Dergiler / Usul İslam Araştırmaları / 2012 / Cilt: 18 - Sayı: 18

'Abdülkâhir el-Bağdâdî'nin Tanrı-Âlem Anlayışı

Sayfa
37–74
Yayın Tarihi
2012-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Onun, Tanrı-âlem algısına dönük tespitleri, hem içinde yetiştiği ve koşullanmış olduğu inanç dizgesinin daha yakından tanınmasını sağlayacak hem de ortaçağa damgasını vuran bu itikâdî yapılanmanın günümüze dönük yansımalarına önemli katkılar sağlayacaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tanrı-âlem anlayışı, Kelâm ilminin incelemeye ve değerlendirmeye çalıştığı temel meselelerin başında gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira İslâm kelâmcıları, görünen ve bilinen âlemden hareketle, bilinmeyen ve görünmeyen metafiziksel âleme yönelik görüş ve değerlendirmelerde bulunmuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Onun, Tanrı-âlem algısına dönük tespitleri, hem içinde yetiştiği ve koşullanmış olduğu inanç dizgesinin daha yakından tanınmasını sağlayacak hem de ortaçağa damgasını vuran bu itikâdî yapılanmanın günümüze dönük yansımalarına önemli katkılar sağlayacaktır
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tanrı · Âlem · Cevher

Özet

Tanrı-âlem anlayışı, Kelâm ilminin incelemeye ve değerlendirmeye çalıştığı temel meselelerin başında gelmektedir. İslâm kelâmcıları, bir ve ezelî olan Tanrı inancını kendi inanç sistemlerinin temel esası olarak kabullendiklerinden yaratılmış olan bütün canlıları da kurguladıkları bu itikâdî kurama göre konuşlandırmışlardır. Zira İslâm kelâmcıları, görünen ve bilinen âlemden hareketle, bilinmeyen ve görünmeyen metafiziksel âleme yönelik görüş ve değerlendirmelerde bulunmuşlardır. Bilinen ve görünen âlemin yaratılışı ve ortaya çıkışı (hudûs) temel bir kuram olarak ispat edilip benimsenirse, bu sayede Yüce Yaratıcının varlığı da zorunlu olarak kabul edilmiş olmaktadır. Tanrı-âlem anlayışını, kendi eserlerinde müstakil olarak işleyen kelâmcıların başında Eş‘arî kelâm sisteminin en önemli temsilcilerinden birisi olan ‘Abdülkâhir el-Bağdâdî gelmektedir. Onun, Tanrı-âlem algısına dönük tespitleri, hem içinde yetiştiği ve koşullanmış olduğu inanç dizgesinin daha yakından tanınmasını sağlayacak hem de ortaçağa damgasını vuran bu itikâdî yapılanmanın günümüze dönük yansımalarına önemli katkılar sağlayacaktır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Doğan, H. (2012). 'Abdülkâhir el-Bağdâdî'nin Tanrı-Âlem Anlayışı. Usul İslam Araştırmaları, Cilt: 18 - Sayı: 18, 37–74. https://ajindex.com/articles/117336

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. ‘Abdülcebbâr (1408/1988), Ebu’l-Hasan el-Kâdî, Şerhu’l-Usûli’l-Hamse, tah.: ‘Abdül- kerîm ‘Osmân, Mektebetü’l-Vehbe, Kahire. Barthold (1990),
  2. V. V., Moğol İstilasına Kadar Türkistan, haz.: Hakkı Dursun Yıldız, Türk Tarih Kurumu Yay., Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara. el-Bağdâdî (1346/1928), Ebû Mansûr ‘Abd el-Kâhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî, Kitâbu Usûli’d-Dîn, İstanbul. ------------ (1991), Mezhepler Arasındaki Farklar (el-Fark beyne’l--Fırak), çev.: Ethem Ruhi Fığlalı, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara. el-Bâkıllânî (1982), Ebû Bekir Muhammed b. Tayyîb, Kitâbu’t-Temhîdi’l-Evâ’il ve’t- Telhîsi’d-Delâ’il, tah.: İmâduddîn ‘Ahmed Haydar, Beyrut. ------ el-Bedevî (1979), ‘Abdurrahmân, Mezâhibü’l-İslâmiyyîn, c. I, Beyrut. el-Cüveynî (1950), İmâm el-Haremeyn ‘Abdülmelik b. ‘Abdillâh, Kitâbu’l-İrşâd ilâ Kavâtı‘ı’l-Edille fî Usûli’l-İ‘tikâd, nşr.: Muhammed Yûsuf Mûsâ–‘Ali ‘Abdül- mün‘îm ‘Abdülhâmîd, Mektebetü’l-Hancî, Kahire. ------------ (1399/1979), el-Kâfiye fi’l-Cedel, tah.: Fevkıye Hüseyin Mahmûd, Kahire. Çelebi (1360/1941), Kâtip, Keşfu’z-Zunûn, Milli Eğitim Basımevi, c. I-II, İstanbul. ed-Dımeşkî (1399/1979), İbn Asâkir, Tebyînü Kezibi’l-Müfterî, nşr.: M. Zâhid el- Kevserî, Beyrut. Doğan (2004), Hüseyin, ‘Abd el-Kâhir el-Bağdâdî ve Yöntembilimine Eleştirel Bir Yaklaşım, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun. ------- (2011), İlk Dönem İslâm Kelâmcılarında Dinsel Metinleri Anlama ve Te’vîl Problemi, Kardeşler Ofset-Matbaacılık, Samsun, 2011. el-Eş‘arî (1407/1986), Ebu’l-Hasan ‘Ali b. İsma‘îl, el-İbâne ‘an Usûli’d-Diyâne, nşr.: Fevkiye Hüseyin Mahmûd, Medine. --------- (1980), Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfi’l-Musallîn, tah.: Hellmut Ritter, Wiesbaden. ---------- (t.y.), Usûlü Ehli’s-Sünne ve’l-Cema‘a, tah.: Muhammed Seyyîd Culaynid, Kahire. el-Fârâbî (1986), Ebû Nasr Muhammed, el-Mantık ‘inde’l-Fârâbî-III (Kitâbu’l-Cedel), tah.: Refîk el-‘Acem, el-Mektebetü’l-Felsefiyye, Beyrut. el-Gazzâlî (1971), Ebû Hâmid Muhammed, İtikad’da Orta Yol (el-İktisâd fi’l-İ‘tikâd), çev.: Kemal Işık, Ankara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Yay., Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
  3. Gölcük (1992),
  4. Şerafeddin, Kelâm Tarihi, Esra Yay., Konya. -------- (1979), Şerafeddin, “‘Abdülkâhir el-Bağdâdî”, Atatürk Üniversitesi İslâmî İlimler Fakültesi Dergisi, Sayı: III, Ankara. el-Hayyât (t.y.), Ebu’l-Hüseyin ‘Abdurrahîm b. Muhammed, Kitâbu’l-İntisâr ve’r-Redd ‘ala İbni’r-Râvendî, nşr.: Muhammed Hicâzî, Mektebetü’s-Sekâf