KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Spor Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 3

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULLARINDAKİ OKUL KÜLTÜRÜNÜN İNCELENMESİ.

Süleyman Murat Yıldız
Müslim Bakır
Sayfa
100–111
Yayın Tarihi
2006-06-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak, öğretim elemanları ve öğrenciler arasında; mevcut durumda (p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulları 'ndaki okul kültürünün hangi düzeyde olduğunun ve buna yönelik önem derecesinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya, 21 Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu ile 2 Spor Bilimleri ve Teknolojisi Yüksekokulu'nda yer alan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümleri'nin 4. sınıf öğrencileri (n=870) ile bu okullarda görev yapan öğretim elemanları (n=330) gönüllü olarak katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak, öğretim elemanları ve öğrenciler arasında; mevcut durumda (p
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Beden eğitimi · Okul kültürü

Özet

Bu çalışmada, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulları 'ndaki okul kültürünün hangi düzeyde olduğunun ve buna yönelik önem derecesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, 21 Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu ile 2 Spor Bilimleri ve Teknolojisi Yüksekokulu'nda yer alan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümleri'nin 4. sınıf öğrencileri (n=870) ile bu okullarda görev yapan öğretim elemanları (n=330) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma tarama modeline göre yürütülmüştür. Araştırmanın amacı doğrultusunda öğretim elemanları ve öğrencilere yönelik kalite ölçeği uygulanmıştır. Bu ölçekte kendi görüşlerine dayalı olarak öğretim elemanları ve öğrencilerden, okul kültürü içerisinde yer alan faktörlere karşı mevcut durumu ortaya koyması ve buna yönelik önem derecesini belirtmesi istenmiştir. Öğretim elemanları ve öğrencilerin algıları arasındaki fark olup olmadığını belirlemek için bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretim elemanları ve öğrenciler, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokul/arı' ndaki okul kültürünün mevcut durumunu “orta" düzeyde algılamış/ar ve ölçekteki ifadelerde belirtilen durumları ise “önemli” olarak görmüşlerdir. Ancak, öğretim elemanları ve öğrenciler arasında; mevcut durumda (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldız, S. M., Bakır, M. (2006). BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULLARINDAKİ OKUL KÜLTÜRÜNÜN İNCELENMESİ.. Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 3, 100–111. https://doi.org/10.17644/sbd.171460

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (39)

