Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2018 / Cilt: 54 - Sayı: 1

HZ. PEYGAMBER’İN SÜKÛTUNUN ANLAM DEĞERLERİ

THE SEMANTIC VALUE OF SILENCE OF THE PROPHET

Sayfa
47–74
Yayın Tarihi
2018-04-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in sükûtunun, takrîrî sünnetin en önemli araçlarından biri olarak şer’î bir kaynak olduğu, bununla birlikte beşerî münasebetlerde çok çeşitli anlam değerlerini ihtiva et- tiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in sükûtunun anlam muh- tevası ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’in sükûtunun, takrîrî sünnetin en önemli araçlarından biri olarak şer’î bir kaynak olduğu, bununla birlikte beşerî münasebetlerde çok çeşitli anlam değerlerini ihtiva et- tiği tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in nebevî ve beşerî vasıflarının birlikte değerlendirilmesi gereğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sünnet · Sükût · Takrîr

Özet

Bu makalede Hz. Peygamber’in sükûtunun anlam muh- tevası ele alınmıştır. Makalede, Hz. Peygamber’in sükû- tunun sebepleri ve hangi anlamlara geldiği delilleriyle birlikte tahlil edilmiştir. Neticede Hz. Peygamber’in sükûtunun, takrîrî sünnetin en önemli araçlarından biri olarak şer’î bir kaynak olduğu, bununla birlikte beşerî münasebetlerde çok çeşitli anlam değerlerini ihtiva et- tiği tespit edilmiştir. Bu husus, sünneti doğru anlamada Hz. Peygamber’in nebevî ve beşerî vasıflarının birlikte değerlendirilmesi gereğini ortaya koymuştur.

Abstract

The semantic content of the silence of the Prophet has been examined in this article. The reasons and the meanings of the si- lence of the Prophet have been analyzed under the light of data derived from narrations. As a conclu- sion, it has been deter- mined that the silence of the Prophet was a source of sharia as one of the most significant means of taqrir sunnah and it has a wide variety of semantic values in human relations. This fact has also re- vealed that it is necessary to evaluate the prophetic and humane characteris- tics of the Prophet togeth- er in order to understand sunnah correctly.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

VURUŞKAN, H. (2018). HZ. PEYGAMBER’İN SÜKÛTUNUN ANLAM DEĞERLERİ. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 54 - Sayı: 1, 47–74. https://ajindex.com/articles/114720

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Abdülkerim en-Nemle, Ali b. Muhammed (ö. 1435/2014), el-Câmi’ li-Mesâili Usûli’l-Fıkh, Mektebetü’r-Rüşd, Riyâd, 2000.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullâh Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî (ö. 241/855), el-Müsned, I-XII, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 2008. Ali el-Kârî, Ebu’l-Hasen Nureddin Ali b. Sultan Muhammed (ö. 1014/1605), Mirkâtü’l-Mefâtîh Şerhu Mişkâti’l-Mesâbîh, I-XI, Dâru’l-Kü- tübi’l-İlmiyye, Beyrut, 2001. Âmirî, Ebû Zekeriyyâ İmâdüddîn Yahyâ b. Ebû Bekr (ö. 893/1488), Behcetü’l-Mehâfil ve Buğyetü’l-Emâsil, Dâru’l-Minhâc, Beyrut, 2009.
  3. Aşkar, Muhammed Süleyman, Ef’âlur-Rasûl ve Delâletühâ ale’l-Ahkâ- mi’ş-Şer’iyye, I-II, Dâru’n-Nefâis, Beyrut, 2010. Aynî, Ebû Muhammed Bedreddîn Mahmûd b. Ahmed (ö. 855/1451), Umdetü’l-Kârî Şerhu Sahîhu’l-Buhârî, I-XXV, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 2001. Azîmâbâdî, Ebu’t-Tayyib Muhammed Şemsü’l-Hak b. Emîr Ali (1857- 1911), Avnü’l-Mabûd Şerhu Sünen-i Ebî Dâvûd, I-II, Dâru İbn Hazm, Bey- rut, 2005. Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleymân b. Halef b. Sa‘d (ö. 474/1081), el-Münteka Şerhu Muvatta Mâlik, I-IX, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1999.
  4. Başar, Serpil, “Kur’ân’da Hilm Kavramı”, Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 49, Sayı: 1, Ocak-Şubat-Mart 2013. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyn (ö. 458/1066), es-Sünenü’l-Kübrâ, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 2003. -----------, Delâilü’n-Nübüvve, I-VII, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1988. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmâîl (ö. 256/870), el-Câmiu’s- Sahîh, I-V, er-Risâletü’l-Âlemiyye, Dimeşk, 2011. -----------, el-Edebü’l-Müfred, Dâru’s-Sıddîk, Cübeyl, 2000. Cekenî, Muhammed el-Hıdır eş-Şinkıtî (ö. 1354/1935), Kevse- rü’l-Meânî’d-Derari fî Keşfi Habâyâ Sahîhi’l-Buhârî, I-XIV, Müessese- tü’r Risâle, Beyrut, 1995.
  5. Çağrıcı, Mustafa, “Hilim”, DİA, I-XLIV, TDV, Ankara, 1998.
  6. Çelik, Ali, “Takrîrî Sünnet (Mahiyeti, Özellikleri ve Hükmü)”, Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 43, Sayı: 3, Temmuz-Ağustos-Eylül 2007. Dârekutnî, Ebu’l-Hasen Ali b. Ömer b. Ahmed (ö. 385/995), es-Sünen, I-VI, Müessesetü’r-Risâle, Beyrut, 2004.
  7. Demirci, Muhsin, Tefsir Usûlü, İFAV Yayınları, İstanbul, 2011. Ebû Dâvûd es-Sicistânî, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk (ö. 275/889), es-Sünen, Beytü’l-Efkâri’d-Düveliyye, Riyâd, t.y. Ebû Dâvûd et-Tayâlisî, Süleymân b. Dâvûd b. el-Cârûd (ö. 204/819), el-Müsned, I-IV, Dâru’l-Hicr, y.y., 1999. Emîr es-San’ânî, Ebû İbrâhîm İzzeddîn Muhammed b. İsmail (ö. 1182/1768), et-Tahbîr li-Îzâhi Meâni’t-Teysîr, I-VII, Mektebetü’r-Rüşd, Riyâd, 2012.
  8. Erdoğan, Mehmet, Vahiy-Akıl Dengesi Açısından Sünnet, İFAV Yay