CUFEJ VOL: 42 NO: 2 ALL ARTICLES

Kaynakça (242)

1. Abbott, J. & Ryan, T. (1999). Constructing knowledge, reconstructing schooling. Educational Leadership, 57(3), 66-69.
2. Acat, B., Anılan, H. & Anagün, S. S. (2010). The problems encountered in designing constructivist learning environments in science education and practical suggestions. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 9(2), 212-220.
3. Aldridge, J. M., Fraser, B. J., Taylor, P. C. & Chen, C. C. (2000). Constructivist learning environments in a cross-national study in Taiwan and Australia. International Journal of Science Education, 22, 37-55.
4. Altun, S. & Büyükduman, İ. (2007). Yapılandırmacı öğretim tasarımı uygulamasına ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşlerine ilişkin bir örnek çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(1), 30-39.
5. Anagün, Ş. S. & Anılan, H. (2010). The Turkish adaptation study results of constructivist learning environments scale: Confirmatory factor analysis results. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 1482-1487.
6. Argün, S. & Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 32-43.
7. Aybek, B. & Ağlagül, D. (2011). Beşinci sınıf sosyal bilgiler dersinde sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme ortamı düzenleme becerilerinin değerlendidilmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(40), 1-18.
8. Aykaç, N. & Ulubey, Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 63-82.
9. Aygören, F. (2009). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarının sınıf öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin görüşlerine göre değerlendirilmesi (Çine ilçesi örneği). Unpublished master’s thesis, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
10. Bal, A. P. & Doğanay, A. (2010). İlköğretim beşinci sınıf matematik öğretiminde ölçme-değerlendirme sürecinde yaşanan sorunların analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(3), 373-398.
11. Bal, A. P. & Doğanay, A. (2009). İlköğretim beşinci sınıf öğrenilerinin matematik dersinde yapılandırmacı öğrenme ortamına bakış açıları. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(2), 156-171.
12. Balım, A. G., Kesercioğlu, T., Evrekli, E. & İnel, D. (2009). Fen öğretmen adaylarına yönelik yapılandırmacı yaklaşım görüş ölçeği: Bir geçerlilik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 79-92.
13. Baş, G. (2012a). İlköğretim öğrencilerinin yapılandırmacı öğrenme ortamına ilişkin algılarının farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 203-215.
14. Baş, G. (2012b). The effects of cooperative learning method on students’ achievement and attitudes towards English lesson. Journal of Theory and Practice in Education, 8(1), 72-93.
15. Bayrak, B. & Erden, A. M. (2007). Fen bilgisi öğretim programının değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 137-154.
16. Bodner, G. M. (1986). Constructivism: A theory of knowledge. Journal of Chemical Education, 63, 873- 878.
17. Blumenfeld, P. C. (1992). Classroom learning and motivation: Clarifying and expanding goal theory. Journal of Educational Psychology, 84, 272-281.
18. Brooks, J. G. & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms (Revised ed.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
19. Brown, D. (1996). Kids, computers and constructivism. Journal of Instructional Psychology, 23(3), 189- 196.
20. Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. New York: W.W. Norton.
21. Bulut, İ. (2006). Yeni ilköğretim birinci kademe programlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Unpublished doctoral dissertation, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
22. Chung, J. (1991). Collaboratively learning strategies: The design of instructional environments for the emerging new school. Educational Technology, 31(6), 15-22.
23. Cunningham, D. J. (1992). Beyond educational psychology: Steps toward an educational semiotic. Educational Psychology Review, 4, 165-194.
24. Çelenk, S., Tertemiz, N. & Kalaycı, N. (2000). İlköğretim programları ve gelişmeler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Çetin, O. & Günay, Y. (2007). Fen öğretiminde yapılandırmacılık kuramının öğrencilerin başarılarına ve bilgiyi yapılandırmalarına olan etkisi. Eğitim ve Bilim, 146, 24-38.
26. Çınar, O., Teyfur, E. & Teyfur, M. (2006). İlköğretim okulu öğretmen ve yöneticilerinin yapılandırmacı eğitim yaklaşımı ve programı hakkındaki görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(11), 47-64.
