Dergiler / Çukurova Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 35 - Sayı: 1

Antalya İlinin Bazı İlçelerindeki Sebze Alanlarında Bulunan Külleme Türlerinin Belirlenmesi

Sayfa
1–14
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular ışığında külleme etmenlerinin sebze ekiliş alanlarında önemli düzeyde yaygın olduğu ve mücadele edilmesi gerektiği ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Külleme etmenleri, sebze alanlarında görülen ve ekonomik olarak ürün kayıplarına neden olan önemli fungal hastalıklar arasında yer alır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, sebze ekiliş alanlarında külleme etmenlerinin hastalık şiddeti (%), hastalık oranı (%) ve yaygınlığı (%) belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular ışığında külleme etmenlerinin sebze ekiliş alanlarında önemli düzeyde yaygın olduğu ve mücadele edilmesi gerektiği ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Antalya · Külleme hastalıkları · Solanaceae

Özet

Külleme etmenleri, sebze alanlarında görülen ve ekonomik olarak ürün kayıplarına neden olan önemli fungal hastalıklar arasında yer alır. Bu çalışma, Antalya’nın bazı ilçelerinde, yoğun olarak örtü altı yetiştiriciliği yapılan domates, biber, patlıcan, hıyar ve kabak gibi sebze ekiliş alanlarında görülen külleme türlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, sebze ekiliş alanlarında külleme etmenlerinin hastalık şiddeti (%), hastalık oranı (%) ve yaygınlığı (%) belirlenmiştir. Sörvey alanı olarak Antalya’da Aksu, Kepez, Konyaaltı, Muratpaşa ve Serik’teki sebze seralarından enfekteli yaprak örnekleri toplanmıştır. Tür teşhisleri ise, hastalıklı yaprak örneklerinde simptomatolojik ve mikroskobik teşhis kriterleri kullanılarak yapılmıştır. Sörvey alanlarında küllemenin hastalık oranları domateste %4.0-19.3; biberde %5.0-7.5; patlıcanda %7.5-36.6; kabakta %45.0-70.0 ve hıyarda %22.0-50.0 arasında değişmiştir. Küllemenin yaygınlık oranları domateste %54.1, biberde %55.5, patlıcanda %44.4, kabakta %75.0 ve hıyarda %66.5 olarak belirlenmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda, domates, biber ve patlıcanda Leveillula taurica (Lév) G. Arnaud (anamorph: Oidiopsis taurica (Lév.) E. S. Salmon), domateste Oidium neolycopersici L. Kiss., kabakgillerde Golovinomyces cichoracearum (de Candolle) Heluta (=Erysiphe cichoracearum) ve Podosphaera xanthii (Castagne) Braun & Shishkof (=Sphaerotheca fuliginea) belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında külleme etmenlerinin sebze ekiliş alanlarında önemli düzeyde yaygın olduğu ve mücadele edilmesi gerektiği ortaya konulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜMAY, A., ÖZKAYA, H. Ö. (2020). Antalya İlinin Bazı İlçelerindeki Sebze Alanlarında Bulunan Külleme Türlerinin Belirlenmesi. Çukurova Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 1, 1–14. https://ajindex.com/articles/119545

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Agrios, G. N. (1997). Plant Pathology (4th ed.). Academic Press,
  2. San Diego. Amano, K. (1986). Host Range and Geographical Distribution of the Powdery Mildew Fungi. Japan Scientific Societies Press, Tokyo. Anonim, (2004). Crime Scene Investigatin with Powdery Mildew Fungi. Anonim (2008a). Zirai Mücadele Teknik Talimatları. T.C. GIDA TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü. Zirai Mücadele Teknik Talimatları. Cilt 3,s. 68.Ankara. Anonim (2008b). T.C. GIDA TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü. Zirai Mücadele Teknik Talimatları.Cilt 3,s. 29.Ankara. Anonim (2016a) http://pnwhandbooks.org/plantdisease/pathogen-articles/pathogens-common many-plants/fungi/powdery-mildew-diseases. Son erişim tarihi: 15.06.2016. Anonim, (2016 b). Bitki Hastalıkları Standart İlaç Deneme Metotları. T.C. GIDA TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI.http://www.tarim.gov.tr/TAGEM/Belgeler/Sitandard/SEBZE%20HASTALIKLARI%20STANDART%20%C4%B0LA%C3%87%20 DENEME %20METOTLARI.pdf. Son erişim tarihi: 14.06.2016.
  3. Anonim (2017). T.C. GIDA TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü. Örtüaltı Entegre Mücadele Teknik Talimatı s. 73.Ankara. Anonim (2019a). https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Bitkisel-Uretim/Tarla-Ve- Bahce-Bitkileri/Ortu-Alti-Yetistiricilik (Son erişim tarihi: 03.05.2019). Anonim (2019b). https://antalya.tarimorman.gov.tr/Menu/75/Antalyada-Tarim (Son erişim tarihi: 20.06.2019)
  4. Bardin, M.D., Duffaud, L., Neu, M. & Laurent, T. (2014). Combining various biological methods to control powdery mildew of tomato. http://agris.fao.org/agris-search/search.do?recordID=FR2016222588 (Son erişim tarihi: 10.11.2019).
  5. Bilanger, R. R., Busnell, W. R., Bile, A. J. & Carver, OT. L.W. (2002). The Powdery Mildews A Comprehensive Treatise. APS Press,
  6. St. Poul, MN. Bitki Koruma Ürünleri Veri Tabanı, (2019). https://bku.tarim.gov.tr /Arama/Index (Son erişim tarihi:07.06.2019).
  7. Blumer, S., (1933). Die Erysiphacean Miitteleuropas. Verlang von Gebr. Fretz. A.G., Zürih, 483 pp. Bora T. & Karaca I. (1970).
  8. Bitki Hastalıkları Sürveyi, Kültür Bitkilerinde Hastalığın ve Zararın Ölçülmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yardımcı Ders Kitabı, Yayın No: 167, Ege Üniversitesi Matbaası, Bornova. 43 s. Braun, U. (1987). A monograph of the Erysiphales (powdery mildews). Beih Nova Hedwigia 89, 1–700
  9. Braun, U., Cook, R.T.A. Inman, A.J. & Shin. H.D. (2002). The Taxonomy of the Powdery Mildew Fungi. P