KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: Özel Sayı

Kuva-yı Milliye’den Düzenli Orduya Geçiş Süreci Gelişmeleri ve Birinci İnönü Savaşı’na Etkileri

Rıdvan BAL
Sayfa
25–42
Yayın Tarihi
2021-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Batı Cephesinde Yunan ordusuna karşı icra ettiği ilk muharebeden galip çıkan düzenli ordu birliklerinin bu başarısı gelecek savaşlar için umut vermiş ve tüm ulusun moralini yükseltmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmanın amacı işgale uğrayan Anadolu topraklarında gerçekleştirilen bağımsızlık savaşına giden sürecin başlangıcını incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu gelişmeleri bir fırsata çevirmek isteyen Yunan Küçük Asya ordusu 6 Ocak 1921 günü ileri harekâta geçerek İnönü’ye ulaşmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Batı Cephesinde Yunan ordusuna karşı icra ettiği ilk muharebeden galip çıkan düzenli ordu birliklerinin bu başarısı gelecek savaşlar için umut vermiş ve tüm ulusun moralini yükseltmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Millî Mücadele · Kuva-yı Milliye · Türkiye Büyük Millet Meclisi

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı işgale uğrayan Anadolu topraklarında gerçekleştirilen bağımsızlık savaşına giden sürecin başlangıcını incelemektir. Türk halkının mücadelesini, Türk Kurtuluş Savaşını (İstiklal Harbini) anlatan yayınların ve dokümanların analizi, bu çalışmanın araştırma yöntemini oluşturmuştur. Kuva-yı Milliye olarak adlandırılan oluşum, bölgesel kurtuluş için bir araya gelmiş vatansever insanların kurduğu ve merkezî bir komutanlığa bağlı olmayan silahlı direniş gruplarıdır. Bir çeşit gerilla savaşı uygulayan, genellikle kendilerini emir komuta eden liderlerinin ya da yaşadıkları bölgelerin adı ile anılan bu kuvvetler, başlangıçta işgal kuvvetlerine ciddi zararlar vermiştir. Büyük Millet Meclisi’nin açılışından itibaren askerî harekâta yönelik uygulamalar hayata geçirilmeye başlanmış, bu doğrultuda Kuva-yı Milliye’nin sonlandırılıp düzenli orduya geçiş kararı alınmıştır. Düzenli ordu saflarına katılmayı reddeden Çerkez Ethem isyan etmiş, tüm uyarı ve görüşmelere rağmen bu girişimi barış yoluyla çözülememiştir. Batı ve Güney Cephelerine bağlı birliklerden oluşan bir takip kuvveti ile Kuva-yı Seyyare’ye karşı başlatılan harekât, isyancıların saf dışı bırakılmaları, bazılarının teslim olarak düzenli ordu saflarına katılışı ve bir bölümünün de Çerkez Ethem ile beraber Yunan ordusuna sığınmasıyla sonuçlandırılmıştır. Bu gelişmeleri bir fırsata çevirmek isteyen Yunan Küçük Asya ordusu 6 Ocak 1921 günü ileri harekâta geçerek İnönü’ye ulaşmıştır. Şiddetli muharebelerin yaşandığı İnönü’de yer yer Türk mevzilerini ele geçiren Yunan birlikleri, takviye kuvvetlerinin gelmemesi ve Türk askerlerinin savunma hattında güçlü direnişi nedeniyle 10/11 Ocak’tan itibaren eski mevzilerine geri çekilerek savaşı sonlandırmıştır. Batı Cephesinde Yunan ordusuna karşı icra ettiği ilk muharebeden galip çıkan düzenli ordu birliklerinin bu başarısı gelecek savaşlar için umut vermiş ve tüm ulusun moralini yükseltmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAL, R. (2021). Kuva-yı Milliye’den Düzenli Orduya Geçiş Süreci Gelişmeleri ve Birinci İnönü Savaşı’na Etkileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: Özel Sayı, 25–42. https://ajindex.com/articles/116769