27. Davis, R., Maher, C. & Noddings, N. (1990). Introduction: Constructivist views on the teaching and learning of mathematics. In Davis, R., Maher, C. & Noddings, N. (Eds.), Constructivist views on the teaching and learning of mathematics. Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
28. Demirel, Ö. (2005). Eğitimde program geliştirme: Kuramdan uygulamaya (8th ed.). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
29. Derry, S. J. (1999). A fish called peer learning: Searching for common themes. In O’Donnell, A. M. & King, A. (Eds.), Cognitive perspectives on peer learning. Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
30. DeVries, R. & Betty, Z. (1995). Creating a constructivist classroom atmosphere. Young Children, 51(1), 4-13.
31. Dick, W. (1992). An instructional designer’s view of constructivism. In Duffy, T. M. & Jonassen, D. M. (Eds.), Constructivism and technology of instruction: A conversation. Hillsdale, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
32. Duffy, T. M. & Jonassen, D. H. (1991). New implications for instructional technology? Educational Technology, 31(3), 7-12.
33. Dunlop, J. C. & Grabinger, R. S. (1996). Rich environments for the active learning in higher education. In Wilson, G. B. (Ed.), Constructing learning environments: Case studies in instructional design. Englewood Cliffs, New Jersey: Educational Technology Publications.
34. Duru, A. & Korkmaz, H. (2010). Teachers’ views about a new mathematics curriculum and difficulties encountering curriculum change. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 67-81.
35. Dündar, Ş. (2008). İlköğretim sosyal bilgiler dersi öğrenme ortamlarının yapılandırmacı özellikler açısından değerlendirilmesi. Unpublished doctoral dissertation, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
36. Erdamar, G. & Demirel, M. (2008). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının duyuşsal ve bilişsel öğrenme ürünlerine etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(4), 629-661.
37. Evrekli, E., İnel, D., Balım, A. G. & Kesercioğlu, T. (2010). A Confirmatory factor analysis on the attitude scale of constructivist approach for science teachers. Bulgarian Journal of Science and Education Policy, 4(2), 185-201.
38. Evrekli, E., İnel, D., Balım, A. G. & Kesercioğlu, T. (2009). Fen öğretmen adaylarına yönelik yapılandırmacı yaklaşım tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(2), 134-148.
39. Fer, S. & Cırık, I. (2007). Yapılandırmacı öğrenme: Kuramdan uygulamaya. İstanbul: Morpa Yayınları.
40. Fer, S. & Cırık, İ. (2006). Öğretmenlerde ve öğrencilerde yapılandırmacı öğrenme ortamının geçerlik ve güvenirlik çalışması nedir? Yeditepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 1-27.
41. Fraser, B. J. (1994). Research on classroom and school climate. In Gabel, D. (Ed.), Handbook of research on science teaching and learning. New York: Macmillan.
42. Fosnot, C. T. (1996). Constructivism: A psychological theory of learning. In Fosnot, C. T. (Ed.), Constructivism: Theory, perspectives and practice. New York: Teachers College Press.
43. Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction (4th ed.). New York: Holt, Rinehart and Winston.
44. Gagnon, G. W. & Collay, M. (2001). Designing for learning: Six elements in constructivist classrooms. Thousand Oaks, California: Corwin Press.
45. Gökçe, E., İşcan, C. D. & Erdem, A. (2012). Öğretmen adaylarının sınıf ortamında yapılandırmacı yaklaşıma uygun çalışmalar gerçekleştirilmesine ilişkin gözlemleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 111-127.
46. Gömleksiz, M. N. (2005). Yeni ilköğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5(2), 339-384.
47. Gözütok, F.D. (2003). Curriculum development in Turkey. In Pinar, W. F. (Ed.), International handbook of curriculum research. London: Lawrence Erlbaum Associates.
48. Gültekin, M., Karadağ, R. & Yılmaz, F. (2007). Yapılandırmacılık ve öğretim uygulamalarına yansımaları. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 503-528.
49. Güneş, G. & Baki, A. (2012). Primary school teachers’ views on 4th grade mathematics curriculum. Education and Science, 37(163), 81-95.
50. Güzel, B. E. & Alkan, H. (2005). Yeniden yapılandırılan ilköğretim programı pilot uygulamasının değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5(2), 385-425.
51. Honabein, P. C. (1996). Seven goals for the design of constructivist learning environments. In Wilson, G. B. (Ed.), Constructing learning environments: Case studies in instructional design. Englewood Cliffs, New Jersey: Educational Technology Publications.
