KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 2026 / Cilt: 56 Sayı: 56

BAZI BATI ANADOLU TERSİYER MEMELİ FOSİLLERİ (DİNOTHERİUM, SERRIDENTINUS, DIPOIDES) HAKKINDA

SUR QUELQUES MAMMIFERES FOSSILES (DINOTHERIUM, SERRIDENTINUS, DIPOIDES) DU TERTIAIRE D'ANATOLIE OCCIDENTALE -TURQUIE

Fikret Ozansoy
Sayfa
96–103
Yayın Tarihi
1961-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunların dışında, Serridentinus subtapiroideus ihtiva eden Tire fosilli jizmanı bize diğer bir Dinotherium vermiştir (Ozansoy, 1960 ve daha aşağılara bakınız).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Küçük Asya'nın batısında ve Marmara denizi çevrelerinde senelerden beri bilinen Dinotherium genusu (Paraskevaidis, 1940; Calvert ve Neumayr, 1880; Pamir ve Sayar, 1933) birkaç espesle temsil edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sakız adası Sarmasien yataklan Dinotherium bavaricum ve Dinotherium naui vermiştir (Paraskevaidis, 1940).
💡
Sonuç & Katkı:Bunların dışında, Serridentinus subtapiroideus ihtiva eden Tire fosilli jizmanı bize diğer bir Dinotherium vermiştir (Ozansoy, 1960 ve daha aşağılara bakınız).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:DİNOTHERİUM · SERRIDENTINUS · DIPOIDES

Özet

Küçük Asya'nın batısında ve Marmara denizi çevrelerinde senelerden beri bilinen Dinotherium genusu (Paraskevaidis, 1940; Calvert ve Neumayr, 1880; Pamir ve Sayar, 1933) birkaç espesle temsil edilmektedir. Sakız adası Sarmasien yataklan Dinotherium bavaricum ve Dinotherium naui vermiştir (Paraskevaidis, 1940). Çanakkale boğazının Asya kesimi (Erenköy yataklan) Sakız adası espeslerinden Dinotherium bavaricurn'u ihtiva etmektedir (Galvert ve Neumayr, 1880). Son olarak da Küçükçekmece (İstanbul) Pikermien jizmanı bu genusa ait bir espes vermiştir (Dinotherium sp.) (Pamir ve Sayar, 1933). Yukarda bahis konusu olan espesler Üst Senozoikin üst seviyelerini (Üst Miosen, Alt Pliosen) karakterize ederler. Bunların dışında, Serridentinus subtapiroideus ihtiva eden Tire fosilli jizmanı bize diğer bir Dinotherium vermiştir (Ozansoy, 1960 ve daha aşağılara bakınız).

Abstract

Le genre Dinotherium, que l'on connait depuis des annees a l'Ouest de l'Asie Mineure (Paraskevaidis, 1940) et dans la region de la Mer de Marmara (Calvert et Neumayr, 1880; Pamir et Sayar 1933), a ete represente par quelques especes. Les couches du Sarmatien de l'ile de Chio ont fourni le Dinotherium bavaricum et D. naui (Paraskevaidis, 1940); et les couches du Miocene superieur de la cote asiatique des Dardanelles (couches d'Erenköy) contiennent egalement l'une des especes de l'ile de Chio, Dinotherium bavaricum (Calvert et Neumayr, 1880). Enfin, le gisement du Pikermien d'İstanbul (Küçükçekmece) a fourni egalement une espece de ce genre (Dinotherium sp.) (Pamir et Sayar, 1933). Toutes les especes, mentionnees ci-haut, caracterisent les niveaux superieurs du Cenozoique superieur (Miocene superieur et Pliocene inferieur —s. /.).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ozansoy, F. (1961). BAZI BATI ANADOLU TERSİYER MEMELİ FOSİLLERİ (DİNOTHERİUM, SERRIDENTINUS, DIPOIDES) HAKKINDA. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 56 Sayı: 56, 96–103. https://ajindex.com/articles/1120767

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (49)

