KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 3

Endüstriyel Tarımın Ekolojik Krizine Karşı Kentsel Tarım Bir Çözüm Olabilir Mi?

Ayşe Gül Kanbak
Sayfa
193–204
Yayın Tarihi
2018-09-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kentsel tarım gibi topluma dayalı gıda sistemleri toplum içinde gıda güvenliği, toplumsal sağlık ve eşitlik, çevresel sağlık ve iyileştirmenin yanı sıra ekonomik olarak da verimli ve dayanıklı ekonomik faaliyet olanakları sağlamaktadır.  

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Minion Pro'; min-height: 14.0px} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 10.1px; font: 10.0px 'Minion Pro'; color: #2d2829} span.s1 {font: 12.0px 'Minion Pro'; color: #000000} Endüstriyel tarım ve ekoloji ilişkisini konu edinen bu makale günümüzde yaşanan ekolojik krize karşı kentsel tarımın alternatif bir çözüm olup olamayacağını tartışmak amacıyla kaleme alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bir kapitalist üretim biçimi olan endüstriyel tarımın ekolojik krize etkisi iki boyutta gerçekleşmektedir; kentleşme dinamikleri ve üretim teknikleri.
💡
Sonuç & Katkı:Kentsel tarım gibi topluma dayalı gıda sistemleri toplum içinde gıda güvenliği, toplumsal sağlık ve eşitlik, çevresel sağlık ve iyileştirmenin yanı sıra ekonomik olarak da verimli ve dayanıklı ekonomik faaliyet olanakları sağlamaktadır.  
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ekoloji Kriz · Kentsel Tarım · Endüstriyel Tarım

Özet

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Minion Pro'; min-height: 14.0px} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 10.1px; font: 10.0px 'Minion Pro'; color: #2d2829} span.s1 {font: 12.0px 'Minion Pro'; color: #000000} Endüstriyel tarım ve ekoloji ilişkisini konu edinen bu makale günümüzde yaşanan ekolojik krize karşı kentsel tarımın alternatif bir çözüm olup olamayacağını tartışmak amacıyla kaleme alınmıştır. Bir kapitalist üretim biçimi olan endüstriyel tarımın ekolojik krize etkisi iki boyutta gerçekleşmektedir; kentleşme dinamikleri ve üretim teknikleri. Özelikle neo-liberal politikalarla desteklenen bu boyutlar ekolojik krizi daha da derinleştirmektedir. Endüstriyel tarımda kullanılan üretim yöntemleri ve girdileri tarımı sürdürülemez hale getirmektedir. Sürdürülemez tarım da gıda güvencesizliğine ve ekolojik dengesizliğe neden olmaktadır. Kentsel tarım endüstriyel tarımın karşısında alternatif bir üretim modeli olarak düşünülebilir ve en genel tanımıyla kent içi ve çevresindeki tüm tarımsal faaliyetleri ifade etmektedir. Kentsel tarım gibi topluma dayalı gıda sistemleri toplum içinde gıda güvenliği, toplumsal sağlık ve eşitlik, çevresel sağlık ve iyileştirmenin yanı sıra ekonomik olarak da verimli ve dayanıklı ekonomik faaliyet olanakları sağlamaktadır.  

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kanbak, A. G. (2018). Endüstriyel Tarımın Ekolojik Krizine Karşı Kentsel Tarım Bir Çözüm Olabilir Mi?. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 3, 193–204. https://doi.org/10.18037/ausbd.552556