52. Honabein, P. C., Duffy, T. M. & Fishman, B. J. (1993). Constructivism and the design of learning environments: Context and authentic activities for learning. In Duffy, T. M., Lowyck, J. & Jonassen, D. H. (Eds.), Designing environments for constructivist learning. Berlin: Springer-Verlag.
53. İlgen, H. (2010). Sınıf öğretmenlerinin ve ilköğretim öğrencilerinin yapılandırmacı öğrenme ortamını değerlendirmesi. Unpublished master’s thesis, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
54. Johnson B. & McClure, R. (2004). Validity and reliability of a shortened, revised version of the constructivist learning environment survey (CLES). Learning Environments Research, 7, 65-80.
55. Jonassen, D. H. (1999). Designing constructivist learning environments. In Reigeluth, C. M. (Ed.), Instructional design and theories and models: A new paradigm of instructional theory (Vol. II). Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
56. Kaptan, F. (2005). Fen ve teknoloji dersi öğretim programıyla ilgili değerlendirme. Yeni ilköğretim programlarını değerlendirme sempozyumu bildiriler kitabı. Ankara: Sim Matbaası.
57. Karadağ, E. (2007). Yapılandırmacı öğrenme ile ilgili öğretmen yeterliği ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik analizleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(1), 167-175.
58. Karagiorgi, Y. & Symeou, L. (2005). Translating constructivism into instructional design: Potential and limitations. Educational Technology and Society, 8(1), 17-27.
59. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi (15thed.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
60. Kim, H., Fisher, D. L. & Fraser, B. J. (1999). Assessment and investigation of constructivist science learning environments. Research in Science and Technological Education, 17, 239-249.
61. Koç, Y., Işıksal, M. & Bulut, S. (2007). Elementary school curriculum reform in Turkey. International Education Journal, 8(1), 30-39.
62. Koç, G. (2006). Yapılandırmacı sınıflarda öğretmen-öğrenen rolleri ve etkileşim sistemi. Eğitim ve Bilim, 31(142), 56-64.
63. Korkmaz, İ. (2008). Evaluation of teachers for restructured elementary curriculum. Education, 129(2), 250-258.
64. Köse, İ. A., Değirmenci, T., Sipahioğlu, Ö. & Uysal, Ö. (2011). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeği ilköğretim formunun psikometrik özellikleri. XX. Ulusal eğitim bilimleri kurultayı, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Burdur.
65. Lin, X., Bransford, J., Hmelo, C., Kontor, R., Hickey, D., Sawles, T., Petrosino, A. & Goldman, S. (1996). Instructional design and development of learning communities: An invitation to a dialogue. In Wilson, D. (Ed.), Constructivist learning environments. Englewood Cliffs, New Jersey: Educational Technology Publications.
66. Loyens, S. M. M., Rikers, R. M. J. P. & Schmidt, H. G. (2007). Students’ conceptions of distinct constructivist assumptions. European Journal of Psychology of Education, 12, 179-199.
67. Margianti, E. S., Fraser, B. J. & Aldridge, J. M. (2001). Investigating the learning environment and students’ outcomes at the university level in Indonesia. Paper presented at the annual meeting of the Australian association for research in education, Fremantle, Western Australia.
68. Marlowe, A. B. & Page, L. M. (1998). Creating and sustaining the constructivist classroom. California: Corwin Press.
69. Marra, R. (2005). Teacher beliefs: The impact of the design of constructivist learning environments on instructor epistemologies. Learning Environments Research, 8, 135-155.
70. Maypole, J. & Davies, T. G. (2001). Students’ perceptions of constructivist learning in a community college American history II survey course. Community College Review, 29, 54-79.
71. McMillan, J. H. & Schumacher, S. (2006). Research in education: Evidence based inquiry. Boston: Brown and Company.
72. Metin, D. & Cansüngü-Koray, Ö. (2007). Hizmet içinde görevli öğretmenlerin yeni fen ve teknoloji dersi öğretim programı hakkındaki görüşleri: Nitel bir çalışma. XVI. Ulusal eğitim bilimleri kongresi, Tokat Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Tokat.
73. Miles, B. M. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Thousand Oaks, California: Sage Publications.
74. Özdemir, Y. (2007). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme kuramı ile ilgili bilgi düzeyleri. Unpublished master’s thesis, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
75. Özkal, K., Tekkaya, C. & Çakıroğlu, J. (2009). Investigating 8th grade students’ perceptions of constructivist science learning environment. Education and Science, 34(153), 38-46.
