KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2025 / Volume: 26 Issue: 4

“IN THE FOOTSTEPS OF CONTEMPRORAY CIVILIZATION”: DEVELOPMENTALISM AS A POLITICAL PROCESS IN TÜRKİYE

Yunus Şahbaz(KIRIKKALE ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ, SİYASET BİLİMİ VE KAMU YÖNETİMİ BÖLÜMÜ)0000-0003-0911-7654
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2025-12-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

The article concludes that development in Türkiye has been continually shaped by political agency, economic ideology, and global trends, rendering it a central component of the country’s political agenda.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:This study investigates the trajectory of economic development in Türkiye as a politically driven process rather than a purely economic phenomenon.
📊
Temel Bulgular & Veri:During the Democrat Party rule (1950–1960), an agricultural-based liberal development model was adopted; however, the state continued to play a pivotal role.
💡
Sonuç & Katkı:The article concludes that development in Türkiye has been continually shaped by political agency, economic ideology, and global trends, rendering it a central component of the country’s political agenda.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Developmentalism · Political Stability · Statism

Abstract

This study investigates the trajectory of economic development in Türkiye as a politically driven process rather than a purely economic phenomenon. Beginning in the late Ottoman period with the Committee of Union and Progress, initial efforts aimed to establish a national bourgeoisie to reduce foreign and minority dominance in the economy. The early Republican era embraced state-led industrialization, institutionalized through five-year development plans and the establishment of state enterprises such as Sümerbank and Etibank. During the Democrat Party rule (1950–1960), an agricultural-based liberal development model was adopted; however, the state continued to play a pivotal role. The 1960s and 70s prioritized planned development and import substitution, resulting in industrial growth accompanied by increasing dependence on foreign capital and remittances. Following the 1980 military coup, neoliberal reforms under Turgut Özal reoriented the Turkish economy towards global integration. While export growth was achieved, the 1990s were marked by instability and successive crises. After 2002, the AKP revived the developmentalist discourse through major infrastructure projects, aligning economic progress with national identity. The article concludes that development in Türkiye has been continually shaped by political agency, economic ideology, and global trends, rendering it a central component of the country’s political agenda.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şahbaz, Y. (2025). “IN THE FOOTSTEPS OF CONTEMPRORAY CIVILIZATION”: DEVELOPMENTALISM AS A POLITICAL PROCESS IN TÜRKİYE. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Volume: 26 Issue: 4. https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1682334

