KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Siyasal: Journal of Political Sciences / 2018 / Volume: 27 Issue: 2

Temin ve Seçim Açısından Benzeşme ve Farklılaşma: Türkiye ve ABD Karşılaştırması

Convergence and Divergence of The Recruitment and Selection Process: A Comparison Between Turkey and USA

Sevgi Elmas Atay(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2238-4979
Vala Lale Tüzüner(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2476-3574
Gönen Dündar(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1097-1236
Sayfa
221–244
Yayın Tarihi
2018-10-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma karşılaştırmalı insan kaynakları yönetiminin temel alanlarından biri olan “benzeşme ve farklılaşma”

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma karşılaştırmalı insan kaynakları yönetiminin temel alanlarından biri olan “benzeşme ve farklılaşma”
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma karşılaştırmalı insan kaynakları yönetiminin temel alanlarından biri olan “benzeşme ve farklılaşma”
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma karşılaştırmalı insan kaynakları yönetiminin temel alanlarından biri olan “benzeşme ve farklılaşma”
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · ABD · İK temin

Özet

Bu çalışma karşılaştırmalı insan kaynakları yönetiminin temel alanlarından biri olan “benzeşme ve farklılaşma”

Abstract

This study is based on the “divergence-convergence” theory which is the one of the main areas of comparative human

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Atay, S. E., Tüzüner, V. L., Dündar, G. (2018). Temin ve Seçim Açısından Benzeşme ve Farklılaşma: Türkiye ve ABD Karşılaştırması. Siyasal: Journal of Political Sciences, Volume: 27 Issue: 2, 221–244. https://ajindex.com/articles/1169157

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Al Ariss, A., & Sidani, Y. (2016). Comparative international human resource management: Future research directions. Human Resource Management Review, 26(4), 352-358.
  2. Ataay, A. (2010). Türkiye’de İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları: Ulusal Kültürün ve Aile Sahipliğinin Etkisi, 4. Aile İşletmeleri Kongresi, Kongre Kitabı, (Ed: T. Koçel), 16-17 Nisan, İstanbul, 11-13.
  3. Beardwell, J., & Claydon, T. (2007). Human resource management. A contemporary approach, 5th ed., Pearson Education.
  4. Briscoe, D., Tarique, I., & Schuler, R. (2012). International human resource management: Policies and practices for multinational enterprises. Routledge.
  5. Budhwar, P. S., & Sparrow, P. R. (2002). An integrative framework for understanding cross-national human resource management practices. Human Resource Management Review, 12(3), 377-403.
  6. Budhwar, P. S., Varma, A., & Patel, C. (2016). Convergence-divergence of HRM in the Asia-Pacific: Context-specific analysis and future research agenda. Human Resource Management Review, 26(4), 311-326.
  7. Collings, D. G., Wood, G. T., & Caligiuri, P. M. (Eds.). (2014). The Routledge companion to international human resource management. New York, NY: Routledge.
  8. Dessler, G. (2015). Human resource management. 14th ed., Pearson Education.
  9. Dewettinck, K., & Remue, J. (2011). Contextualizing HRM in comparative research: The role of the Cranet network. Human Resource Management Review, 21(1), 37-49.
  10. Hall, R., & Wailles, N. (2010). International and comparative human resource management. In Wilkinson, A., Redman, T., Snell S. A., ve Bacon N. (Ed.), The sage handbook of human resource management, (ss. 115-132). London: Sage.
  11. Hofstede, G. (1983). The cultural relativity of organizational practices and theories. Journal of International Business Studies, 14(2), 75-89.
  12. Huo, Y. P., Huang, H. J., & Napier, N. K. (2002). Divergence or convergence: a cross– national comparison of personnel selection practices. Human Resource Management, 41(1), 31-44.
  13. Karoliny, Z., Farkas, F., & Poor, J. (2010). Sharpening profile of HRM in CentralEastern Europe in reflection of its developments in Hungary. Review of International Comparative Management, 11(4), 733-747.
  14. Kaufman, B.E. (2014) “The development of human resource management across nations: History and its lessons for international and comparative HRM”, In Bruce E. Kaufman, (Ed.), The development of human resource management across nations: Unity and Diversity (ss.1-20). Elgar Publishing,Glos, USA.
  15. Leat, M., & El-Kot, G. (2007). HRM practices in Egypt: the influence of national context? The International Journal of Human Resource Management, 18(1), 147-158.
  16. Lepak, D., & Gowan, M. (2010). Human Resources Management: Managing employees for competitive advantage. Pearson/Prentice Hall. Mayrhofer, W., Brewster, C., Morley, M. J., & Ledolter, J. (2011). Hearing a different drummer? Convergence of human resource management in Europe—A longitudinal analysis. Human Resource Management Review, 21(1), 50-67.
  17. Nikandrou, I., & Panayotopoulou, L. (2012). Recruitment and selection in context, İçinde: Brewster, C., Mayrhofer, W., & Farndale, E. (Eds.). Handbook of research on comparative human resource management. ss.121-138. Edward Elgar Publishing.
  18. Özçelik, A.O. (2006). Türkiye ve ABD’deki işletmelerde insan kaynakları departmanlarının stratejik rolüne ilişkin karşılaştırmalı bir çalışma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 69-97.
  19. Papalexandris, N., & Panayotopoulou, L. (2004). Exploring the mutual interaction of societal culture and human resource management practices: Evidence from 19 countries. Employee Relations, 26(5), 495-509.
  20. Rubach, M.J., Sebora, T.C. (1998) “Comparative Corporate Governance: Competitive Implications of an Emerging Convergence”, Journal of World Business, 33(2), 167-84.
  21. Ryan, A. N. N., McFarland, L., & SHL, H. B. (1999). An international look at selection practices: Nation and culture as explanations for variability in practice. Personnel Psychology, 52(2), 359-392.
  22. Sağlam-Arı, G. & Boylu, Y. (2015). İş dünyasına yönelik yayınlarda insan kaynakları yönetimi: Türkiye’de yayınlanan dergiler üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi. 7(3), 123-142.
  23. Tayeb, M. (1995). The competitive advantage of nations: the role of HRM and its sociocultural context. International Journal of Human Resource Management, 6(3), 588-605.
  24. Taylor, S. (2006). Acquaintance, meritocracy and critical realism: Researching recruitment and selection processes in smaller and growth organizations. Human Resource Management Review, 16(4), 478-489.
  25. Tüzüner, V. L. (2014). İnsan kaynakları yönetimi faaliyetlerinde ölçme ve değerlendirme. 2. Baskı. Beta Basım A.Ş. İstanbul.
  26. Uyargil, C., Tüzüner L., Aydınlı-Kulak, F., & Elmas-Atay, S. (2017). Ulusal Yönetim Ve Organizasyon Kongresi İnsan Kaynakları Yönetimi (İKY) Bildirilerinin 19942016 Yılları Arasındaki Değişim Ve Gelişimi: Çeşitli İKY Yaklaşımları Açısından Bir İnceleme, 25-27 Mayıs 2017, 25. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, Ankara, 1279-1288.
  27. Üsdiken, B., & Wasti, S. A. (2002). Türkiye›de akademik bir inceleme alanı olarak personel veya insan Kaynakları. Amme İdaresi Dergisi, 35(3), 1-37.