76. Özgür, B. (2008). Perceptions of 4th and 5th grade primary school students and their teachers about constructivist learning environments in science and technology courses. Unpublished doctoral dissertation, Middle East Technical University Graduate School of Social Sciences, Ankara.
77. Richardson, V. (2003). Constructivist pedagogy. Teachers College Record, 105(9), 1623-1640.
78. Saban, A. (2004). Öğrenme-öğretme süreci: Yeni teori ve yaklaşımlar (3rd ed.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
79. Saracalıoğlu, P. Ü. (2007). İlköğretim 3. sınıf matematik dersi programının yapılsalcı öğrenme kuramına uygunluk bakımından değerlendirilmesi. Unpublished master’s thesis, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
80. Savery, J. R. & Duffy, T. M. (1996). Problem-based learning: An instructional model and its constructivist framework. In Wilson, B. (Ed.), Constructivist learning environments: Case studies in instructional design. Englewood Cliffs, New Jersey: Educational Technology Publications.
81. Savery, J. R. & Duffy, T. M. (1995). Problem-based learning: An instructional model and its constructivist framework. Educational Technology, 35(5), 31-38.
82. Savery, J. (1994). What is problem-based learning? Paper presented at the meeting of the professors of instructional design and technology, Indiana State University, Bloomington, Indiana.
83. Schunk, D. H. (2008). Learning theories: An educational perspective (5th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc.
84. Scott, W. A. & Ytreberg, L. H. (1990). Teaching English to children. London: Longman.
85. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı öğrenme. Yaşadıkça Eğitim, 74-75, 49-52.
86. Şişman, M. & Turan, S. (2004). Eğitim ve okul yönetimi. In Özden, Y. (Ed.), Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
87. Tam, M. (2000). Constructivism, instructional design, and technology: Implications for transforming distance learning. Educational Technology and Society, 3(2), 1-15.
88. Tatlı, Z. & Ayas, A. (2012). Virtual chemistry laboratory: Effects of constructivist learning environment. Turkish Online Journal of Distance Education, 13(1), 183-199.
89. Temli, Y. (2009). A qualitative study on 6th grade science and technology curriculum. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 197-214.
90. Tenenbaum, G., Naidu, S., Jegede, O. & Austin, J. (2001). Constructivist pedagogy in conventional on- campus and distance learning practice: An exploratory investigation. Learning and Instruction, 11, 87- 111.
91. Taylor, P. C., Fraser, B. J. & Fisher, D. L. (1997). Monitoring constructivist classroom learning environments. International Journal of Educational Research, 27(4), 293-302.
92. Taylor, P. C., Fraser, B. & White, L. R. (1994). CLES: An instrument for monitoring the development of constructivist learning environments. Paper presented at the annual meeting of the American educational research association, New Orleans, LA.
93. Taylor, P. C. & Fraser, B. J. (1991). Development of an instrument for assessing constructivist learning environments. Paper presented at the annual meeting of the of the American educational research association, New Orleans, LA.
94. Tsai, C. C. (2000). Relationships between student scientific epistemological beliefs and perceptions of constructivist learning environments. Educational Research, 42, 193-205.
95. Turan, M. (2006). Yeni ilköğretim programları. In Gürol, M. (Ed.), Öğretimde planlama ve değerlendirme (4th ed.). Ankara: Akış Yayıncılık.
96. Ünal, Ç. & Çetinkaya, T. (2009). Yapılandırmacı yaklaşımın sosyal bilgiler öğretiminde başarı, tutum ve kalıcılığa etkisi (5. sınıf örneği). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 197-212.
97. Von Glasserfeld, E. (1996). Introduction: Aspects of constructivism. In Fosnot, C. (Ed.), Constructivism: Theory, perspectives and practice. New York: Teachers College Press.
98. Vygotsky, L. (1978). Thought and language. Cambridge, Mass.: The MIT Press.
99. Wilson, B., & Lowry, M. (2001). Constructivist learning on the Web. In Burge, L. (Ed.), Learning technologies: Reflective and strategic thinking. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
100. Wilson, D. (1996). Introduction: What is a constructivist learning environment? In Wilson, D. (Ed.), Constructivist learning environments. Englewood Cliffs, New Jersey: Educational Technology Publications.
