Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightMBK tarafından taşrada görevlendirilen köy öğretmenleri, imamlar, aydınlar ve üniversite gençliği tarafından köylerde düzenlenen konuşmalar, toplantılar, tiyatro ve film gösterimleri ile köylülere dağıtılan gazete, broşür ve afişler üzerinden propaganda sürecinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Propaganda ortaya çıkışından itibaren iktidarların kitleleri yönlendirmek için kullandıkları en önemli aygıtlardan biri olmuştur. 27 Mayıs 1960’da Demokrat Parti iktidarının devrilmesi sonrasında oluşturulan Milli Birlik Komitesi de ilk iş olarak yoğun bir propaganda faaliyetine girişmiştir. Nüfusun büyük çoğunluğuna ev sahipliği yapması dolayısıyla bu siyasal propagandanın yürütüldüğü asıl sahalar ise köyler olmuştur. Önceleri 27 Mayıs ile birlikte yaşanan değişimi köylere taşımak sonrasında ise köylülere referandumda anayasaya evet dedirtebilmek için yürütülen propaganda faaliyetleri, farklı gruplar ve araçların kullanıldığı geniş çaplı bir organizasyon halini almıştır. Bu makalenin amacı 27 Mayıs 1960 ile 1961 anayasasının oylanacağı 9 Temmuz 1961 tarihleri arasında Milli Birlik Komitesi tarafından organize edilen propaganda faaliyetlerinin taşraya ne şekilde ulaştığını incelemektir. MBK tarafından taşrada görevlendirilen köy öğretmenleri, imamlar, aydınlar ve üniversite gençliği tarafından köylerde düzenlenen konuşmalar, toplantılar, tiyatro ve film gösterimleri ile köylülere dağıtılan gazete, broşür ve afişler üzerinden propaganda sürecinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Abstract
Since the emergence of propaganda, governments have used this strategy as a crucial instrument to manipulate the masses. The National Unity Committee, formed in Turkey after the overthrow of the Democrat Party rule on May 27, 1960, began to conduct intensive propaganda activities; they mainly focused their political propaganda on villages, home to the majority of the population. The primary propaganda activities in villages announced the regime change on May 27, followed by a campaign to win “yes” votes in the constitutional referendum, requiring large-scale organization with different groups and tools. This study thus examines ways in which the National Unity Committee’s propaganda efforts reached the population between the military coup (May 27, 1960) and the constitutional referendum (July 9, 1961). It also evaluates the propaganda process through speeches, meetings, and theater and film screenings organized in villages by village teachers, imams, intellectuals, and university youth assigned by the National Unity Committee and through newspapers, brochures, and posters distributed to villagers.