve Türkiye’nin bu kapsamdaki konumu analiz edilmiştir. Bulgular, Türkiye’nin düşük maliyetli yaşam koşulları ve stratejik konumu açısından avantajlı olduğunu, ancak yüksek vergi oranları ve yetersiz internet altyapısı gibi düzenlemelerde eksiklikler nedeni ile rekabet gücünün sınırlı kaldığını göstermektedir. Türkiye’nin bu pazarda rekabet edebilmesi için altyapı yatırımları ve vergi teşvikleri gibi alanlarda düzenleme yapılması gerekmektedir.
Abstract
With the development of information technologies and the impact of globalisation processes, traditional working models have started to be replaced by remote working models. In this context, global labour mobility has gained a new dimension with ‘digital nomadism’, which emerged as a new working model. Digital nomads consist of individuals who have the opportunity to work in different countries thanks to their geographical independence. While this situation provides economic and cultural advantages for countries, it leads to the development of policy incentives such as special visa programmes, tax incentives and social integration policies to attract high-income digital nomads on a global scale. The study evaluates Türkiye’s effectiveness in the digital nomad market by analysing the global visa and incentive policies for digital nomads. In the study, digital nomad policies are analysed using the comparative analysis method through the examples of the most preferred countries by digital nomads and Türkiye’s position in this context. The findings show that Türkiye is advantageous in terms of low-cost living conditions and strategic location, but its competitiveness remains limited due to regulation deficiencies, such as high tax rates and inadequate internet infrastructure. For Türkiye to compete in this market, regulations such as infrastructure investments and tax incentives are required.