Dergiler / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Stratejik Performans Yönetiminin Unsuru Olarak Örgüt Kültürünü Ölçümleme Üzerine Kavramsal Bir Çalışma

A Study on Measurement of Organizational Culture as an Element of Strategic Performance Management

Sayfa
219–235
Yayın Tarihi
2010-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, stratejik performans yönetiminin yaygın kulla‐ nım araçlarından biri olan Balanced Scorecard’ın boyutlarının altında örgüt kültürünün ölçüm‐ lenmesi önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir örgüt için doğru stratejiyi tespit ederek örgütsel kültürün desteği ile uygulamaya geçire‐ bilmek uzun dönemli başarı için gerekli ve zorun‐ lu bir adımdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İşgörenlerin uzun vadede strate‐ jik hedeflere ulaşmada yaptıkları katkıyı açıkla‐ yabilmek için örgüt kültürünün gelişimini takip ederek bu sürecin yönetilmesine ihtiyaç duyul‐ maktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, stratejik performans yönetiminin yaygın kulla‐ nım araçlarından biri olan Balanced Scorecard’ın boyutlarının altında örgüt kültürünün ölçüm‐ lenmesi önerilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Stratejik performans yöne‐ timi · örgüt kültürü · strateji

Özet

Bir örgüt için doğru stratejiyi tespit ederek örgütsel kültürün desteği ile uygulamaya geçire‐ bilmek uzun dönemli başarı için gerekli ve zorun‐ lu bir adımdır. Uzun vadede mevcut insan kay‐ naklarını, örgütsel amaçlar doğrultusunda moti‐ ve edebilmek için örgütsel bağlılığın geliştirilmesi gerekmektedir. İşgörenlerin uzun vadede strate‐ jik hedeflere ulaşmada yaptıkları katkıyı açıkla‐ yabilmek için örgüt kültürünün gelişimini takip ederek bu sürecin yönetilmesine ihtiyaç duyul‐ maktadır. Böylelikle stratejik amaçlara ulaşmada nasıl bir örgüt kültürü oluşturulmak istendiği de işgörenlere açıklanabilecektir. Bu süreci bilinçli olarak yönetmek örgütte oluşabilecek kültürel boşlukları stratejik amaçlar doğrultusunda doldurmaya da katkı sağlayacaktır. Bu çalışmada, stratejik performans yönetiminin yaygın kulla‐ nım araçlarından biri olan Balanced Scorecard’ın boyutlarının altında örgüt kültürünün ölçüm‐ lenmesi önerilmektedir. Örgüt kültürünün, içsel süreçlerin verimliliğini doğrudan etkilemesinden dolayı Balanced Scorecard altında öğrenme ve gelişim boyutu altında değerlendirilmesinin daha uygun bir seçenek olacağı fikri edinilmiştir

Abstract

Determining correct strategy for an organization and applying it with the help of organizational culture is a necessary and compulsory step to be taken in order to achieve long term success. It is necessary to develop organizational commit‐ ment in order to motivate current human re‐ sources for the sake of organizational aims in long term. It is vital to observe the development of organizational culture and manage that process in order to interpret contributions of employees to long term strategic aims. As a result of that kind of a situation, what kind of an organization culture is desired for achieving strategic aims can be explained to employees. Managing that process consciously will also add contributions for repairing gaps at organizational culture in accordance with the strategic aims. In this study, measuring organizational culture via Balanced Scorecard, which is one of the widely used tools of strategic performance manage‐ ment, is proposed. Because of the fact that organizational culture affects efficiency of inter‐ nal processes directly, it is argued that it is more appropriate to evaluate under learning and growth dimensions of Balanced Scorecard.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÜYÜK, K. (2010). Stratejik Performans Yönetiminin Unsuru Olarak Örgüt Kültürünü Ölçümleme Üzerine Kavramsal Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 219–235. https://ajindex.com/articles/106980

Kaynakça (6)

  1. Allen, R.F. ve F. J. Dyer (1980), “A Tool for Tapping the Organisational Unconscious”, Personnel Journal, March: 57‐63. Amaratunga, D. ve D. Baldry (2002), “Moving From Performance Measurement to Performance Management”, Facilities Vol. 20 (5/6), 217‐223. Athos A. (1968), Behevior In Organizations: Multidimensional View, New Jersey: Prentice Hall Inc. Englewood Cliffs. Aycan, Z. (2000), “Impact of Culture on Human Resorce Management Practices: A 10‐ Contry Comparison”, Applied Psychology: An International Review, 49 (1), 192‐221. Aycan, Z. ve R. Kanungo, (2000), “Toplumsal Kültürün Kurumsal Kültür ve İnsan Kaynakları Uygulamaları Üzerine Etkileri”, Aycan, Z. (Der.) Türkiye’de Yönetim, Liderlik ve İnsan Kaynakları Uygulamaları içinde, Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 25‐53. Berson, Y., S. Oreg ve T. Dvır (2008), “CEO Values, Organizational Culture And Firm Outcomes”, Journal of Organizational Behavior, 29, 615–633.
  2. Bettinger, C. (1989), “Use Corporate Culture to Trigger High Performance”, Journal of Business Strategy, March‐April: 38‐42. Christensen, E. W. ve G. G. Gordon (1999), “An Exploration of Industry, Culture and Revenue Growth”, Organization Studies, 20(3), 397‐422. Davis, T. R. V. (1996), “Developing an Employee Balanced Screcard: Linking Frontline Performance to Corporate Objectives”, Management Decision, 34(4), 14‐18. Deal T. E. ve A. A. Kennedy (1982), Corporate Cultures: The Rites and Rituals of Corporate Life, Reading, MA: Addison‐Wesley. Denisi, A. S. ve R. W. Griffin (2001),
  3. Human Resource Management, New York: Houghton Mifflin Company. Denison, D. R. (1990), Corporate Culture and Organizational Effectiveness. New York: John Wiley & Sons. Denison, D. ve A. K. Mishra (1995), “Toward a Theory of Organizational Culture and Effectivesness”, Organization Science, 6(2), 204‐223. Denison, D. R. (1984). “Bringing Corporate Culture to the Bottom Line”, Organizational Dynamics, 13, 5‐22. Dess, G. G., R. D. Ireland, S. A. Zahra ve S. W. Floyd (2003), “Emerging Issues in Corporate Entrepreneurship”, Journal of Management, 29, 351–378.
  4. Dessler, G. (2000), Human Resource Management. New Jersey: Prentice Hall. Fang, T. (2003), “A Critique of Hofstede’s Fifth National Culture Dimension”, International Journal of Cross Cultural Management,3(3), 347–368.
  5. Fletcher, B. ve F. Jones (1992), “Measuring Organizational Culture: The Cultural Audit”, Managerial Auditing Journal, 7 (6), 30–6.
  6. French, W.L. ve C.H. Bell (1984), Organization Development: Behav