KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Usul İslam Araştırmaları / 2019 / Sayı: 31

Kur’ân’da Vezn, Mîzân ve Mevzûn Kelimeleri -Vücûh ve Nezâir Bağlamında Bir İnceleme-

Words of Wazn, Mizan and Mawzun in the Qur'an - An Analysis within the Framework of Wujuh and Nazair-

Murat KAYA
Sayfa
9–36
Yayın Tarihi
2019-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tefsir âlimlerinin tespit ettiği bu anlamları bir araya getirip topluca değerlendirmek vezn, mîzân ve mevzûn kelimelerinin geçtiğiâyetleri ve ihtiva ettiği konuları daha iyi anlamayı sağlayacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kur’ân ilimlerinden biri de Vücûh ve Nezâir ilmidir. “Vücûh”, aynı lafzın Kur’an’da farklı yerlerde değişik mânalarda kullanılması demektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kelimelerin kökü olan ve-ze-ne fiilinin müştakları Kur’ân’da 23 defa geçer ve yerine göre farklı anlamlar ifade eder.
💡
Sonuç & Katkı:Tefsir âlimlerinin tespit ettiği bu anlamları bir araya getirip topluca değerlendirmek vezn, mîzân ve mevzûn kelimelerinin geçtiğiâyetleri ve ihtiva ettiği konuları daha iyi anlamayı sağlayacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân · Tefsir · Vezn

Özet

Kur’ân ilimlerinden biri de Vücûh ve Nezâir ilmidir. “Vücûh”, aynı lafzın Kur’an’da farklı yerlerde değişik mânalarda kullanılması demektir. Kur’ân’da geçen pek çok kelimenin vücûhu vardır. Kur’ân kelimelerinin vücûhunu bilmek, onu doğru anlamak için son derece önemli ve gereklidir. Buna dikkat çekmek için bu makalede örnek olarak vezn, mîzân ve mevzûn kelimeleri incelenmiş ve Kur’ân’da hangi manalarda kullanıldıkları ve müfessirlerin bu kelimelere ne anlamlar verdiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu kelimelerin kökü olan ve-ze-ne fiilinin müştakları Kur’ân’da 23 defa geçer ve yerine göre farklı anlamlar ifade eder. Tefsir âlimlerinin tespit ettiği bu anlamları bir araya getirip topluca değerlendirmek vezn, mîzân ve mevzûn kelimelerinin geçtiğiâyetleri ve ihtiva ettiği konuları daha iyi anlamayı sağlayacaktır.

Abstract

One of the Qur’anic sciences is Wujuh and Nazair. The word wujuh means that the wording is to be used in different meaning in different places in the Qur’an. There are many words in the Qur’an that have wujuh. Knowing the wujuh of words of the Qur’an is extremely important and necessary to understand it correctly. In order to draw attention to this, as an example, by examining the words wazn, mizan and mawzun we have tried to determine in what meanings these words are used in the Qur’an and what meanings the commentators have given to these words. The derivations of the verb of va-za-na, which are the root of these words, pass 23 times in the Quran and express different meanings de- pending on the place. Bringing and evaluating collectively these meanings determined by the scholars of commentary, will provide a better understanding of the meaning and the issues of the verses in which wazn, mizan and mawzun words pass.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, M. (2019). Kur’ân’da Vezn, Mîzân ve Mevzûn Kelimeleri -Vücûh ve Nezâir Bağlamında Bir İnceleme-. Usul İslam Araştırmaları, Sayı: 31, 9–36. https://ajindex.com/articles/117205

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdürrezzâk b. Hemmâm es-San‘ânî, Ebû Bekr, Tefsîru Abdürrezzâk, Thk. Mahmûd Muhammed Abduh, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1419. Ahmed b. Muhammed b. Hanbel, Ebû Abdullah, Müsned, Kâhire: Müessesetü Kurtuba, ts. Âlûsî, Ebü’s-Senâ Şihâbüddîn Mahmûd b. Abdillâh, Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l Kur’âni’l-Azîm ve’s-Sebʻi’l-Mesânî, Thk. Ali Abdülbârî Atıyye, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1415. Askerî, Ebû Hilâl, el-Vücûh ve’n-Nezâir, Thk. Muhammed Osman, Kahire: Mektebetü’s- Sekâfeti’d-Dîniyye, 2007. Beydâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd (Ebû Muhammed) Abdullāh b. Ömer, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, Thk. Muhammed Abdurrahman el-Merʻaşlî, Beyrut: Dâru İhyâi’t- Türâsi’l-Arabî, 1418. Beyhakī, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyn, Şuabu’l-İman, Thk. Abdülalî Abdülhamid Hâmid- Muhtâr Ahmed en-Nedvî, Riyâd: Mektebetü’r-Rüşd, 1423/2003. Bikāî, Ebü’l-Hasen Burhânüddîn İbrâhîm b. Ömer, Nazmü’d-Dürer fî Tenâsübi’l-âyât ve’s- Süver, Kâhire: Dâru’l-Kitâbi’l-İslâmî, [t.y.]. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail, el-Câmiʻu’l-Müsnedü’s-Sahîhu’l-Muhtasar min Umûri Rasûlillâh (s.a.v) ve Sünenihî ve Eyyâmih, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Bursevî, İsmâil Hakkı, Rûhu’l-Beyân, Beyrut: Dâru’l-Fikr, [t.y.]. Cebel, Muhammed Hasan Hasan, el-Mu‘cemü’l-İştikâkî el-Mü’assal li-Elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerîm Mu’assalun bi Beyâni’l-Alâkâti beyne Elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerîm bi-Asvâtihâ ve beyne Meânîhâ, Kâhire: Mektebetü’l-Âdâb, 2010. Dâmegânî, Ebu Abdullah Hüseyin b. Muhammed, el-Vücûh ve’n-Nezâir li-Elfâzi’l- Kitabillâhi’l-Aziz, Thk. Muhammed Hasan Ebu’l-Azm ez-Zefitî, Kâhire, [y.y.], 1992/1413. Dâmegânî, Ebu Abdullah Hüseyin b. Muhammed, Kâmûsu’l-Kur’ânevIslâhu’l-Vücûh ve’n-Nezâir fi’l-Kur’âni’l-Kerîm, Thk. Abdülaziz Seyyidü’l-Ehl, Beyrut: Dâru’l-İlm li’l- Melâyîn, 1983.
  2. Demir, Osman, “Bir İsbât-ı Vâcib Delili Olarak Ekolojik Denge”, Uluslararası Çevre ve Din Sempozyumu (İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 15-16 Mayıs 2008), Edit. Fahri Kayadibi, 2: 73-84. İstanbul: Yalın Yayıncılık, 2008. Ebû Dâvûd Süleymân b. el-Eşʻas, Sünenü Ebî Dâvud, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Ebû Hayyân Muhammed b. Yûsuf el-Endelüsî, el-Bahru’l-Muhît fi’t-Tefsîr, Thk. Sıdkî Muhammed Cemîl, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1420. Ebû Nuaym Ahmed b. Abdillâh el-İsfahânî, Hilyetü’l-Evliyâ ve Tabakâtü’l-Asfiyâ, Mısır: es-Saâde, 1394/1974. Ebû Ubeyde Ma’mer b. el-Müsennâ, Mecâzü’l-Kur’ân, Thk. Muhammed Fuad Sezgin, Kâhire: Mektebetü Hancî, 1381. Ebü’l-Bekā Eyyûb b. Musa, el-Külliyyât, Thk. Adnan Dervîş, Muhammed el-Mısrî. Beyrut: Risale, [t.