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Abadan, Y. (1972).
  2. Mustafa Kemal ve çetecilik, İstanbul:
  3. Varlık Yayını. Akcan, E. (2015). Millî Mücadele’den sonra Demirci Mehmet Efe. Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 57, 1-16. Erişim adresi: https://dergipark. org.tr/tr/download/article-file/623772. Altay, F. (1949). İstiklal harbimizde süvari kolordusu. İstanbul:
  4. Cumhuriyet Matbaası. Altay, F. (1970). 10 yıl savaş ve sonrası. İstanbul:
  5. İnsel Yayınları.
  6. Armaoğlu, F. (1983). 20. yüzyıl siyasi tarihi 1914-1980. Ankara:
  7. İş Bankası Yayını. Atatürk, M. K. (2011). Nutuk. Z. Korkmaz (Yay. haz.). Ankara:
  8. Atatürk Araştırma Merkezi. Atay, F. R. (1955). Atatürk’ün bana anlattıkları. İstanbul:
  9. Sel Yayınları.
  10. Aydemir, Ş. S. (1977).
  11. Tek adam Mustafa Kemal, C.2, (6. bs.). İstanbul: Remzi Kitabevi. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi (BCA). (1921). Kuvve-i Seyyare eski kumandanı Ethem ve kardeşleri Tevfik ile Reşit’in vatana ihanetlerinden dolayı hükümetin bu konudaki resmî açıklamasını havi karar. 30. 18. 1. 1. / 2. 27. 3. (1337/1921, 08 Ocak). Bayur, Y. H. (1973). Türkiye Devletinin dış siyasası. Ankara:
  12. Türk Tarih Kurumu Yayını. Burgaç, M. (2018). Gediz Taarruzu ve Sonuçları. History Studies, 10(1), 47-60. Erişim adresi: http://www.historystudies.net/dergi//gediz-taarruzu-ve-sonuclari2018024ac240d.pdf.
  13. Cebesoy, A. F. (2011).
  14. Bilinmeyen hatıralar, Kuva-yı Milliye’nin iç yüzü. O. S. Kocahanoğlu (Yay. haz.). İstanbul:
  15. Temel Yayınları.
  16. Coşkun, A. (1996). Kuva-yı Milliye’nin kuruluşu, İstanbul:
  17. Cumhuriyet Yayını. Cura, B. (2004). Demirci Mehmet Efe (Yüksek Lisans Tezi). Erişim adresi: file:/// C:/ Users/User/Downloads/145824%20(1).pdf. Dinçer, H. (2011). TBMM’nin açılması ve yeni Türk Devletinin kuruluşu. T. F. Ertan (Ed.). Başlangıcından Günümüze Türkiye Cumhuriyeti Tarihi içinde (s. 113-123). Ankara:
  18. Siyasal Kitabevi.
  19. Ercan, Y. (1985). Kuva-yı Milliye'nin yapısı ve niteliği üzerine bir tahlil. İkinci Askeri Tarih Semineri Bildirileri içinde (s. 229-239). Ankara:
  20. Genelkurmay Başkanlığı. Erdem, N. (2009). Yunan tarihçiliğinin gözüyle Anadolu harekâtı 1919-1923 (Doktora Tezi). Erişim adresi: file:///C:/Users/User/Downloads/239189.pdf. Erdem, Ş. C. (2002). Sadrazam Damat Ferit Paşa (Doktora Tezi). Erişim adresi: https://katalog.marmara.edu.tr/eyayin/tez/T0047581.pdf.
  21. Eroğlu, H. (2009). Türk İnkılâp Tarihi, (3. bs.). Ankara:
  22. Savaş Yayınevi.
  23. Demirel, S. (2019). Türkçe telaffuz sözlüğü. İstanbul:
  24. RTÜK Yayını. Ertuna, H. (1974). Türk İstiklal Harbi C. 6, İstiklal Harbinde ayaklanmalar (1919-1921