  1. ANDREWS, C. W. (1911): On a new species of Dinotherium. Proc. Zool. Soc., vol. 81.
  2. ARAMBOURG, C. (1947): Contribution â l'etude geologique et paleontologigue du bassin du Lac Rodolphe et de la basse Vallee de L'Omo. Deuxieme part. Pal. Mus. Nat. Hist. Nat.
  3. CALVERT, F. & NEUMAYR, M. (1880): Die jungen Ablagerungen am Hellespont. Denkschr. K. Ak. Wiss., Math-Nat. Classe, Wien.
  4. COLBERT, E. H. (1942): The geologie succession of the Proboscidea. Reprinted from «The Proboscidea» by H. F. Osborn, V, vol II, Chapter XXII.
  5. COOPER, C. F. (1922): Miocene Proboscidia from Baluchistan. Proc. Zool. Soc., vol. 92.
  6. DEPERET, Ch. (1887): Recherches sur la succession des faunes de Vertebres miocenes. Arch. Mus. Hist. Nat. Lyon, t. IV.
  7. GERVAİS, M. (1848-1852): Zoologie et Paleontologie, Paris.
  8. : Zoologie et Paleontologie, 2eme ed., Paris.
  9. LARTET, Ed. (1858-1859): Sur la dentiton des Proboscidiens fossiles (Dinotherium, Mastodontes et Elephants) et sur la distribution geographique et stratigraphique de leurs debris en Europe. Butt. Soc. Geol. France, IIeme ser. t. XVI.
  10. MAYET, L. (1908): Etude des Mammiferes miocenes des sables de l'Orleans et des faluns de la Touraine. Ann. Univ. Lyon, n. s., Paris.
  11. OSBORN, H. F. (1936): Proboscidea. Mem. Amer. Mus. Nat. Hist., n. s.
  12. OZANSOY, F. (1960): Ege bölgesi karasal Senozoik stratigrafisi (Balıkesir güneyi, Soma-Bergama Akhisar-Manisa ve kısmen Tire). M. T. A. Derg., Sayı 55, Ankara.
  13. PAMİR, H. N. & SAYAR, A. M. (1933): Vertebres fossiles de Küçükçekmece. Extrait du Bull. Fac. Sci. İstanbul (No. 3 et 4), Publ. Inst. Geol. Univ. İstanbul, No. 8.
  14. PARASKEVAIDIS, I. (1940): Eine obermiozâne Fauna von Chios. Neu. J. Min. Geol. Pal, 83, Abt. B.
  15. SCHLESINGER, G. (1917): Die Mastodonten des k. k. naturhistorischen Hofmuseums. Denkschr, d. k. k. naturh. Hofmus., Bd. I, Geol.-Pal. Reihe, I, Wien,
  16. : Die Mastodonten der Budapester Sammlungen. Geol. Hung. t. II, Fasc. 1.
  17. SCHLOSSER, M. (1902): Beitrâge zur Kenntnis der Saugertiere. Geol. Pal. Abh., Bd. V, Heft 3.
  18. SİMPSON, G. G. (1945): The principles of dassification and a dassification of Mammals. Bull. Amer. Mus. Nat. Hist., vol. 85, N. Y.
  19. SCHAUB, S. (1958): Simplicidentata (= Rodentia). Traite de Paleontologie (publie sous la direction de Piveteau), T. VI, vol. 2 Masson, Paris.
  20. STEHLIN, H. G. & SCHAUB, S. (1951): Die Trigonodontie der simplicidentaten Nager. Mem. Suisses de Pal., vol. 67.
  21. THENİUS, E. (1959): Tertiâr. 2. Teil, Stuttgart.
  22. WEINSHEIMER, O. (1883): Über Dinotherium giganteum Kaup. Pal. Abhandl. Herausgeben von W. Dames und E. Kayser, Erster Band, Heft 3, Berlin.
  23. WILSON, R. W. (1935): A new species of Dipoides from the Pliocene. Carnegie Inst. Washington, Publ. No. 453.
  24. WOOD, H. E. et al. (1941): Nomenclature and Correlation of the North American Continental Tertiary. Bull. Geol. Soc. Amer., vol. 52.
  25. YALÇINLAR, î. (1954): Manisa bölgesinin Omurgalı Neojen faunası yatakları ve Aşağı Gediz vadisinin menşei hakkında. Bull. Inst. Geog. Univ. istanbul, No. 2, Ankara.
