Ünlü eleştirmenlerin, inceledikleri metinlere dair bulgularının model olarak kullandıkları genel anlayışla çeliştiğini ifade eden Paul de Man, yazarların kör noktalarını oluşturan uyumsuzluğun onları beslediğini öne sürmüştür.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Yüzyılın önde gelen eleştirmenlerinden biri olarak kabul edilen Paul de Man, kendine özgü bakış açısıyla kaleme aldığı Körlük ve İçgörü adlı eseri 1970'li yıllardan itibaren edebiyat eleştirisi alanında büyük ses getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:De Man’ın yapıtının bu kadar ilgi çekmesinde Blanchot, Lukacs, Poulet, Derrida, Heidegger, Bloom gibi eleştirmenlerden yola çıkmış olmasının önemli payı vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ünlü eleştirmenlerin, inceledikleri metinlere dair bulgularının model olarak kullandıkları genel anlayışla çeliştiğini ifade eden Paul de Man, yazarların kör noktalarını oluşturan uyumsuzluğun onları beslediğini öne sürmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Paul de Man · Körlük · İçgörü
Özet
20. Yüzyılın önde gelen eleştirmenlerinden biri olarak kabul edilen Paul de Man, kendine özgü bakış açısıyla kaleme aldığı Körlük ve İçgörü adlı eseri 1970'li yıllardan itibaren edebiyat eleştirisi alanında büyük ses getirmiştir. De Man’ın yapıtının bu kadar ilgi çekmesinde Blanchot, Lukacs, Poulet, Derrida, Heidegger, Bloom gibi eleştirmenlerden yola çıkmış olmasının önemli payı vardır. Çünkü De Man kitaptaki denemelerinde düşüncesini edebi yapıtlardan değil de eleştirmenlerden hareketle geliştirmiştir. Ünlü eleştirmenlerin, inceledikleri metinlere dair bulgularının model olarak kullandıkları genel anlayışla çeliştiğini ifade eden Paul de Man, yazarların kör noktalarını oluşturan uyumsuzluğun onları beslediğini öne sürmüştür.
Cuşa, H. (2024). Körlük ve İçgörü / Çağdaş Eleştirinin Retoriği Üzerine Denemeler. Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Sayı: 29, 406–408. https://ajindex.com/articles/1201984