Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTSAT’ın yetersiz kullanımı ve intravenöz demir tedavisinin rutin uygulamadaki düşük kullanım oranları, güncel demir eksikliği yönetimindeki temel sorunun farkındalıktan ziyade uygulama olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Demir eksikliği (DE), kalp yetersizliğinde (KY) sık görülen ve klinik açıdan önemli bir eşlik eden durumdur. Güncel kılavuzlar, demir durumunun ferritin ve transferrin satürasyonu (TSAT) ile sistematik olarak değerlendirilmesini ve uygun hastalarda intravenöz demir tedavisinin uygulanmasını önermektedir. Bu çalışmada, Türkiye’deki kardiyologlar arasında demir eksikliği yönetimine ilişkin farkındalık düzeyi, tanısal yaklaşımlar, tedavi tercihleri ve algılanan engeller değerlendirilmiştir. Kardiyoloji asistanları, uzmanları ve akademisyenlerini kapsayan ulusal, kesitsel bir anket çalışması gerçekleştirildi. On bir sorudan oluşan anket ile düşük veya hafif azalmış ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği hastalarında kılavuz farkındalığı, tanısal değerlendirme alışkanlıkları, tedavi uygulamaları ve intravenöz demir kullanımına yönelik engeller incelendi. Toplam 267 kardiyolog çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların büyük çoğunluğu kalp yetersizliğinde demir eksikliği yönetimine ilişkin güncel önerilere aşinaydı (%94,4). En sık istenen testler ferritin (%91,0) ve hemoglobin (%88,4) iken, TSAT’ın rutin olarak değerlendirildiğini bildirenlerin oranı %63,3 idi. Katılımcıların %61,4’ü Avrupa Kardiyoloji Derneği’nin demir eksikliği tanımını doğru olarak belirledi. TSAT’ın rutin kullanımı, kılavuz temelli demir eksikliği tanımının doğru bilinmesi ile anlamlı düzeyde ilişkiliydi (%75,7’ye karşı %36,7; p<0,001). İntravenöz demir tedavisi katılımcıların %73,8’i tarafından tercih edilmesine rağmen, yalnızca %22,5’i bu tedaviyi rutin olarak uyguladığını bildirdi. Başlıca engeller infüzyon organizasyonu (%51,3), iş yükü (%44,6) ve geri ödeme/raporlama süreçleri (%34,8) olarak saptandı. Kardiyologlar arasında demir eksikliği konusunda yüksek farkındalık bulunmasına rağmen, kılavuzların önerdiği tanısal ve tedavi yaklaşımlarının uygulanmasında önemli eksiklikler devam etmektedir. TSAT’ın yetersiz kullanımı ve intravenöz demir tedavisinin rutin uygulamadaki düşük kullanım oranları, güncel demir eksikliği yönetimindeki temel sorunun farkındalıktan ziyade uygulama olduğunu göstermektedir.
Abstract
Iron deficiency (ID) is a common comorbidity in heart failure (HF). Current guidelines recommend systematic assessment of iron status using ferritin and transferrin saturation (TSAT) and intravenous iron therapy for eligible patients. This study evaluated awareness, diagnostic practices, treatment preferences, and perceived barriers related to ID management among cardiologists in Türkiye. A national cross-sectional survey was conducted among cardiology residents, specialists, and academic cardiologists. An 11-item questionnaire assessed guideline awareness, diagnostic testing patterns, treatment practices, and barriers to intravenous iron use in patients with HF and reduced or mildly reduced ejection fraction. A total of 267 cardiologists were included. Most participants were familiar with contemporary recommendations for ID management in HF (94.4%). Ferritin (91.0%) and hemoglobin (88.4%) were the most frequently requested tests, whereas TSAT was routinely assessed by 63.3%. The European Society of Cardiology definition of ID was correctly identified by 61.4% of respondents. Routine TSAT use was strongly associated with correct recognition of guideline-defined ID (75.7% vs. 36.7%, p<0.001). Although intravenous iron was preferred by 73.8% of participants, only 22.5% reported routine administration. The main barriers were infusion logistics (51.3%), workload (44.6%), and reimbursement/reporting procedures (34.8%). Despite high awareness of ID among cardiologists, important gaps remain in the implementation of guideline-recommended diagnostic and therapeutic strategies. Underuse of TSAT and low rates of routine intravenous iron administration indicate that the major challenge in contemporary ID management is implementation rather than recognition.