Dergiler / Dört Öge / 2016 / Sayı: 10

Porter’ın Doğalcı Pragmatist Ahlak Anlayışına Adalet Cephesinden Bir Yanıt

A Response from Justice Front to Porter’s Naturalistic Pragmatist Moral Approach

Sibel Kibar(Yrd. Doç. Dr., Kastamonu Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Felsefe Bölümü.)
Sayfa
29–38
Yayın Tarihi
2016-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ama düzenin ve normların devamlılığı, o normların ve ahlaki uygulamaların adil olduğunu göstermez

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Porter, biyolojik yaklaşımı, yani insanlarda insan türünün biyolojik yapısından ötürü olagelmiş ortak bir temeli savunan anlayışla, temelcilik karşıtı ve aynı zamanda natüralist bir kuram olan pragmatizmi birleştirerek, hem insanlık tarihi boyunca süregelmiş ortak değerleri, hem de kültürler arasındaki farklı tutumları açıklamaya çalışmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma; Porter’ın bu yaklaşımının çağlar ve kültürler boyunca farklılıklar göstermiş olan etik ve politik tutumlarımızı açıklıyor gibi görünse de, pragmatizmin çeşitli normları “işe yararlılık”la açıklamasının tehlikelerine işaret etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ama düzenin ve normların devamlılığı, o normların ve ahlaki uygulamaların adil olduğunu göstermez
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Porter · ahlak · adalet

Özet

Porter, biyolojik yaklaşımı, yani insanlarda insan türünün biyolojik yapısından ötürü olagelmiş ortak bir temeli savunan anlayışla, temelcilik karşıtı ve aynı zamanda natüralist bir kuram olan pragmatizmi birleştirerek, hem insanlık tarihi boyunca süregelmiş ortak değerleri, hem de kültürler arasındaki farklı tutumları açıklamaya çalışmaktadır. Bu çalışma; Porter’ın bu yaklaşımının çağlar ve kültürler boyunca farklılıklar göstermiş olan etik ve politik tutumlarımızı açıklıyor gibi görünse de, pragmatizmin çeşitli normları “işe yararlılık”la açıklamasının tehlikelerine işaret etmektedir. Gücün ve güçlünün belirlediği normlar, istikrarın sürmesinde etkilidir. Ama düzenin ve normların devamlılığı, o normların ve ahlaki uygulamaların adil olduğunu göstermez

Abstract

Porter combines the biological approach which defends the idea of common grounds of morality due to human species’ biological structures with a naturalist account, i.e., pragmatism. So, she explains both common values and norms across the cultures and diversities. This paper claims that although Porter’s theory gives an account of divergent moral and political attitudes throughout the history and across the cultures, pragmatism’s criterion of “expediency” of moral norms has some serious dangers. The norms determined by powerful and mighty persons help to maintain and conserve stability. However, consistency of norms cannot be a measure of and morality and justice

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yanıt, A. C. B., Kibar, S. (2016). Porter’ın Doğalcı Pragmatist Ahlak Anlayışına Adalet Cephesinden Bir Yanıt. Dört Öge, Sayı: 10, 29–38. https://ajindex.com/articles/114239

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Austin, J. (1995). The Province of Jurisprudence Determined. W. Rumble (Ed.). Cambridge: Cambridge University (Özgün eser 1832 tarihlidir).
  2. Ayıtgu, G. (2010). Tarihte “İnsan”ın Konumu Üzerine Kierkegaard’ın Hegel Eleştirisinin Bir Eleştirisi. Ethos: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, Sayı: 3 (2). 1-27
  3. Browning, D. (Ed.) (2006). Introduction. Universalism vs. Relativism: Making Moral Judg- ments in a Changing, Pluralistic, and Threatening World. ABD: Rowman& Littlefield.
  4. Dewey, J. (1998). Human Nature and Conduct. ABD: Southern Illinois University.
  5. Dewey, J. (1999). Thoughts on the Interpretation of Nature and Other Philosophical Works. ed. D. Adams. Manchester: Clinamen.
  6. Galston, W. A. (2006). Can We Justify Universal Moral Norms? Yes, with Qualifications. Don Browning (Ed.), ABD: Rowman& Littlefield.
  7. James, W. (1891). The Moral Philosopher and the Moral Life. International Journal of Eth- ics. 1 (3), 330-354.
  8. James, W. (1979a). Pragmatism. Cambridge, MA: Harvard University.
  9. James, W. (1979b). The Will to Believe and Other Essays in Popular Philosophy. Cambridge, MA ve Londra: Harvard University.
  10. Pettit, P. (1997). Cumhuriyetçilik: Bir Özgürlük ve Yönetim Teorisi. İstanbul: Ayrıntı.
  11. Porter, J. (2006). Moral Ideals and Human Nature. Don Browning (Ed.), Universalism vs. Relativism: Making Moral Judgments in a Changing, Pluralistic, and Threatening World. ABD: Rowman& Littlefield.
  12. Raphael, D. D. (2001). Concepts of Justice. Oxford: Oxford University.
  13. Rorty, R. (1998). Pragmatism. E. Craig (Ed.), Routledge Encyclopedia of Philosophy. CD- ROM Version 1.0, Londra: Routledge.
  14. Tiles, J. E. (1998). Pragmatism in Ethics. E. Craig (Ed.), Routledge Encyclopedia of Philoso- phy. CD-ROM Version 1.0, Londra: Routledge.