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Acar, A. (2019). The effects of political stability on economic growth of the presidental government system, Uluslararası Ekonomi ve Siyaset Bilimleri Akademik Araştırmalar Dergisi, 3(9), 18-31.
  2. Ahmad, F. (1969). The young Turks. Oxford University Press.
  3. Ahmad, F. (2010). Demokrasi sürecinde Türkiye (Trans. A. Fethi). Hill Yayınları.
  4. Aisen, A., & Veiga, F. J. (2011). How does political instability effect economic growth? (International Monetary Fund Working Paper No: 12).
  5. Asteriou, D., & Price, S. (2001), Political instability and economic growth: UK time series evidence, Scottish Journal of Political Economy, 48(4), 383–399.
  6. Avcıoğlu, D. (2013). Türkiye’nin düzeni: Dün-bugün yarın. Kırmızı Kedi Yayınevi.
  7. Başkan, B. (2021). Margaret Thatcher ve Turgut Özal’ın Yeni Sağında yeni tarz siyasal iletişim, Muhafazakâr Düşünce Dergisi, 17(60), 60-85.
  8. Boratav, K. (2008). Türkiye iktisat tarihi (1908-2007). İmge Kitabevi Yayınları.
  9. Çütçü, İ. (2021). Türkiye ekonomisinde uygulanan ekonomi politikaları (1980 - 2002). In H. İ. Aydın (Ed.), İktisat politikası. Paradigma Akademi.
  10. Demirel, T. (2021a). Adalet partisi: İdeoloji ve politika. İletişim Yayınları.
  11. Demirel, T. (2021b). Türkiye’nin uzun on yılı: Demokrat Parti İktidarı ve 27 Mayıs Darbesi. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları
  12. Duman, M. Z. (2011). Turgut Özal’ın politikalarında ekonomik rasyonalizm, Sosyoloji Dergisi, 23-24, 105-123.
  13. Fedayi, C. (2016). Türkiye’nin siyasal ve sosyal kaos dönemi (1971-1980). In A. Çaylak ve S. A. Avcu (Eds), Osmanlı’dan günümüze Türkiye’nin siyasal hayatı. Savaş Yayınevi.
  14. İnsel, A. (1993). Siyasal bir süreç olarak kalkınma. In İktisat ideolojisinin eleştirisi. Birikim Yayınları.
  15. İnsel, A. (1996). Düzen ve kalkınma kıskacında Türkiye. Ayrntı Yayınları.
  16. Kepenek, Y. (2012). Türkiye ekonomisi. Remzi Kitapevi.
  17. Keyder, Ç. (1993). Ulusal kalkınmacılığın iflası ve demokrasi, ODTÜ Gelişme Dergisi, 20(1-2), 131-150.
  18. Keyder, Ç. (2014). Türkiye’de devlet ve sınıflar, İletişim Yayınları.
  19. Klarin, T. (2018). The concept of sustainable development: From its beginning to the contemporary issues. Zagreb International Review of Economics & Business, 21(1), 67-94. https://doi.org/10.1002/jid.3108
  20. Kongar, E. (2022). 21. yüzyılda Türkiye. Remzi Kitabevi.
  21. Macfie, A. L. (1998). The end of the Ottoman Empire, 1908-1923, Longman.
  22. Myrdal, G. (1974). What is development. Journal of economic issues, 8(4), 729-736. https://doi.org/10.1080/00213624.1974.11503225
  23. Özdemir, H. (1986). Kalkınmada bir strateji arayışı: Yön hareketi. Bilgi Yayınevi
  24. Pamuk, Ş. (2014). Türkiye’nin 200 yıllık iktisadi tarihi. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  25. Pişkin, B., & Ökte, M. K. S. (2023). 1961 Anayasasının şekillendirdiği yürütme erkinin ve kurumların ekonomi politiği: 1960-1980 dönemi Türkiye ekonomisi. In A. İncekara & S. A. Oktar (Eds.), Cumhuriyetin 100. yılında Türkiye ekonomisi (ss. 35-46). İstanbul Üniversitesi Yayınevi.
  26. Remenyi, J. (2004). What is development. In D. Kingsbur, J. Remenyi, J. McKayan & J. Hunt (Eds.), Key issues in development (pp. 22-44). Palgrave Macmilla.
  27. Tokgöz, E. (2011). Türkiye’nin iktisadi gelişme tarihi (1914-2011). İmaj Yayıncılık.
  28. Toprak, Z. (1982). Türkiye’de millî iktisat: 1908-1918. Yurt Yayınları.
  29. Turan, Ö. (2020). Kudretli devlet, manevi kalkınma, ağır sanayii: Türk sağı ve kalkınma. In İ. Özkan Kerestecioğlu & G. G. Öztan (Eds.) Türk sağı: Mitler, fetişler, düşman imgeleri (pp. 459-505). İletişim Yayınları.
  30. Türk, B. (2014). Muktedir: Türk sağ geleneği ve Recep Tayyip Erdoğan, İletişim Yayınları.
  31. Wallerstein, I. (1992). The concept of national development, 1917-1989: Elegy and requiem. American Behavioral Scientist, 35(4-5), 517-529.
  32. Zürcher, E. J. (2010). The young Turk legacy and nation building: From the Ottoman Empire to Atatürk’s Türkiye. I. B. Tauris.
  33. Zürcher, E. J. (2014). Modernleşen Türkiye’nin tarihi (Çev. Y. Saner). İletişim Yayınları.