Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 41.2 ± 13, %57.2’si kentsel bölgede yaşamaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Aile Sağlığı Merkezleri’ne başvuran 18-64 yaş aralığındaki kadınlarda yetersiz fiziksel aktivite sıklığı ve fiziksel aktiviteyi etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Bu kesitsel araştırma, Manisa’da kentsel ve yarı kentsel bölgelerde bulunan üç Aile Sağlığı Merkezine başvuran 18-64 yaş arası kadınlarda yürütülmüştür. Evreni bilinmeyen örneklem formülüyle %95 güven, %32.0 yeterli fiziksel aktivite sıklığı ve %5 hata payı esas alınarak örneklem büyüklüğü Epi Info ile 330 hesaplanmış, katılım oranı %92.0 (n=304) olmuştur. Çalışmanın bağımlı değişkeni kadınlarda fiziksel aktivite durumudur ve IPAQ-Kısa Form ile değerlendirilmiştir. Tek değişkenli analizlerde Ki-Kare, çok değişkenli analizlerde lojistik regresyon uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 41.2 ± 13, %57.2’si kentsel bölgede yaşamaktadır. Kentsel bölgede kadınların %56.9’u, yarı kentsel bölgede %67.7’si; toplamda ise %61.5’i yetersiz fiziksel aktivite düzeyine sahiptir. Tek değişkenli analizlerde yaş, gelir, eğitim düzeyi, medeni durum, sigara kullanımı, kronik hastalık varlığı, çevresel altyapı ve sosyal destek durumunun anlamlı olduğu bulunmuştur. Çok değişkenli modele göre, yetersiz fiziksel aktivite riski, çalışmayan kadınlarda 2.75 kat (OR=2.75, %95 GA: 1.51-5.00), eş veya sosyal çevreden fiziksel aktiviteye teşvik edilmeyen kadınlarda 2.23 kat artmıştır (OR=2.23, %95 GA: 1.34-3.71). Fiziksel aktiviteye katılımı engelleyen faktörler arasında ekonomik nedenler, eşlik edecek kimsenin olmaması, yeşil alan eksikliği ve güvensizlik öne çıkmıştır. Katılımı kolaylaştırıcı unsurlar, yürüyüş parkuru/bisiklet yolu ve açık/yeşil alanların bulunması ile belediye veya valilik tarafından düzenlenen ücretsiz kurslardır. Sonuç: Kadınların fiziksel aktivite düzeyleri yetersizdir. İstihdamda olmayan ve yakın çevresinden destek alamayan kadınlara yönelik sosyal-ekonomik destekler sağlanmalıdır.
Abstract
Aim: To determine the prevalence of insufficient physical activity and factors influencing it among women aged 18–64 years who applied to Family Health Centers. Method: This cross-sectional study was conducted among women aged 18–64 years who applied to three Family Health Centers located in urban and semi-urban areas of Manisa. Based on the unknown sample size formula, a 95% confidence, a 32.0% prevalence of adequate physical activity, and a 5% margin of error, the sample size calculated as 330 using Epi Info, and the participation rate was 92.0% (n=304). Women’s physical activity was assessed using the International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-SF). Chi-square test was used for univariate analyses, and logistic regression was used in multivariate analyses. Results: The mean age was 41.2 ± 13 years; 57.2% lived in urban areas. Insufficient physical activity was found in 56.9% of urban residents, 67.7% in semi-urban residents, and 61.5% overall. Univariate analyses revealed that age, income, education level, marital status, smoking, chronic disease, environmental infrastructure, and social support were found to be significant. Multivariate model indicated insufficient activity was 2.75 times higher among unemployed women (OR=2.75, 95% CI:1.51–5.00) and 2.23 times higher among those not encouraged by spouses or peers (OR=2.23, 95% CI:1.34–3.71). Reported barriers included economic reasons, lack of a companion, insufficient green areas, and safety concerns; facilitators included walking/cycling paths, green spaces, and free public courses. Conclusion: Physical activity levels among women were found to be insufficient. Social and economic support should be provided for women who are unemployed and lack support from their close social network.