101. Yaşar, Ş. (1998). Yapısalcı öğrenme-öğretme süreci. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1- 2), 68-75.
102. Yavuz, Y. (2007). Yapılandırmacı yaklaşım çerçevesinde yeni ilköğretim programlarının değerlendirilmesi. In Oğuz, E. & Yakar, A. (Eds.), Küreselleşme ve eğitim. Ankara: Dipnot Yayınları.
103. Yeşilyurt, E. (2009). İşbirliğine dayalı öğrenmenin öğrenci davranışları üzerindeki etkisine ilişkin öğrenci görüşleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 161-178.
104. Yıldırım, M. C. & Dönmez, B. (2008). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı uygulamalarının sınıf yönetimine etkileri üzerine bir çalışma. İlköğretim-Online, 7(3), 664-679.
105. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6th ed.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
106. Yılmaz, B (2006). Beşinci sınıf öğretmenlerinin fen ve teknoloji dersinde yapılandırmacı öğrenme ortamı dğzenleme becerileri. Unpublished master’s thesis, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
107. Yurdakul, B. (2005). Bilişötesi ve yapılandırmacı öğrenme çevreleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 11(42), 279-298.
108. Yurdakul, B. (2004). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının öğrenenlerin problem çözme becerilerine, bilişötesi farkındalık ve derse yönelik tutum düzeylerine etkisi ile öğrenme sürecine katkıları. Unpublished doctoral dissertation, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
109. Ziegler, J. F. (2000). Constructivist views of teaching, learning, and supervising held by public school teachers and their influence on student achievement in mathematics. Unpublished doctoral dissertation, Indiana University of Pennsylvania the Graduate School, Indiana.
110. Alpert, B. (1991). Students’ resistance in the classroom. Anthropology Education Quartely, 22, 350-366.
111. Apple, M. (1979). Ideology and curriculum. London: Routledge.
112. Aşkar, P. & Erden, M. (1986). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Marmara Üniversitesi 1. Ulusal Eğitim Sempozyumunda sunulmuş bildiri, 24-30 Kasım, İstanbul.
113. Aşkar, P. & Çelenk, S. (1989). İlkokula öğretmen yetiştiren ‘eğitim yüksekokulu öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları’ konusunda yapılan araştırma. Çağdaş Eğitim, 136,25-28; 137, 37-40; 138, 30-34; 139, 18-21; 140, 15-18; 141, 17-21.
114. Bowles, S. & Gintis,H. (1976). Schooling in capitalist America. New York: Basic.
115. Burroughs, N. F. (2007). A reinvestigation of the relationship of teacher nonverbal immediacy and student compliance–resistance with learning. Communication Education, 56, 453–475.
116. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (2. Baskı). Ankara: PegemA.
117. Can, G. (1992). Eğitim fakültesi lisans ve öğretmenlik sertifika programlarının öğretmen adaylarında tutum geliştirme açısından etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 35-42.
118. Cochran, K.F., DeRuiter, J. & King, R. (1993). Pedagogical content knowing: An integrative model for teacher preparation. Journal of Teacher Education, 44,263-272.
119. Cumins, J. (1989). Empowering minority students:A framework for intervention. Harvard Educational Review, 50 (1),18-34.
120. Davies, S. (1995). Reproduction and resistance in Canadian high schools: An empirical examination of the willis thesis. British Journal of Sociology, 46(4), 662-687.
121. Erden, M. (1995). Öğretmen adaylarının öğretmenlik sertifikası derslerine yönelik tutumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 99-104.
122. Giroux, H. (1983). Theories of reproduction and resistance in the new sociology of education. A critical analysis. Harvard Educational Review, 52 (3), 257-293.
123. Howard, R.D. & Gordon, R.C. (1999). Relationship between personality characteristics and obsevable teaching effectiveness of selected beginnig career and technical education teachers. Journal of Vocational and Technical Education, 16 (1), 284-302.
124. Jenkins, J.M. & Veal, M.L. (2002). Preservice teachers’ pck development during peer coaching. Journal of Teaching in Physical Education, 22, 49-68.
125. McFarland, D. (1999). Organized behavior in social systems: A study of student engagement and resistance in high schools. Unpublished dissertation thesis. University of Chigago, Department of Sociology.
