Journals / Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 2

MAADAY-KARA DESTANINDA “AL (KIZIL/KIRMIZI), SARI, GÖK (MAVİ) VE BOZ” RENKLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Pages
329–341
Publication Date
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Destandaki renklerin simgelediği anlamlar eski Türk inanç sistemi ile örtüşmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Halk edebiyatı ürünlerinden destanlar, efsaneler, masallar, halk hikâyeleri gibi anlatı türleri toplumun ortak kültürel kodlarını taşımaları ve ortak belleği olmaları sebebiyle son derece mühimdirler.
📊
Key Findings & Data:Renkler ve bu renklere yüklenen anlamlar da toplumların kültürel kodlarındandır.
💡
Conclusion & Impact:Destandaki renklerin simgelediği anlamlar eski Türk inanç sistemi ile örtüşmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Maaday-Kara Destanı · Al (kırımız) · Sarı

Özet

Öz Halk edebiyatı ürünlerinden destanlar, efsaneler, masallar, halk hikâyeleri gibi anlatı türleri toplumun ortak kültürel kodlarını taşımaları ve ortak belleği olmaları sebebiyle son derece mühimdirler. Renkler ve bu renklere yüklenen anlamlar da toplumların kültürel kodlarındandır. Hayatımızın her alnında karşımıza çıkan ve bizleri çepeçevre saran renklerin pek çok anlamı vardır ve bu renkler pek çok şeyi simgeler. Bu çalışmanın amacı Altay-Türk destanlarından Maaday-Kara Destanı’nda geçen “al (kızıl/kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz” renklerinin anlamlarını ve kullanım amaçlarını belirlemektir. Bu amaçla çalışmada “Selahaddin Beki’nin “Altay-Türk Destanı Maaday-Kara (Metin-İnceleme)” adlı doktora tezindeki metin kaynak alınmış ve renkler bu metin üzerinde taranmıştır. Sonuç olarak ele alınan destanda kızıl/ al (kırmızı), sarı, gök (mavi) ve boz renklerinin yaygın olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu renklerin her birinin bir anlamı vardır. Destandaki renklerin simgelediği anlamlar eski Türk inanç sistemi ile örtüşmektedir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, Ö. (2020). MAADAY-KARA DESTANINDA “AL (KIZIL/KIRMIZI), SARI, GÖK (MAVİ) VE BOZ” RENKLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 329–341. https://ajindex.com/articles/118151

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Banarlı, N. Sami (1971),
  2. Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, C. 1, İstanbul:
  3. MEB Yayınları.
  4. Bayat, Fuzuli (1993), Oğuz Epik En’enesi ve Oğuz Kağan Dastanı. Sabah: Azerbaycan Elmler Akademiyası. Beki, Selahaddin (2001), Altay Türk Destanı Maaday-Kara (Metin-İnceleme), Doktora Tezi, Atatürk Üni, Sosyal Bil. Enstitüsü, Erzurum. Boratav, Pertev Naili (1931), Köroğlu Destanı. İstanbul:
  5. Evkaf Matbaası. Caferoğlu, A. (1953),
  6. Türk Onomastiğinde At Kültü, TM, X. Cooper J. C. (1922), An İlustrated Encyclopaedia of Traditional Symbols, Londra. Çoruhlu, Yaşar (2011),
  7. Türk Mitolojisinin Ana Hatları, Ankara:
  8. KabalcıYayınları.
  9. Doğan, Ahmet (2002),
  10. Türkler İçinde, Hasan Celâl Güzel vd (Editörler), İslâmiyet’ten Önceki Türk İnancına Dair, C. 3. İstanbul: Yeni Türkiye Yay. ss. 305-319.
  11. Genç, Reşat (1997), Türk İnanışları ile Milli Geleneklerinde Renkler ve Sarı, Kırmızı, Yeşil, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  12. Gabain, Annemarıevon (1968),
  13. Renklerin Sembolik Anlamları, DTCF Türkoloji Dergisi 1 (3), ss.107-113. Hey’et, Cevdet (1996), “Türklerin Tarihinde Renklerin Yeri” Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri, Ankara, 19-21 Mart 1996,
  14. Hzl. Sadık Tural-Elmas Kılıç, Akara: AKM Yayınları., İnan, Abdülkadir (1987),
  15. Makaleler ve İncelemeler, C. 1. Ankara:
  16. Türk Tarih Kurumu Yayınları Koca, Salim (2002),
  17. Türkler, Hasan Celal Güzel vd. (Editörler), Eski Türklerde Bayram ve Festivaller, C. 3. Ankara: Yeni Türkiye Yay. ss.51-57.
  18. Köksal, Hasan (2002).
  19. Türkler, Hasan Celal Güzel vd. (Editörler), “Türk Destanlarında Bazı Ortak Motifler”. C. 3. İstanbul: Yeni Türkiye Yay. ss. 584-596.
  20. Köprülü, Orhan F. (1992),
  21. Bayrak, İslam Ansiklopedisi. C. 5. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. 247-254.
  22. Kafalı., Mustafa (1996).
  23. Türk Kültüründe Renkler, Nevruz ve Renkler, Türk Dünyasında Nevruz İkinci Bilgi Şöleni Bildirileri, Ankara, 19-21 Mart 1996,
  24. Hzl. Sadık Tural Elmas, Kılış, AKM Yay. Ankara Kalafat, Yaşar (1995). Doğu Anadolu’da Eski Türk İnançlarının İzleri, Ankara:
  25. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
  26. Kanar, Mehmet (2011),
  27. Farsça Türkçe Sözlük, İstanbul:
  28. Say Yayınları.
  29. Mahir, B. (1997), Elinde Altın Küre (Kızıl Elma) Tutan Osmanlı Sultanları Portreleri, Dördüncü UATTK Bildirileri 4-7
  30. Kasım. Meskhidze, Maia (2006). Türkiye ve Kırgız Türkçelerinde Renk İsimleri İçeren Deyimler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  31. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  32. Nerimanoğlu, Kâmil Veli (1996). “Türk Kültüründe Renkler”. Nevruz ve Renkler. Haz. S