KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Usul İslam Araştırmaları / 2013 / Cilt: 20 - Sayı: 20

Mâtürîdî’de İnsanın Sorumluluğu Responsibility of Human in Mâtürîdî

Veysi ÜNVERDİ
Sayfa
47–80
Yayın Tarihi
2013-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buradan hareketle de ona göre sorumluluğun temel nedeni, fiile iki irade ve kudretin taalluk etmesidir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanın sorumlu oluşu, bir hakikat-i sabite olarak kabul görmüş olmasına rağmen, kelamda hem ahlak hem de ilahi sıfatlar açısından tartışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Esasen kelam okulları insanın sorumluluğunu kabul etmelerine karşın, çözümü farklı şekillerde ortaya koymuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Buradan hareketle de ona göre sorumluluğun temel nedeni, fiile iki irade ve kudretin taalluk etmesidir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mâtürîdî · Sorumluluk · İrade

Özet

İnsanın sorumlu oluşu, bir hakikat-i sabite olarak kabul görmüş olmasına rağmen, kelamda hem ahlak hem de ilahi sıfatlar açısından tartışılmıştır. Ahlak bağlamında ele alınması adalet prensibi odaklı insan fiillerinin yaratılışı ve aidiyeti merkezlidir. Buna göre insan, ahirette ceza ve ödüle konu olan bir özneyse, davranışlarının müridi ve faili olmalıdır. Ancak bu irade ve failiyyet, Allah’ın mutlak ilim, irade ve kudretiyle nasıl bağdaştırılacaktır, sorusu, konunun diğer veçhesini oluşturmaktadır. Öyle bir çözüm getirilmelidir ki, bir yandan insanın otonomluğu diğer yandan Allah’ın irade ve kudretinin işlerliği korunmuş olsun. Esasen kelam okulları insanın sorumluluğunu kabul etmelerine karşın, çözümü farklı şekillerde ortaya koymuşlardır. Bu çalışma, Mâtürîdî’nin konuya dair özgün yaklaşımını ortaya koymaya mebnidir. O, insan sorumluluğunu temellendirirken fiillerin varlık sahnesine getirilişini ilahi kudrete hamletmiş; fiilin sahibi ve failinin insan olduğunu kabul etmiştir. Buradan hareketle de ona göre sorumluluğun temel nedeni, fiile iki irade ve kudretin taalluk etmesidir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜNVERDİ, V. (2013). Mâtürîdî’de İnsanın Sorumluluğu Responsibility of Human in Mâtürîdî. Usul İslam Araştırmaları, Cilt: 20 - Sayı: 20, 47–80. https://ajindex.com/articles/117318

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abdulcebbâr, Kâdî, Ebu’l-Hasan b. Ahmed el-Hemedânî el-Esedâbâdî, el-Muğnî fî Ebvâbi’t-Tevhîd ve’l-Adl, (tah. Mahmûd Muhammed el-Hudayrî), Kahire 1957.
  2. Akçay, Mustafa, Çağdaş Dünyada İnsan ve Dini Sorumluluğu, Ankara 2013.
  3. Akseki, Ahmed Hamdi, Ahlak İlmi ve İslam Ahlakı, Ankara 1991. Âmidî, Seyfettin Ebû’l-Hasan b. Muhammed b. Salim, Gâyetü’l- Merâm fî İlmi’l-Kelâm, Beyrut 2004.
  4. Aydın, Ali Arslan, İslam İnançları ve Felsefesi, İstanbul 1979.
  5. Baberti, Ekmeluddin, Şerhu’l-Vasiyye li’l-İmâm Ebi Hanîfe, (neş. İ. Hatib el-Haseni), yy. tsz. Bâcûrî, İbrahim b. Muhammed, Şerhu Cevhereti’t-Tevhîd, Kahire 2002. Bağdâdî, Abdulkâhir b. Tâhir b. Muhammed, Usulu’d-Din, İstanbul 1928. Bakıllânî, Kadı Ebu Bekr, Kitâbu’t-Temhid, Beyrut 1957. Beyâzîzâde Ahmed Efendi, İşârâtu’l-Meram min İbârâti’l-İmam, (neş. Yusuf Abdurrez- zak), Kahire 1949. Beyzâvi, Ebu Said Nasırüddin Abdullah b. Ömer b. Muhammed, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, Beyrut tsz. Câbiri, Muhammed Âbid, ed-Dimukrâtiyye ve Hukûku’l-İnsan, Beyrut 2004.
  6. Chittick, William C. -Murata, Sachiko, İslamın Vizyonu, (çev. Turan Koç), İstanbul 2000. Cürcânî, Seyit Şerif Ali b. Muhammed, Kitabu’t-Tarifat, (tah. İbrahim el-Eybari), Beyrut 1992. Cüveynî, İmâmu’l-Harameyn Ebi’l-Meâlî Abdilmelik, Kitâbu’l-İrşâd, Mısır 1950.
  7. Draz, M. Abdullah, İslamın İnsana Verdiği Değer, (çev. Nureddin Demir), İstanbul 1983.
  8. Düzgün, Şaban Ali, “Kader’i Farklı Kategoriler İçinde Okumanın İmkanı”, Kelam Araştırmaları Dergisi, 11:2, 2013. Ebu Hanife, el-Alim ve’l-Müte’allim, (neş. Mustafa Öz), İstanbul 1992.
  9. Erdem, Hüsameddin, Ahlak Felsefesi, Konya 2003. Eş’ârî, Ebû Hasan Ali b. İsmail, Kitâbu’l-Lum’a fi’r-Reddi alâ Ehli’z-Zeyği ve’l-Bida’, Beyrut 1952. ------ el-İbâne an Usûli’d-Diyâne, Kahire 1954. ------ Makâlâtu’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfu’l-Musallîn, Wiesbaden 1963.
  10. Farabi, Fusûl el-Munteze’a, (neş. Fevzi Mitri Neccar), Beyrut 1971. ------- Kitâbu’l-Huruf, (çev. Ömer Türker), İstanbul 2008.
  11. Frankena, William K., Ethics, New Jersey 1964. Gazâlî, Ebu Hamid Muhammed, İhyâu Ulumi’d-Dîn, Beyrut tsz. ------ el-İktisâd fi’l-İtikâd, Beyrut 1983.
  12. Gölcük, Şerafettin, Kelam Açısından İnsan ve Fiilleri, İstanbul 1979. Harputî, Abdullatif, Tenkîhu’l-Kelam, İstanbul 1330. Işık, Harun, Mâtürîdî’ye Göre Kaza ve Kader, (Basılmamış Doktora Tezi), Kayseri 2011. İbâdî, Abdullah, el-Mesuliyetû fi’l-İslâm, (Mine’l-Âdab ve’l-Ahlâki’l-İslâmiyye içinde), Kahire 1976.
  13. İbn Furek, Mucerredu Makalati’l-Eş’arî, (tah. D. Gimaret), Beyrut 1987.
  14. İbn Humam, Kemal, Kitâbu’l