  26. ANDREWS, C. W. (1911): On a new species of Dinotherium. Proc. Zool. Soc., vol. 81.
  27. ARAMBOURG, C. (1947): Contribution â l'etude geologique et paleontologigue du bassin du Lac Rodolphe et de la basse Vallee de L'Omo. Deuxieme part. Pal. Mus. Nat. Hist. Nat.
  28. CALVERT, F. & NEUMAYR, M. (1880): Die jungen Ablagerungen am Hellespont. Denkschr. K. Ak. Wiss., Math-Nat. Classe, Wien.
  29. COLBERT, E. H. (1942): The geologie succession of the Proboscidea. Reprinted from «The Proboscidea» by H. F. Osborn, V, vol II, Chapter XXII.
  30. COOPER, C. F. (1922): Miocene Proboscidia from Baluchistan. Proc. Zool. Soc., vol. 92.
  31. DEPERET, Ch. (1887): Recherches sur la succession des faunes de Vertebres miocenes. Arch. Mus. Hist. Nat. Lyon, t. IV.
  32. GERVAİS, M. (1848-1852): Zoologie et Paleontologie, Paris.
  33. : Zoologie et Paleontologie, 2eme ed., Paris.
  34. LARTET, Ed. (1858-1859): Sur la dentiton des Proboscidiens fossiles (Dinotherium, Mastodontes et Elephants) et sur la distribution geographique et stratigraphique de leurs debris en Europe. Butt. Soc. Geol. France, IIeme ser. t. XVI.
  35. MAYET, L. (1908): Etude des Mammiferes miocenes des sables de l'Orleans et des faluns de la Touraine. Ann. Univ. Lyon, n. s., Paris.
  36. OSBORN, H. F. (1936): Proboscidea. Mem. Amer. Mus. Nat. Hist., n. s.
  37. OZANSOY, F. (1960): Ege bölgesi karasal Senozoik stratigrafisi (Balıkesir güneyi, Soma-Bergama Akhisar-Manisa ve kısmen Tire). M. T. A. Derg., Sayı 55, Ankara.
  38. PAMİR, H. N. & SAYAR, A. M. (1933): Vertebres fossiles de Küçükçekmece. Extrait du Bull. Fac. Sci. İstanbul (No. 3 et 4), Publ. Inst. Geol. Univ. İstanbul, No. 8.
  39. PARASKEVAIDIS, I. (1940): Eine obermiozâne Fauna von Chios. Neu. J. Min. Geol. Pal, 83, Abt. B.
  40. SCHLESINGER, G. (1917): Die Mastodonten des k. k. naturhistorischen Hofmuseums. Denkschr, d. k. k. naturh. Hofmus., Bd. I, Geol.-Pal. Reihe, I, Wien,
  41. : Die Mastodonten der Budapester Sammlungen. Geol. Hung. t. II, Fasc. 1.
  42. SCHLOSSER, M. (1902): Beitrâge zur Kenntnis der Saugertiere. Geol. Pal. Abh., Bd. V, Heft 3.
  43. SİMPSON, G. G. (1945): The principles of dassification and a dassification of Mammals. Bull. Amer. Mus. Nat. Hist., vol. 85, N. Y.
  44. SCHAUB, S. (1958): Simplicidentata (= Rodentia). Traite de Paleontologie (publie sous la direction de Piveteau), T. VI, vol. 2 Masson, Paris.
  45. STEHLIN, H. G. & SCHAUB, S. (1951): Die Trigonodontie der simplicidentaten Nager. Mem. Suisses de Pal., vol. 67.
  46. THENİUS, E. (1959): Tertiâr. 2. Teil, Stuttgart.
  47. WEINSHEIMER, O. (1883): Über Dinotherium giganteum Kaup. Pal. Abhandl. Herausgeben von W. Dames und E. Kayser, Erster Band, Heft 3, Berlin.
  48. WILSON, R. W. (1935): A new species of Dipoides from the Pliocene. Carnegie Inst. Washington, Publ. No. 453.
  49. YALÇINLAR, î. (1954): Manisa bölgesinin Omurgalı Neojen faunası yatakları ve Aşağı Gediz vadisinin menşei hakkında. Bull. Inst. Geog. Univ. istanbul, No. 2, Ankara.