KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 2

MAADAY-KARA DESTANINDA “AL (KIZIL/KIRMIZI), SARI, GÖK (MAVİ) VE BOZ” RENKLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Özlem ŞAHİN
Sayfa
329–341
Yayın Tarihi
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak ele alınan destanda kızıl/ al (kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz renklerinin yaygın olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Halk edebiyatı ürünlerinden destanlar, efsaneler, masallar, halk hikâyeleri gibi anlatı türleri toplumun ortak kültürel kodlarını taşımaları ve ortak belleği olmaları sebebiyle son derece mühimdirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Renkler ve bu renklere yüklenen anlamlar da toplumların kültürel kodlarındandır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak ele alınan destanda kızıl/ al (kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz renklerinin yaygın olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Maaday-Kara Destanı · Al (kırımız) · Sarı

Özet

Öz Halk edebiyatı ürünlerinden destanlar, efsaneler, masallar, halk hikâyeleri gibi anlatı türleri toplumun ortak kültürel kodlarını taşımaları ve ortak belleği olmaları sebebiyle son derece mühimdirler. Renkler ve bu renklere yüklenen anlamlar da toplumların kültürel kodlarındandır. Hayatımızın her alnında karşımıza çıkan ve bizleri çepeçevre saran renklerin pek çok anlamı vardır ve bu renkler pek çok şeyi simgeler. Bu çalışmanın amacı Altay-Türk destanlarından Maaday-Kara Destanı’nda geçen “al (kızıl/kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz” renklerinin anlamlarını ve kullanım amaçlarını belirlemektir. Bu amaçla çalışmada “Selahaddin Beki’nin “Altay-Türk Destanı Maaday-Kara (Metin-İnceleme)” adlı doktora tezindeki metin kaynak alınmış ve renkler bu metin üzerinde taranmıştır. Sonuç olarak ele alınan destanda kızıl/ al (kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz renklerinin yaygın olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu renklerin her birinin bir anlamı vardır. Destandaki renklerin simgelediği anlamlar eski Türk inanç sistemi ile örtüşmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, Ö. (2020). MAADAY-KARA DESTANINDA “AL (KIZIL/KIRMIZI), SARI, GÖK (MAVİ) VE BOZ” RENKLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 329–341. https://ajindex.com/articles/118151

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Banarlı, N. Sami (1971),
  2. Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, C. 1, İstanbul:
  3. MEB Yayınları.
  4. Bayat, Fuzuli (1993), Oğuz Epik En’enesi ve Oğuz Kağan Dastanı. Sabah: Azerbaycan Elmler Akademiyası. Beki, Selahaddin (2001), Altay Türk Destanı Maaday-Kara (Metin-İnceleme), Doktora Tezi, Atatürk Üni, Sosyal Bil. Enstitüsü, Erzurum. Boratav, Pertev Naili (1931), Köroğlu Destanı. İstanbul:
  5. Evkaf Matbaası. Caferoğlu, A. (1953),
  6. Türk Onomastiğinde At Kültü, TM, X. Cooper J. C. (1922), An İlustrated Encyclopaedia of Traditional Symbols, Londra. Çoruhlu, Yaşar (2011),
  7. Türk Mitolojisinin Ana Hatları, Ankara:
  8. KabalcıYayınları.
  9. Doğan, Ahmet (2002),
  10. Türkler İçinde, Hasan Celâl Güzel vd (Editörler), İslâmiyet’ten Önceki Türk İnancına Dair, C. 3. İstanbul: Yeni Türkiye Yay. ss. 305-319.
  11. Genç, Reşat (1997), Türk İnanışları ile Milli Geleneklerinde Renkler ve Sarı, Kırmızı, Yeşil, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  12. Gabain, Annemarıevon (1968),
  13. Renklerin Sembolik Anlamları, DTCF Türkoloji Dergisi 1 (3), ss.107-113. Hey’et, Cevdet (1996), “Türklerin Tarihinde Renklerin Yeri” Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri, Ankara, 19-21 Mart 1996,
  14. Hzl. Sadık Tural-Elmas Kılıç, Akara: AKM Yayınları., İnan, Abdülkadir (1987),
  15. Makaleler ve İncelemeler, C. 1. Ankara:
  16. Türk Tarih Kurumu Yayınları Koca, Salim (2002),
  17. Türkler, Hasan Celal Güzel vd. (Editörler), Eski Türklerde Bayram ve Festivaller, C. 3. Ankara: Yeni Türkiye Yay. ss.51-57.
  18. Köksal, Hasan (2002).
  19. Türkler, Hasan Celal Güzel vd. (Editörler), “Türk Destanlarında Bazı Ortak Motifler”. C. 3. İstanbul: Yeni Türkiye Yay. ss. 584-596.
  20. Köprülü, Orhan F. (1992),
  21. Bayrak, İslam Ansiklopedisi. C. 5. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. 247-254.
  22. Kafalı., Mustafa (1996).
  23. Türk Kültüründe Renkler, Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri, Ankara, 19-21 Mart 1996,
  24. Hzl. Sadık Tural Elmas, Kılış, AKM Yay. Ankara Kalafat, Yaşar (1995). Doğu Anadolu’da Eski Türk İnançlarının İzleri, Ankara:
  25. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
  26. Kanar, Mehmet (2011),
  27. Farsça Türkçe Sözlük, İstanbul:
  28. Say Yayınları.
  29. Mahir, B. (1997), Elinde Altın Küre (Kızıl Elma) Tutan Osmanlı Sultanları Portreleri, Dördüncü UATTK Bildirileri 4-7
  30. Kasım. Meskhidze, Maia (2006). Türkiye ve Kırgız Türkçelerinde Renk İsimleri İçeren Deyimler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  31. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  32. Nerimanoğlu, Kâmil Veli (1996). “Türk Kültüründe Renkler”. Nevruz ve Renkler. Haz. S