Dergiler / Doğu Coğrafya Dergisi / 2005 / Cilt: 10 Sayı: 14

IĞDIR’DA KAYISI TARIMI VE BAŞLICA SORUNLARI

Sayfa
47–65
Yayın Tarihi
2011-03-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kayısı üretimi yıllar arasında büyük dalgalanmalar göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Iğdır’da kayısı yetiştiriciliğinin coğrafi esasları, üretim durumu ve karşılaşılan sorunlar incelenmeye çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ülkemiz 500 bin tonun üzerindeki yıllık yaş kayısı üretimi ile dünyada ilk sıradadır.
💡
Sonuç & Katkı:Kayısı üretimi yıllar arasında büyük dalgalanmalar göstermektedir.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Meyve · kayısı · tarım

Özet

Bu çalışmada, Iğdır’da kayısı yetiştiriciliğinin coğrafi esasları, üretim durumu ve karşılaşılan sorunlar incelenmeye çalışılmıştır. Doğal çevre özellikleri açısından fazla seçici olmayan kayısı, Türkiye’de geniş bir alanda yetiştirilmektedir. Ülkemiz 500 bin tonun üzerindeki yıllık yaş kayısı üretimi ile dünyada ilk sıradadır. Kayısı üretimi yıllar arasında büyük dalgalanmalar göstermektedir. Malatya ili Türkiye kayısı üretiminin % 50’den, araştırmamıza konu olan Iğdır ise, bazı yıllar Türkiye kayısı üretiminin % 5’den fazlasını vermektedir. Özellikle, haziran ayının son haftasında olgunlaşan “şalak” çeşidi sofralık olarak büyük merkezlerde tüketilmektedir. Tamamı taze olarak tüketilen, albenisi ve lezzeti çok iyi olan Iğdır kayısısının yeterince tanınmadığı, üretim ve pazarlama ile ilgili önemli sorunları olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Alım, M., Kaya, G. (2011). IĞDIR’DA KAYISI TARIMI VE BAŞLICA SORUNLARI. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 14, 47–65. https://ajindex.com/articles/1110858

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Anonim, 1990, Kayısı Yetiştiriciliği,. Tarım ve Köy işleri Bakanlığı Çiftçi Broşürü Yayın No: 76, Ankara.
  2. Anonim, 1996, Ilıman İklim Meyveleri Ders Notları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Samsun.
  3. Asma, B.M., 2000, Kayısı Yetiştiriciliği. Evin Matbaası, Malatya. Apricot Agrıculture In Iğdır and Major Problems
  4. Doğanay, H., 1985, Tarım Coğrafyası. Atatürk Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Ders Notları: 86, Coğrafya Bölümü No: 12, Erzurum.
  5. Doğanay, H., 1995, Türkiye Ekonomik Coğrafyası. Öz Eğitim Yayınları: 6, İstanbul.
  6. Güner, İ., 1993, İlimiz Iğdır. İl Milli Eğitim Müdürlüğü Koruma ve Yaşatma Derneği Yayın No:1, Iğdır.
  7. Kırzıoğlu, M.F., 1953, Kars Tarihi. I. Cilt, Işık Matbaası, İstanbul.
  8. Koday, Z., 2004, Kağızman İlçesinde Meyvecilik. Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı:12, s:191-208, Erzurum.
  9. Mehlanbacher, S.A., Cocıu, V., Hough, L. F., 1991. Apricots. Genetic Resources Fruit Acta Hort. Vol. 290, P: 66-107.
  10. Nişancı, A., 1979, Iğdır Ovası ve Yakın Çevresinde uygulamalı İklim Çalışmaları. Atatürk Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü, Basılmamış Doçentlik Tezi, Erzurum.
  11. Özbek, S., 1978, Özel Meyvecilik. Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Yayın No. 128, Adana.
  12. D.P.T., 2001, Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Bitkisel Üretim Özel İhtisas Komisyonu Meyvecilik Alt Komisyon Raporu, Ankara.
  13. D.M.İ.G.M., 1984, Ortalama, Ekstrem Sıcaklık ve Yağış Bülteni. Ankara. Iğdır Tarım Master Planı, 2002, Ankara.
  14. Iğdır Valiliği Cumhuriyetimizin 75. Yılında Iğdır İl Yıllığı, 1998, Iğdır.
  15. Iğdır İl Tarım Müdürlüğü, 1997, 1996 Yılı Çalışma Raporu, Iğdır. Tarımsal Yapı ve Üretim (muhtelif sayıları). D.İ.E., Ankara.
  16. Asma, B.M., 2000, Kayısı Yetiştiriciliği. Evin Matbaası, Malatya. Apricot Agrıculture In Iğdır and Major Problems