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Altınok, M. (2014). Ekolojik Kriz, Kapitalist Birikimin Sürdürülebilirliği, Gelecek ve Ütopya. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, Journal of Economic Policy Researches, 1(1): 81-98. erişim http://www.journals.istanbul.edu.tr/iuipad/article/view/1023022267/1023020818.
  2. Antrop, M. (2004). Landscape change and the urbanization process in Europe. Landscape and Urban Planning, 67: 9-26. doi:10.1016/S0169-2046(03)00026-4.
  3. Armstrong, D. (2000). A survey of community gardens in upstate New York: Implications for health promotion and community development. Health & Place, 6, 319–327, PII: S 1 3 5 3 - 8 2 9 2 ( 0 0 ) 0 0 0 1 3 - 7
  4. Ayman, D.(2004). Kentte Ekolojik Bahçeler. erişim http://www.bugday.org/portal/haber_detay.php?hid=22. (27.08.2015).
  5. Corrigan, M. P. (2011). Growing what you eat: Developingcommunity gardens in Baltimore Maryland. Applied Geography, 31(4), 1232–1241, doi:10.1016/j.apgeog.2011.01.017
  6. Courbusier, L. (1987). The City of To-Morrow and Its Planning. New York, NY: Dover
  7. Community Food Security Coalition, (2007). The North American Urban and Peri-Urban Agriculture Alliance. erişim www.foodsecurity.org/NAUPAA_ description_Nov_2007.pdf. (13.08.2015).
  8. Çınar, T. (2000). Bahçekent Modelinin Düşünsel Kökenleri ve Kentbilime Katkısı. Ankara Üniversitesi Dergisi, 55: 27-5.erişim http://www.politics.ankara.edu.tr/dergi/pdf/55/1/tayfuncinar.pdf
  9. Demirer, T. (2012). Kapitalizmin Ekolojik Sorunları. İstanbul: Kaldıraç. Demirer, G. N., Demirer, T., Doğmuş, E., Duran, M., Görgün, T., Hünler, K., Özbolat, N. K., Özbudun, S., Orhanagzi, Ö., Yapıcı, K. (1999). YDD Kıskacında Çevre ve Kent. Ankara: Ütopya.
  10. Foster, J. B. (2012). Marksist Ekoloji. B. Baysal(çev). İstanbul: Kalkedon.
  11. Foster, J. B. (1999). Marx’s Theory of Metabolic Rift: Classical Foundations for Environmental Sociology. American Journal of Sociology, 105(2): 366–405. doi: 0002-9602/2000/10502-0002$02.50.
  12. FAO (1999). Spotlight Issues in Urban Agriculture Studies Suggest that up to two-thirds of city and peri- urban households are involved in farming. erişim http://www.fao.org/ag/magazine/9901sp2.htm, (20.08.2015).
  13. FAO (2008). Wheat killer detected in Iran. FAO Newsroom. erişim http://www.fao.org/Newsroom/en/news/2008/1000805/index.html (24.08.2015).
  14. FAO (2008). Urban Agriculture For Sustainable Poverty Alleviation and Food Security. erişim http://www.fao.org/fileadmin/templates/FCIT/PDF/UPA_-WBpaperFinal_October_2008.pdf, (20.07.2017).
  15. FAO. (2012). State of Food and Agriculture. Investing in Agriculture For a Better Future. erişim http://www.fao.org/docrep/017/i3028e/i3028e.pdf (05.08.2015).
  16. Harvey, D. (2015). On Yedi Çelişki ve Kapitalizmin Sonu. E. Soğancılar(Çev.). İstanbul: Sel
  17. Hodgson, K, Campbell, M.C. and Bailkey, M. (2011). Urban Agriculture: Growing Healthy, Sustainable Places. American Planning Association, Planning. Advisory Service Report. 563. Chicago. IL.
  18. Kaldjian, P.(2004). Istanbul’s Bostans: A Millennium of Market Gardens. The Geographical Review. 94(3). 284-304. doi: 10.1111/j.1931-0846.2004.tb00174
  19. Kanbir, Ö. (2011). Endüstriyel Tarımın Krizi ve Küba Tarımı, Praksis Dergisi, 25: 49-68.
  20. Keyder, Ç, Yenal, Z.(2013). Bildiğimiz Tarımın Sonu, Küresel İktidar ve Köylülük. İstanbul: İletişim
  21. Koç, M. (2013). Küresel Gıda Düzeni, Kriz Derinleşirken. Ankara: NotaBene.
  22. Smit, J., Nasr, J., Ratta. A. (2001). Urban Agriculture: Food Jobs and Sustainable Cities, The Urban Agriculture. Network INC.
  23. Lopez, E, Bocco, G, Mendoza, M. Duhau. E. (2001). Predicting Land Cover and Land Use Change in The Urban Fringe: a Case in Morelia City Mexico. Landscape and Urban Planning, 55: 271-285. doi:10.1016/S0169-2046(01)00160-8.
  24. Larsen, K, & Gilliland, J. (2009). A Farmers Market in a Food Desert Evaluating Impacts on The Price and Availability of Healthy Food. Health & Place, 15(4). 1158–1162. doi:10.1016/j.healthplace.2009.06.007.
  25. Mougeot, L. J. A. (2000). Urban Agriculture: Definition,Presence, Potentials and Risks,and Policy Challenges. International Development Research Centre (IDRC). Cities Feeding People Series. Erişim. http://idlnc.idrc.ca/dspace/bitstream/10625/26429/12/117785.pdf. (12.08.2015).