126. McFarland, D. (2001). Student resistance: How to formal ad informal organization of classrooms facilitate everyday forms of student defiance. American Journal of Sociology, 107 (3), 612-678.
127. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. (2nd. Edition). London: SAGE Publications.
128. Miller, C. H., Burgoon, M., Grandpre, J. R., & Alvaro, E. M. (2006). Identifying principal risk factors for the initiation of adolescent smoking behaviors: The significance of psychological reactance. Health Communication, 19, 241–252.
129. Mohr, D. & Townsend, J. S. (2002). Using comprehensive teaching models to enhance pedagogical content knowledge. Teaching Elementary Education. 13 (4), 32.
130. Ogbu, J. (1987). Variability in minority schools performance: A problem in search of an explanation. Anthropology Education Quartely,18, 312-334.
131. Oral, B. (2004). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4 (15), 88-98.
132. Saracaloğlu, A.S. (1991). Fen ve edebiyat fakülteleri öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. İzmir 1. Eğitim Kongresi Bildirileri Kitabı (s.565-569). İzmir: Buca Eğitim Fakültesi Yayını.
133. Saracaloğlu, A.S.(1992). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarının Mesleğe Yönelik Tutumları. Spor Bilimleri Dergisi. 3 (1), 10-26.
134. Saracaloğlu, A.S. (2000). Fen ve Edebiyat Fakülteleri Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Görüşleri. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, No:100.
135. Sayın, S. (2005). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine karşı tutumları ve mesleki benlik saygılarının incelenmesi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5 (19), 272-281.
136. Semerci, N. & Çerçi, A. (2005). Öğretmen yetiştirmede tezsiz yüksek lisans programı ve gelecekten beklentiler. Eğitim ve Bilim, 30 (136):52-60.
137. Serin, O., Saracaloğlu, A S., Serin, U. & Kesercioğlu, T. (2000). Fen grubu öğretmen adaylarının mesleğe yönelik tutumlarının karşılaştırılması. IX. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 27-30 Eylül, Erzurum.
138. Sözer, E. (1996). Üniversitelerde öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 7-21.
139. Sun, A. (1995). Development and factor analysis of the student resistance to schooling inventory. Educational and Psychological Measurement, 55(5),841-849.
140. Şenel, H.G., Demir, İ., Sertelin, Ç., Kılıçaslan, A. & Köksal, A. (2004). Öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(15), 99-109.
141. YÖK. (1998a). Eğitim fakülteleri öğretmen yetiştirme programlarının yeniden düzenlenmesi. Ankara: YÖK yayınları.
142. YÖK. (1998b). Eğitim fakülteleri öğretmen yetiştirme lisans programları. Ankara: YÖK yayınları.
143. YÖK. (2007). Öğretmen yetiştirme ve eğitim fakülteleri (1982-2007). Ankara: YÖK yayınları.
144. Yüksel, S. (2004a). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik meslek bilgisi derslerine yönelik direnç davranışları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4 (1), 171-200.
145. Yüksel, S. (2004b). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme öğretme süreçlerine yönelik direnç davranışları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2: 3, 341-353.
146. Yüksel, S. (2006). Undergraduate students’ resistance to study skills course. College Student Journal, 01463934, V40,ISS1.
147. Weick, K. (1995). Sensemaking in organizations. Calif:Sage Publications.
148. Willis, P. (1977). Learning to labor: How working class kids get working class jobs. New York: Columbia University Pres.
149. Zhang, Q., Zhang, J. & Castelluccio, A. (2012). A cross cultural investigation of student resistance in college classrooms: The effects of teacher misbehaviors and credibility. Communication Quarterly, 59:4, 450-464.
150. Zuniga X. & Mildred, J. (2005). Resistance in the diverse classroom: Meanings and opportunities. V 34, 1-2. http://www.aacu.org/ocww/volume34_1feature.cfm (10.04.1006).
151. ab-ilan.com. (2012). 55 bin Kisiye AB'de Ucretsiz Egitim. Retrieved 2012, from http://www.ab- ilan.com/son-haber/55-bin-kisiye-ab-de-ucretsiz-egitim-007910.html
152. Aktan, E., & Sari, B. (2010). An Inquiry on Application Process of EU Erasmus Programme & Students' Views Regarding Erasmus Programme of Student Exchange. European Perspectives on Internationalization, Exedra Special Issue, 239: 268.