  1. Akar, İ. (2002). Öğrenci Davranışlarını
  2. Etkileyen Etmenler: SınıfYönetimi. Ankara: PegemAYayıncıIık. Akdemir, A. (2001 ). Eğitimde Toplam Ka- lite Yönetimi ve Yöneylem Araştır- ması Uygulamaları. Yayınlanmamış yüksek Iisans tezi. Marmara Üniversi- tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  3. Aksoy, N. (2002). Sınıf İçi Kurallar: Sınıf
  4. Yönetimi. Ankara: Pegem AYayın- cılık. Altınok, V. (2003). Nasıl Bir Lidersiniz:
  5. Eğitime Yeni Bakışlar. Ankara: MikroYayınIarı. Apay, A. & Kılıç, R. (1997). Eğitim prog- ramlarında toplam kalite yönetimi.
  6. Sürekli Kalite İyileştirme Sempoz- yumu. Ankara: Başkent Üniversitesi, Haberal Eğitim Vakfı. 2 Mayıs, 11-14. Cafoğlu, Z. (1997). Yükseköğretim ve öğ- renci kalitesi. Sürekli Kalite Iyileştir- me Sempozyumu. Ankara: Başkent
  7. Üniversitesi, Haberal Eğitim Vakfı. 2 Mayıs, 90-92. Cafoğlu, Z. (1998). Öğretmen algısında kaliteli okul. Milli Eğitim Dergisi, 137, 126.
  8. Can, N. (2002). Eğitim örgütlerinde insan kaynakları yönetiminin bütünleştirme işleviyle ilgili görevleri. Gaziantep
  9. Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergi- si, 5(1), 227-243. Ceylan, M. (1997). Eğitimde toplam kalite yönetimi ve müşteri memnuniyeti.
  10. Eğitim Yönetimi Dergisi, 3(1), 23-29. Compo, C. (1993). Collaborative school cultures: How principals make a diffe- rence. School Organization, 11(3), 127.
  11. Çelik, V. (1997). Okul Kültürü ve Yöneti- mi.Ankara: Pegem AYayınIarı.
  12. Çelikten, M. (2003). Okul kültürünün şekil
  13. Iendirilmesinde müdürün rolleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 1(4), 453- Cemaloğlu, N. (2002). Öğretmen perfor- mansının artırılmasında okul yöneti- cisinin rolü. Milli Eğitim Dergisi, 153
  14. Çerez, H. (2004). An application model of total quality management and strate- gic plannig for sports management departments of physical education and sports schools. The 10th
  15. ICHPER-SD Europe Congress & The TSSA 8th International Sports Science Congress. Antalya, 17-20 November, 98. ÇiIenti, K. (1984). Eğitim Teknolojisi ve Öğretim. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
  16. Çimen, Z. & Ekenci, G. (2002). Beden eğiti- mi ve spor öğrenimi veren yükseköğ- retim kurumlarında örgüt kültürü.
  17. Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 41-56. Demirkan, M. (1997). Toplam Kalite Yö- netimi ve Türk İlişkileri Sistemine
  18. Etkileri. Sakarya: Değişim Yayınları. Detert, J.R., Schroeder, R.G. & Cudeck, R. (2003). The measurement of qua- lity management culture in schools:
  19. Development and validation of the SOMCS. J Operations Manage- ment, 21 (3), 307-328. Ensari, H. (1999). 21 Yüzyıl Okulları Için
  20. Toplam Kalite Yönetimi. İstanbul: Sistem Yayıncılık. Erdem, F. & İşbaşı, J.Ö. (2001). Eğitim kurumlarında örgüt kültürü ve öğrenci alt kültürünün algılamaları.
  21. Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 1, 33-57. Erden, M. (1998). Öğretmenlik Mesleği- ne Giriş. İstanbuI:AIkım Yayınları.
  22. Gençyılmaz, G. & Zaim, S. (1999). E'itim- de toplam kalite yönetimi. |.Ü. şlet- me Fakültesi Dergisi, 28(2), 9-35.
  23. Günbayı, İ. & Çevik, V. (2004). Yönetici ve öğretmenlerin toplam kalite yöneti- mine ilişkin görüşleriyle ilgili bir araş- tırma. Milli Eğitim Dergisi, 163.
  24. Güven, K. (2003). Eğitimde Nitelik Geliş- tirmenin Ekonomik Boyutu.
  25. Eğitime Yeni Bakışlar. Ankara: Mikro Yayınları. Harman, K.M. (1989). Culture and conflict in academic organization: Symbolic aspect of university worlds. J Educ Admin, 27(3), 30-54.
  26. Hoşgörür, V. (2002). İletişim. SınıfYöneti- mi.Ankara: PegemAYayıncıIık.
  27. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma
  28. Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Keleştimur, M. (1999). Değişimin Nere- sindeyiz? Executive Exellence.
  29. İstanbul: Rota Yayınları. Key, S. (1999). Organizational ethical culture: Real or imagined? J Bus Ethics, 20(3), 217-225.
  30. Kuran, K. (2005). Bir değişim ve gelişim süreci olarak eğitimde toplam kalite yönetimi ve aktif öğrenme ilişkisi.
  31. Çağdaş Eğitim Dergisi, 317, 14-22. Leifeste, K. (1999). Astudy of the process of importing a culture of success, texas techonology university, Digital
  32. Dissertations, Pub. No: ATT Marshall, S. (1993). Managing the culture:
  33. The key to effective change. School Organization, 13(3), 255-268. Metin, M. (1993). Eğitim Fakültelerinde
  34. Öğretmen Yetiştirme Modeli Üzerine BirAraştırma. Yayınlanmamış dokto- ra tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sos- yal Bilimler Enstitüsü. Robbins, S. (1993). Organizational
  35. Behaviour. London: Prentice Hall. Sağnak, M. (2005). Etik iklimlerin örgütsel temelleri. çağdaş Eğitim Dergisi,, 34-40. __
  36. Şişman, M. (2003). Oğretmenliğe Giriş.
  37. Ankara: PegemAYayıncıIık. Uluğ, F. (1999). Eğitimde Grup Süreçleri.
  38. Ankara: Türkiye ve Ortadoğu Am- me İdaresi Enstitüsü Yayın No:295. Varinli, I. & Uzay, N. (1997). Erciyes üniver- sitesi iktisadi ve idari bilimler fakülte- sinde hizmet kalitesini artırmaya ö- nelik çalışmalar. Sürekli Kalite yi
  39. Behaviour. London: Prentice Hall. Sağnak, M. (2005). Etik iklimlerin örgütsel temelleri. çağdaş Eğitim Dergisi,, 34-40. __