Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu tahkikat neticesinde Kant’ın, fenomenolojinin kurucusu olarak ilan edilip-edilemeyeceği hususunda da önemli bir mesafenin kat edilebileceği öngörülmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kant’ın teorik felsefesinin düşünsel matrisinde öne çıkarılan numen ve fenomen kavramlarının sağlıklı bir serimlenişi söz konusu teorik felsefenin işlenmesiyle mümkündür. Kant’ın teorik felsefesinden çıkarılan sonuca göre, bilgi nesnesi olabilecek (fenomen) ve olamayacak (numen) olanlar tamamen farklı yapıdadır. Transandantal felsefenin öncüsü sayılan Kant’ın, aynı zamanda Deleuze tarafından fenomenolojinin kurucusu olarak ilan edilmesi, bizleri Kant’ın fenomen ve numen kavramlarını nasıl ele aldığını bilmek durumunda bırakır. Bu gereklilik, fenomenoloji tarihinde ortaya çıkan kırılma noktalarını belirleyebilmek açısından da önemlidir. Özellikle de Kant’ın fenomen kavramına getirmiş olduğu yeni anlamla birlikte önemli bir kırılma noktasında durduğu ileri sürülmektedir. Nitekim elimizde bulunan bu çalışma aracılığıyla, hem söz konusu fenomenoloji tarihinde ortaya çıkan kırılma noktalarının tespiti, hem Kant’ın teorik felsefesinin genel yapısı (özellikle de Kant’ın bilme sürecini yetiler ekseninde açıklaması), hem de numen ve fenomen kavramlarının teorik felsefede konumlandırılışı tahkik edilecektir. Bu tahkikat neticesinde Kant’ın, fenomenolojinin kurucusu olarak ilan edilip-edilemeyeceği hususunda da önemli bir mesafenin kat edilebileceği öngörülmektedir.
Abstract
The intellectual matrix of Kant contains seminal concepts such as noumenon and phenomenon; a healthy laying-out of these concepts is possible while taking into consideration Kant’s theoretical philosophy. According to his theoretical philosophy, phenomenon and noumenon are completely different concepts. Therefore, it is proclaimed that Kant is the pioneer of transcendental philosophy. So, too, Deleuze claims that Kant is the founder of phenomenology; this all urges us to investigate these two groundbreaking concepts: noumenon and phenomenon. It is also of paramount importance to showcase the critical phases in the history of phenomenology, especially with the new meaning that Kant added to the concept of phenomenon. In conclusion, this paper aims at studying both the critical stages of the history of phenomenology and the general structure of Kant’s theoretical philosophy, especially his understanding of epistemological abilities, in the light of ‘noumenon’ and ‘phenomenon’ as concepts. It also will add new, yet influential perspectives on the issue of if Kant is the founder of phenomenology or not.