KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İşletme Bilimi Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 1

Türkiye'de Yönetim Bilişim Sistemleri Eğitimi ve Yetkinlik Alanı Değerlendirmesi

Naciye Güliz Uğur
Algın Okursoy
Aykut Hamit Turan
Sayfa
111–122
Yayın Tarihi
2016-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle sanayi, kamu ve diğer paydaşların beklentilerinin karşılanabilmesi için eğitim programlarında teknik ve analitik alanlar ile iletişimsel ve yönetimsel alanlar arasında denge kurması gerekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İçinde bulunduğumuz yüzyılın bilgi çağı olarak adlandırılmasıyla; bilgi, günümüzün en önemli kaynağı durumuna gelmiş ve işletmeler bilişim yatırımlarına ağırlık vermeye başlamışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada Türkiye'de Yönetim Bilişim Sistemleri eğitimi veren yükseköğretim kurumlarındaki eğitim stratejileri, yapıları ve hedefleri incelenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle sanayi, kamu ve diğer paydaşların beklentilerinin karşılanabilmesi için eğitim programlarında teknik ve analitik alanlar ile iletişimsel ve yönetimsel alanlar arasında denge kurması gerekmektedir.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İçinde bulunduğumuz yüzyılın bilgi çağı olarak adlandırılmasıyla; bilgi, günümüzün en önemli kaynağı durumuna gelmiş ve işletmeler bilişim yatırımlarına ağırlık vermeye başlamışlardır. İşletmelerde Yönetim Bilişim Sistemlerinin (YBS) kurulmasıyla organizasyon yapısında değişiklikler meydana gelmekte, yönetim bilişim sistemlerinin geliştirilmesinde, uygulanmasında ve denetlenmesinde yeni personele ve bu personeli idare edecek yöneticilere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu açığın kapatılmasında en önemli görev eğitim kurumlarına düşmektedir. Bu çalışmada Türkiye'de Yönetim Bilişim Sistemleri eğitimi veren yükseköğretim kurumlarındaki eğitim stratejileri, yapıları ve hedefleri incelenmektedir. Yönetim Bilişim Sistemleri eğitiminin etkinliği ve kalitesinin arttırılması için öneriler sunulmaktadır. Çalışmaya Türkiye'de YBS bölümü bulunan 19 üniversitenin ders programları veri olarak dahil edilmiştir. Çalışma sürecinde her bir ders teknik, analitik, iletişimsel ve yönetimsel olmak üzere dört gruba ayrılarak bölümlerin hangi alana ağırlık verdiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Türkiye'deki yükseköğretim kurumlarında faaliyet gösteren YBS bölümlerinde, iletişimsel ve yönetim alanındaki ders gruplarına teknik ve analitik ders gruplarından daha az önem verildiği saptanmıştır. Temel amacı, yöneticilere karar almalarına yardımcı olacak bilgileri doğru ve zamanında aktarmak olan Yönetim Bilişim Sistemleri eğitimi iyi planlanması gereken bir disiplinlerarası alandır. Bu nedenle sanayi, kamu ve diğer paydaşların beklentilerinin karşılanabilmesi için eğitim programlarında teknik ve analitik alanlar ile iletişimsel ve yönetimsel alanlar arasında denge kurması gerekmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Uğur, N. G., Okursoy, A., Turan, A. H. (2016). Türkiye'de Yönetim Bilişim Sistemleri Eğitimi ve Yetkinlik Alanı Değerlendirmesi. İşletme Bilimi Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 1, 111–122. https://doi.org/10.22139/ibd.88757

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Aktan, C. C., & Tunç, M. (1998). Bilgi Toplumu ve Türkiye. Yeni Türkiye(19), 121-124.
  2. Altınok, V. (2008). Yükseköğretimde İlke ve Yönelimler Neler Olmalı? Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(19), 41-52.
  3. Coleman, A. (2005). Interdisciplinarity, interactivity, and interoperability for educating the Digerati. Education for Information, 23(4), 233-243.
  4. Dağ, İ. (2001). Bilişim Toplumunun Klinik Psikolojideki Etkileri. Sosyoloji ve Hukukta Etkiler Sempozyumu, 23-24.
  5. Drucker, P. (1994). The Theory Of The Business. Harvard Business Review, 72(5), 95-104.
  6. Ehie, I. C. (2002). Developing a management information systems (MIS) curriculum: perspectives from MIS practitioners. Journal of Education for Business, 77(3), 151-158.
  7. Ekinci, N. (2001). Küreselleşmenin İki Yüzü: İstenmeyen "Kaçak" Göçmenler - Davetli Bilgi İşçileri. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 17(2), 12-18.
  8. Harder, J., & Harper, J. (2011). A Framework For MIS Student Outcome Assessment And Program Review. The Review of Business Information Systems, 7(4), 83-92.
  9. Hardt, M., & Negri, A. (2001). İmparatorluk (2 b.). (A. Yılmaz, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  10. Kurtulmuş, N. (2001). Sanayi Ötesi Dönüşüm (2 b.). İstanbul: İz Yayıncılık.
  11. Lee, S., Koh, S., Yen, D., & Tang, H. (2002). Perception gaps between IS academics and IS practitioners: An exploratory study. Information and Management, 40, 51-61.
  12. Noll, C., & Wilkins, M. (2002). Critical skills of IS professionals: A model for curriculum development. Journal of Information Technology Education, 1(3), 143-154.
  13. Özden, Y. (2002). Eğitimde Yeni Değerler. Ankara: PegemA.
  14. Stratton, J. (2002). Siberalan ve Kültürün Küreselleşmesi. Cogito(30), 80-97.
  15. Şentürk, Ü. (2008). Enformasyon Toplumunda Eğitimin Yeri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 487-506.
  16. Tezcan, M. (2002). Küreselleşmenin Eğitim Boyutu. Eğitim Araştırmaları Dergisi(6), 56-60.
  17. Todd, P. A., McKeen, J. D., & Gallupe, R. B. (1995). The evolution of IS job skills: A content analysis of IS job advertisements from 1970 to 1990. MIS Quarterly, 19(1), 1-27.
  18. Toffler, A. (1981). Dalga. (A. Seden, Çev.) İstanbul: Altın Kitaplar.
  19. Traut, E. M., Farwell, D. W., & Lee, D. (1993). The IS expectation gap: Industry expectations versus academic preparation. MIS Quarterly, 17(3), 293-301.
  20. Türk, E. (1999). Millî Eğitim Bakanlığında Yapısal Değişmeler ve Türk Eğitim Sistemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  21. Winner, L. (2002). Siberliberter Söylemler ve Cemaatin Başarısı. (M. Küçük, Çev.) Cogito(30), 144-164.