Dergiler / Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi / 2018 / Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan Özel Sayısı

ALİ NİHAD TARLAN VE DİVAN EDEBİYATINI ANLAMAK

Sayfa
75–85
Yayın Tarihi
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı, Divan edebiyatı ürünlerini tam anlamıyla kavrayıp anlamlandırabilmek için hangi araçlara gerek duyulacağı konusundaki bilgi ve fikirleri alan araştırmacıları ile paylaşmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ali Nihad Tarlan’ın çalışmaları, günümüz Divan şiiri araştırmaları ve özellikle şiir şerhleri konusunda en önemli örnek ve kaynak durumundadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ali Nihad Tarlan, en değerli Klasik Türk edebiyatı metinler şerhi profesörü olarak kabul edilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı, Divan edebiyatı ürünlerini tam anlamıyla kavrayıp anlamlandırabilmek için hangi araçlara gerek duyulacağı konusundaki bilgi ve fikirleri alan araştırmacıları ile paylaşmaktır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ali Nihad Tarlan · Divan edebiyatı · Divan şiiri

Özet

Ali Nihad Tarlan’ın çalışmaları, günümüz Divan şiiri araştırmaları ve özellikle şiir şerhleri konusunda en önemli örnek ve kaynak durumundadır. Ali Nihad Tarlan, en değerli Klasik Türk edebiyatı metinler şerhi profesörü olarak kabul edilir. Bu vasfı kazanmasını Farsça ve Arapça bilgisi ile İslâmî ilimler ve edebiyat eğitimi yanında sosyoloji, psikoloji, felsefe ve mantık dersleri almasına bağlamak mümkündür. Onun şiir şerhinde kullandığı yöntemler XX. asrın başında dikkate değer bir şekilde Avrupalı bilim insanları tarafından edebî metinlerin yorumlanmasında kullanılmaktaydı. Fakat, Divan şiirinin veya diğer edebî metinlerin şerhleri yapılırken klasik Türk edebiyatı alan çalışmalarının çoğunda dikkat edilmesi gereken en önemli unsur İslâmî gelenektir. İslamî gelenek ise dinî hükümler başta olmak üzere İslâmiyet’in belirlediği siyasi, sosyal, kültürel ve edebî alandaki her türlü kültür ögesini içine alır. Bu çalışmanın amacı, Divan edebiyatı ürünlerini tam anlamıyla kavrayıp anlamlandırabilmek için hangi araçlara gerek duyulacağı konusundaki bilgi ve fikirleri alan araştırmacıları ile paylaşmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLTEKİN, H. (2018). ALİ NİHAD TARLAN VE DİVAN EDEBİYATINI ANLAMAK. Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi, Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan Özel Sayısı, 75–85. https://ajindex.com/articles/108048

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Ergin, Muharrem (1964), Dede Korkut Kitabı (Metin-Sözlük), Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayını, Ankara.
  2. Gökyay, Orhan Şaik (1985),
  3. Dede Korkut Hikayeleri, Dergah Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. Gültekin, Hasan (2013), Nâbî-Zeyl-i Siyer-i Nebevî, Minval Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Gültekin, Hasan (2015), Türk Edebiyatında İnşâ, Atatürk Kültür Merkezi Yayını, Ankara.
  8. Hacımüftüoğlu, Nasrullah (trs), “Kur’ân ve Belâğat”, Tefsir Tarihi ve Usûlü, Atatürk Üniversitesi,
  9. Açıköğretim Fakültesi e-Yayını, Erzurum. Horata, Osman (2012), “Nef’i’nin “Sözüm” Redifli Kasidesinin İstiare Zemini”, Bilig, S. 61, s. 143-156.
  10. Kılıç, Atabey (2007), Manzum Sözlük Mecmuası (Konya Mevlânâ Müzesi Kütüphanesi 4026) Tuhfe-i Vehbî-Tuhfe-i Şâhidî-Sübha-i Sıbyân, Laçin Yayınları,
  11. Kayseri.Kılıç, Atabey (2009), Manzûme-i Keskin, Türk Dil Kurumu Yayını, Ankara.
  12. Kılıç, Atabey (2016), “Klâsik Türk Edebiyatında Tarz-ı nesir Üç müdür?” Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi [Journal of Academic Literature], Prof. Dr. Abdulkerim Abdulkadiroğlu Özel Sayısı, S. 3, s. 51-79.
  13. Kortantamer, Tunca (1993), “Genç Edebiyat Araştırmacısının Yanlışları”, Marmara Üniversitesi Türklük Araştırmaları Dergisi, S. 7, s. 337-368.
  14. Kortantamer, Tunca (1993), “Gül Kasidesi”, Eski Türk Edebiyatı-Makaleler, Akçağ Yayınları, Ankara, s. 413-435.
  15. Şentürk, A. Atilla; Kartal, Ahmet (2007),
  16. Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Dergâh Yayınları,
  17. İstanbul.
  18. Tanyıldız, Ahmet (2007), “Hâfız’ın Sanat Üslûbu ve Kur’an” (Çev: Ahmet Tanyıldız), Turkish Studies/Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C. 2, S. 2, s. 616-631.
  19. Tarlan, Ali Nihad (1985), Fuzûlî Divanı Şerhi, I-III, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları,
  20. Ankara, C. 1, s. 1. Tuğluca, Murat (2016), “1683-1699 Savaşlarında Nefîr-i Âmm Halkı”, Selçuk Üniversitesi,
  21. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 40, s. 87-110.
  22. Tulum, Mertol (2001), Tazarru'nâme, Millî Eğitim Bakanlığı, Ankara. Türk Edebiyatı Tarihi I-IV, (Ed: Talat Sait Halman, Osman Horata), Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayını, İstanbul, 2006.
  23. Uzunçarşılı, İ. Hakkı (trs), Büyük Osmanlı Tarihi, I-VI, Türk Tarih Kurumu Yayınları,
  24. Ankara.
  25. Yeşilyurt, Hava (2015), Sâlim ve Safâyî Tezkirelerindeki Biyografik Bilgilerin Karşılaştırılması, Adnan Menderes Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Aydın.