Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu kapsamda, bloğun desteklenmesi, yerinden kaldırılması, taşınması, depolanması ve yeniden yerleştirilmesi sırasında kullanılan yöntem ve malzemeler ile uygulanan koruma ve restorasyon teknikleri ayrıntılı biçimde değerlendirilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bursa ili sınırlarında yer alan Barcın Höyük’te, MÖ yedinci binyıla tarihlenen dikdörtgen planlı odalardan oluşan bir yerleşim kompleksi gün yüzüne çıkarılmıştır. 2014 kazıları sırasında MÖ 6400 dolaylarına tarihlenen yapılardan birinin eşiğinde, insana ait iki adet ayak izi saptanmıştır. Arkeolojik bağlamlarda bu tür izlerin korunarak günümüze ulaşması son derece ender görülen bir durumdur; ancak burada sıvanmış yapının yangına maruz kalması sayesinde söz konusu izler yaklaşık 8400 yıl boyunca neredeyse hiç bozulmadan korunmuştur. Makale, öncelikle ayak izlerinin Neolitik dönem bağlamını ele almakta, ardından Anadolu ve Yakın Doğu’da eşiklere yerleştirilen ayak izlerinin arkeolojik ve sembolik anlamlarını tartışmaktadır. Ayak izlerinin hemen altında boynuzlu bir sığır kafatasının bulunmuş olması, Barcın Höyük buluntusunun sembolik önemini daha da artırırken, ayak izi içeren bloğun zarar vermeden kaldırılması sürecini de oldukça karmaşık hale getirmiştir. Çalışmanın temel odağı, bu yapının tek parça halinde kaldırılmasını ve bozulmadan İznik Müzesi’ne taşınmasını mümkün kılan planlama, kaldırma, koruma ve restorasyon süreçleridir. Bu kapsamda, bloğun desteklenmesi, yerinden kaldırılması, taşınması, depolanması ve yeniden yerleştirilmesi sırasında kullanılan yöntem ve malzemeler ile uygulanan koruma ve restorasyon teknikleri ayrıntılı biçimde değerlendirilmektedir.
Abstract
Located in Bursa Province, the site of Barcın Höyük yielded a residential complex of rectangular rooms dating to the seventh millennium BCE. Just inside the threshold of one of the dwellings dating to 6400 BCE, the 2014 excavations discovered a set of two human footprints. The preservation of such features is rare in archaeological contexts yet given the unusual sequence of burning and plastering episodes, the imprints survived the ensuing 8400 years practically unharmed. After presenting background on the Neolithic context of the footprints, the paper discusses the archaeological and symbolic aspects of footprints placed in thresholds in Anatolia and the Near East. While the discovery of a horned cattle cranium directly beneath the footprint adds to the symbolic nature of the find at Barcın Höyük, it nonetheless complicated the process of lifting the block unharmed. The main focus of the paper is the planning, lifting, conservation and restoration phases that enabled the feature to be removed as a complete block, which was eventually transported intact and delivered to the İznik Museum. Attention is given to the conservation and restoration treatments and techniques as well as the methods and materials used when the feature/block was supported, lifted carried, stored and installed.