Hazırlanan bu derleme ile MRSA’nın önemine dikkat çekmek, bilinçli antibiyotik kullanımına vurgu yapmak amaçlanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Metisilin Dirençli Staphylococcus aureus (MRSA), antimikrobiyallere karşı geliştirdiği direnç mekanizmaları sayesinde dikkatleri üzerine çekerek günümüzde çok önemli bir konuma sahip olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Stafilokoklar, insanlarda ve hayvanlarda normal mikrobiyota etkeni olarak bulunmasının yanı sıra patojen, humanoz, zoonoz karakterli enfeksiyonlar başta olmak üzere lokal ve sistemik enfeksiyonlara neden olan piyojenik karakterli etkenlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Hazırlanan bu derleme ile MRSA’nın önemine dikkat çekmek, bilinçli antibiyotik kullanımına vurgu yapmak amaçlanmıştır.
Metisilin Dirençli Staphylococcus aureus (MRSA), antimikrobiyallere karşı geliştirdiği direnç mekanizmaları sayesinde dikkatleri üzerine çekerek günümüzde çok önemli bir konuma sahip olmuştur. Stafilokoklar, insanlarda ve hayvanlarda normal mikrobiyota etkeni olarak bulunmasının yanı sıra patojen, humanoz, zoonoz karakterli enfeksiyonlar başta olmak üzere lokal ve sistemik enfeksiyonlara neden olan piyojenik karakterli etkenlerdir. Hazırlanan bu derleme ile MRSA’nın önemine dikkat çekmek, bilinçli antibiyotik kullanımına vurgu yapmak amaçlanmıştır.
Appelbaum PC (2006). MRSA the tip of the iceberg. Clin Microbiol Infect. 12(2):3-10
Appelbaum PC (2007). Microbiology of antibiotic resistance in Staphylococcus aureus. Clin Infect Dis. (45):65- 70
Baptiste KE, Williams K, Williams NJ, Wattret A, Clegg PD, Dawson S, Corkill JE, O’Neill T, Hart CA (2005). Methicillin-resistant Staphylococci in Companion Animals. Emerg. Infect. Dis. (11):1942-1944
Berger-Baechi B (1989). Genetics of methicillin resistance in Staphylococcus aureus. J Antimicrob Chemother. (23):671-675
Chambers HF (1997). Methicillin resistance in staphylococci: molecular and biochemical basis and clinical implications. Clin Microbiol Rev. (10):781-791
Chambers HF, Hackbarth CJ (1987). Effect of NaCl and nafcillin on penicillin-binding protein 2a and heterogeneous expression of methicillin resistance in Staphylococcus aureus. Antimicrob Agents Chemother. (31):1982-1988
Chambers HF (2001). The changing epidemiology of Staphylococcus aureus Emerg. Infect. Dis. (7):178-182
Demirel G, Fındık D, Dagi HT, Arslan U (2014). Community-Acquired Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus and Genotypes Amoung University Students in TURKEY. Southeast Asian J Trop Med Public Health. 45(6):1401-1409
Eliopoulos G (2005). Antimicrobial agents for treatment of serious infections caused by resistant S. aureus and enterococci. Eur J Clin Microbiol Infect Dis. 24(12):826- 831
Enright MC, Robinson DA, Randle G, Feil EJ, Grundmann H, Spratt BG (2002). The evolutionary history of methicillin- resistant Staphylococcus aureus (MRSA). Proc. Natl. Acad. Sci. USA. 99(11):7687–7692. 12. Álvarez L, Webb C, Holmes M (2011). A novel fieldbased approach to validate the use of network models for disease spread between dairy herds. Epidemiol Infect. 139(12):1863-1874. 13. Álvarez L, Holden M, Lindsay H, Webb C, Brown D, Curran M, Walpole E, Brooks K, Pickard DJ, Teale C, Parkhill J,Bentley SD, Edwards GF, Girvan EK, Kearns AM, Pichon B, Hill LRL, Larsen AR, Skov RL, Peacock SJ, Maskell DJ, Holmes M (2011). Meticillin-resistant Staphylococcus aureus with a novel mecA homologue in human and bovine populations in the UK and Denmark: a descriptive study. The Lancet. 11(8):595-603
Gordon RJ, Lowy FD (2008). Pathogenesis of methicillinresistant Staphylococcus aureus infection. Clin. Infect. Dis. (46):350-359