Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 12

KLASİK HADİS KAYNAKLARINA GÖRE ABDULLAH B. SA’D B. EBÎ SERH

ACCORDING TO THE SOURCES OF CLASSICAL HADITH LITERATURE THE ABDULLAH IBN SAAD IBN ABI AL-SARH

Sayfa
252–273
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada öncelikle klasik hadis kaynaklarında onunla ilgili rivayetler tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede İslam tarihinin en ilginç kişiliklerinden birisi olan Abdullah b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bütün bunlara ilaveten klasik hadis kaynaklarında ulaşılan her bir rivayetin sıhhat değeri üzerinde durulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada öncelikle klasik hadis kaynaklarında onunla ilgili rivayetler tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · İbn Ebî Serh · Hz. Peygamber

Özet

Bu makalede İslam tarihinin en ilginç kişiliklerinden birisi olan Abdullah b. Sa’d b. Ebî Serh konu edinilmiştir. Çalışmada öncelikle klasik hadis kaynaklarında onunla ilgili rivayetler tespit edilmiştir. Ardından bu rivayetlerin metin ve isnad tenkitleri yapılmıştır. Çalışmada İbn Ebî Serh ile ilgili bazı sorulara cevaplar aranmıştır. Bu sorulardan bazıları şunlardır: İbn Ebî Serh, irtidat etmiş midir? Klasik hadis kaynaklarında kâfir olarak öldüğünü destekleyecek herhangi bir rivayet mevcut mudur? Onun Kur’an-ı Kerim’i tahrif ettiğine dair sahih veyahut zayıf rivayetler var mıdır? İbn Ebî Serh ile ilgili indiği iddia edilen ayetlerin konuya delaletleri kesin midir? Bütün bunlara ilaveten klasik hadis kaynaklarında ulaşılan her bir rivayetin sıhhat değeri üzerinde durulmuştur. Ayrıca makalede İbn Ebî Serh’in hayatı konusunda ittifak edilen ve edilmeyen hususlar da tespit edilmiştir.

Abstract

In this article, one of interesting personalities of Islamic history, Abdullah Ibn Saad Ibn Abi al-Sarh has been mentioned. In the study, firstly the rumors related to him in classical hadith sources were determined. Then the text and isnad criticism of these narrations were made. In this study, some questions about Ibn Abi al-Sarh were searched. Some of these questions are as follows: did Ibn Abi al-Sarh apostatize? Is there any narration to support the death of an infidel in the classical hadith sources? Is there any illegitimate or aphoristic narratives in the classical hadith sources that he has falsified the Holy Quran? Are the indications of the verses allegedly related to Ibn Abi al-Sarh? In addition to all these, there are also some items which are allied and notmentioned in Ibn Abi al-Sarh 's life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKYÜZ, H. (2018). KLASİK HADİS KAYNAKLARINA GÖRE ABDULLAH B. SA’D B. EBÎ SERH. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 12, 252–273. https://ajindex.com/articles/1194

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdurrazzâk b. Hemmâm, Ebû Bekir es-San’ânî, el-Musannef (nşr. Habîburrahman el-A’zamî), Beyrut: el-Mektebetu’l-İslâmî, 1403/1983.
  2. Ali, İbrahim, Sahîhu’s-Sîretu’n-Nebeviyye (nşr. Ömer Süleyman el-Aşkar – Hemmâm Saîd), Amman: Dâru’n-Nefâis, 1415/1995. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali, es-Sünenü’l-Kübrâ (nşr. Muhammed Abdulkadir ‘Atâ), Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1424/2003. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali, es-Sünenü’s-Sağîr (nşr. Abdulmu’ti Emin Kal’aci), Karaçi: Câmi’atu’d-Dirâsâti’l-İslâmiyye, 1410/1989. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl, el-Câmi’u’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl, et-Târîhu’l-Kebîr (nşr. Muhammed Abdülmuîd Hân), Haydarâbad: Dâru’l-Meârifi’l-Osmâniyye, ts. Câhız, Ebû Osman ‘Amr b. Bahr, Kitâbu Zemmi Ahlâki’l-Küttâb /Resâilu’l-Câhız içinde (nşr. Abdusselam Muhammed Hârun), Mısır: el-Mektebetu’l-Hancî, 1399/1979. Dârekutnî, Ebu’l-Hasan Ali b. Ömer b. Ahmed, Sünen (nşr. Şuayb el-Arnavût v. dğr.), Beyrut: Müessesetu’r-Risâle, 1424/2004. Ebû Davud, Süleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî, Sünen, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Ebû Ya’lâ, Ahmed b. Ali el-Müsennâ et-Temîmî el-Mevsilî, el-Müsned (nşr. Hüseyin Esed), Dimeşk: Dâru’l-Me’mûn Li’t-Türâs, 1404/1984. Elbânî, Muhammed Nâsiruddîn, Da’îfu Ebî Dâvûd, Kuveyt: Müessesetu Ğarâs li’n-Neşri ve’tTevzi’, 1423/2002. Elbânî, Muhammed Nâsiruddîn, Silsiletu’l-Ehâdîsi’d-Daîfe vel-Mevdû’a ve Eseruha’s-Seyyi’ fi’lÜmme, Riyad: Mektebetu’l-Meârif, 1421/2000. Elbânî, Muhammed Nâsiruddîn, Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha ve Şey’ün min Fıkhihâ ve Fevâidihâ, Riyad: Mektebetü’l-Meârif, 1415/1995. Fahruddîn er-Râzî, Ebû Abdullah Ebu’l-Fadl Muhammed b. Ömer, Mefâtîhu’l-Ğayb/ et-Tefsîru’lKebîr, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 1420. Fâkihî, Ebû Abdullah Muhammed b. İshâk b. el-Abbâs, Ahbâru Mekke fî Kadîmi’d-Dehr ve Hadîsih (nşr. Abdulmelik Abdullah Duheyş), Beyrut: Dâru Hızır, 1414. Hâkim en-Neysâbûrî, Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed, el-Müstedrek ale’s-Sahihayn (nşr. Mustafa Abdulkadir ‘Atâ), Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1411/1990. Halîfe b. Hayyât, Ebû Amr eş-Şeybânî el-Leysî el-Usfurî el-Basrî, Kitâbu’t-Tabakât (nşr. Süheyl Zekkâr), Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1414/1993. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali b. Sâbit, el-Câmî li Ahlâki’r-Râvî ve Âdâbi’s-Sâmi (nşr. Mahmût Tahhân), Riyâd: Mektebetü’l-Meârif, ts. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali b. Sâbit, Târîhu Bağdad (nşr. Beşşâr Avvâd Ma’rûf), Beyrut: Dâru’l-Ğarbi’l-İslâmî, 1422/2