Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Manevi İçerikli Grup Rehberliğinin Özel Gereksinimli Çocuk Sahibi Annelerin Dini Başa Çıkma Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi

Analysis of the Effect of Group Guidance With Spiritual Content on the Religious Coping Levels of Mothers of Children with Special Needs

Sayfa
298–317
Yayın Tarihi
2020-05-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada elde edilen bulgulara göre deney grubu katılımcılarının olumlu dini başa çıkma düzeylerinde anlamlı düzeyde artma olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı özel gereksinimli çocuk sahibi annelere yönelik uygulanan manevi içerikli grup rehberliği programının olumlu dini başa çıkma ve olumsuz dini başa çıkma düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 66 özel gereksinimli çocuk sahibi anneye ulaşılmış ve gerçekleştirilen taramalar neticesinde dahil etme kriterlerine göre 24 anne deney ve kontrol gruplarına atanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada elde edilen bulgulara göre deney grubu katılımcılarının olumlu dini başa çıkma düzeylerinde anlamlı düzeyde artma olmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Maneviyat · Grup Rehberliği · Özel Gereksinimli Çocuk

Özet

Bu araştırmanın amacı özel gereksinimli çocuk sahibi annelere yönelik uygulanan manevi içerikli grup rehberliği programının olumlu dini başa çıkma ve olumsuz dini başa çıkma düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada 66 özel gereksinimli çocuk sahibi anneye ulaşılmış ve gerçekleştirilen taramalar neticesinde dahil etme kriterlerine göre 24 anne deney ve kontrol gruplarına atanmıştır. Gönüllü onam formunun alınmasıyla 12 kişilik kontrol grubuna herhangi bir işlem uygulanmazken 12 kişilik deney grubuna manevi içerikli grup rehberliği programı uygulanmıştır. Manevi içerikli grup rehberliği programı her hafta 90 dakikadan oluşan oturumlarla 10 hafta boyunca devam etmiştir. Katılımcılara program öncesinde ve sonrasında Sosyo-Demografik Bilgi Formu ve Dini Başa Çıkma Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiş ve non-parametrik testler kapsamında yer alan Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre deney grubu katılımcılarının olumlu dini başa çıkma düzeylerinde anlamlı düzeyde artma olmuştur. Olumsuz dini başa çıkma düzeylerinde de uygulama sonrasında anlamlı düzeyde azalma meydana gelmiştir. Ayrıca deney grubu ve kontrol grubundaki katılımcıların uygulama öncesindeki olumlu ve olumsuz dini başa çıkma ön-test puanlarında anlamlı bir farklılık bulunmuyorken uygulama sonrasında anlamlı farklılık meydana geldiği tespit edilmiştir.

Abstract

The aim of this study is to examine the effect of a group guidance program with spiritual content applied to mothers of children with special needs on their positive religious coping and negative religious coping levels. In the study, 66 mothers of children with special needs were reached and, after screening, 24 mothers were assigned to experimental and control groups according to inclusion criteria. After obtaining informed consent forms, no action was taken with the control group of 12 participants, while the group guidance program with a spiritual content was held with the experimental group of other 12 participants. The spiritual group guidance program continued for 10 weeks, with sessions of 90 minutes each week. The Socio-Demographic Information Form and Religious Coping Scale were applied to the participants before and after the program. The data were analysed through the SPSS statistical program, and the Mann-Whitney U Test and the Wilcoxon Signed Ranks Test, which are non-parametric tests, were used. According to the findings obtained in the study, there was a significant increase in the positive religious coping levels of the experimental group participants. There was also a significant decrease in negative religious coping levels after the program. Additionally, while there was no significant difference in the positive and negative religious coping pre-test scores of the participants in the experimental group and the control group before the program, a significant difference was observed after the program.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAGÖZ, S. (2020). Manevi İçerikli Grup Rehberliğinin Özel Gereksinimli Çocuk Sahibi Annelerin Dini Başa Çıkma Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 298–317. https://ajindex.com/articles/1160

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abu-Raiya, Hisham vd. “An Emprical Examination of Religious/Spiritual Struggle among Israeli Jews”. The International Journal for the Psychology of Religion 26 (2016), 61-79. https://doi.org/10.1080/10508619.2014.1003519
  2. Abu-Raiya, Hisham vd. “Contribution of Religious Coping and Social Support to the Subjective Well-Being of Israeli Muslim Parents of Children with Cancer: A Priliminary Study”. Health and Social Work 40/3 (2015), 83-91. https://doi.org/10.1093/hsw/hlv031
  3. Abu-Raiya, Hisham vd. “Prevalence, Predictors and Implications of Religious/Spiritual Struggles among Muslims”. Journal for the Scientific Study of Religion 54/4 (2015), 631-648. https://doi.org/10.1111/jssr.12230
  4. Abu-Raiya, Hisham vd. “Robust Links between Religious/Spiritual Struggles, Psychological Distress and Well-Being in a National Sample of American Adults”. American Journal of Orthopsychiatry 85/6 (2015), 565-575. https://doi:10.1037/ort0000084
  5. Abu-Raiya, Hisham vd. “Understanding and Addressing Religious and Spiritual Struggles in Health Care”. Health & Social Work 40/4 (2015), 126-134. https://doi.org/10.1093/hsw/hlv055
  6. Akandere, Mehibe vd. “Zihinsel ve Fiziksel Engelli Çocuğa Sahip Anne ve Babaların Yaşam Doyumu ve Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 22 (2009), 23-32.
  7. Andreyko, Bogdanna. “The Emotional State of Parents in the Structure of the Stages of the Experience of Having a Child with Developmental Disabilities”. Journal of Education Culture and Society 2 (2016), 150-157. https://doi.org/10.15503/jecs20162.150.157
  8. Ayten, Ali. Tanrı’ya Sığınmak. İstanbul: İz Yayıncılık, 2012.
  9. Ayten, Ali vd. “Dini Başa Çıkma, Şükür ve Hayat Memnuniyeti İlişkisi: Hastalar, Hasta Yakınları ve Hastane Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi 12/2 (2012), 45-49.
  10. Batan, Nazlı. Yetişkinlerde Psikolojik Dayanıklılık ve Dini Başa Çıkmanın Yaşam Doyumuna Etkileri. İstanbul:
  11. Marmara Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2016.
  13. Betman, Johannah E. M. Parental Grief When a Child Is Diagnosed with a Life-Threatening Chronic-Illness: The Impact of Gender, Perceptions and Coping Strategies. New Zealand: University of Canterbury, Master of Arts in Psychology, Yüksek Lisans Tezi, 2006.
  14. Bıçak, Nilgün. Otizmli Çocukların Annelerinin Yaşadıklarının Belirlenmesi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  15. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2009.
  16. Bjorck, Jeffrey P. – Thurman, John W. “Negative Life