153. Altbach, P. G., & Knight, J. (2007). The Internationalization of Higher Education. Journal of Studies in International Education, Published by http://www.sagepublications.com.
154. Bakioglu, A., & Certel, S. S. (2010). Erasmus Programina Katilan Ogrencilerin Akademik Yasantilarinin Nitel Olarak Incelenmesi. Avrupa Arastirmalari Dergisi, Cilt 18, Sayi:1-2, pp. 37-62.
155. Bashir, S. (2007, March). Trends in International Trade in Higher Education: Implications and Options for Developing Countries. Education Working Paper Series - 6, Education Unit for the World Bank (HDNED).
156. Bologna Process. (2010). About the Bologna Process. Retrieved June 2012, from The Official Bologna Process Website: http://www.ond.vlaanderen.be/hogeronderwijs/bologna/
157. Bracht, O., Engel, C., Janson, K., Over, A., Schomburg, H., & Teichler, U. (2006). The Professional Value of Erasmus Mobility. Kassel, Germany: Final Report, International Centre for Higher Education Research, INCHER.
158. Carpentier, V., & Unterhalter, E. (2011). Globalisation, Higher Education and Inequalities: Problems and Prospects. In R. King, & S. M. Naidoo, Handbook on Globalization and Higher Education (pp. 148- 168). Edward Elgar Publishing Limited.
159. CoHe. (2008). Bologna Process, National Report Turkey. Ankara: European Union and International Relations Unit of CoHE (The Council of Higher Education Turkey).
160. CoHE. (2010). Higher Education System in Turkey. Printing Gorsel Tanitim: Ankara. Retrieved June 2012, from The Council of Higher Education: http://bologna.yok.gov.tr/?page=yazi&c=1&i=3
161. De Wit, H. (2010). Internationalization of Higher Education in Europe and Its Assessment, Trends and Issues. Den Haag, Nederland: NVAO Nederlands-Vlaamse Accredietatieorganisatie.
162. De Wit, H. (2011). Trends, Issues and Challenges in Internationalization of Higher Education. Centre for Applied Research on Economics & Management.
163. EHEA Official Website. (2010). History of the Bologna Process. Retrieved June 2012, from European Higher Education Area: http://www.ehea.info/article-details.aspx?ArticleId=3
164. ESU. (2011). Bologna Process in Turkey Yet to Become Reality. Retrieved June 2012, from European Students' Union: http://www.esu-online.org/news/article/6001/502/
165. Europa. (2009, April). Frequently Asked Questions: the Bologna Process. Retrieved May 2012, from Press Releases, RAPID: http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-09-170_en.htm?locale=EN Europa. (2011 b). Turkey 2010 Progress Report. Retrieved June 2012, from http://ec.europa.eu/enlargement//pdf/key_documents/2010/package/tr_rapport_2010_en.pdf
166. Acton, W. & de Felix, J. W. (1986). Acculturation and the Mind. In Culture Bound, ed. Valdes, J. M., 20-32. New York: Cambridge Press.
167. Argyle, M. (1969). Social interaction. London: Methuen
168. Barna, L. M. (1976). How Culture Shock Affects Communication. Paper presented at Communication Association of the Pacific Annual Conference. Kobe, Japan.
169. Berry, J. W. (1994). Acculturation and psychological adaptation. In Journeys into cross-cultural psychology, ed. A.-M. Bouvy, F.J.R. van de Vijver, P. Boski, and P. Schmitz., 129–41. Lisse: Swets and Zeitlinger.
170. Berry, J. W. (1997). Immigration, acculturation and adaptation. Applied Psychology: An International Review 46, no.: 5–34.
171. Bochner, S. (1982). (ed.) International Series in Experimental Social Psychology, 1: 59-160.
172. Bochner, S. (2003). Culture Shock Due to Contact with Unfamiliar Cultures. Online Readings in Psychology and Culture 8, no.1. http://dx.doi.org/10.9707/2307-0919.1073
173. Brown, D. H. (1980). Learning a second Culture. In Culture Bound, ed Merril, J. and Valdes, M. 33-47. New York: Cambridge Press.
174. Dale, M. E. (1996). The nature of culture shock: ideas for lower level students. Teaching Guides (052). http://www.eric.ed.gov/PDFS/ED397664.pdf.
175. Figel, J. (2007). ERASMUS strengthens the European Higher Education Space. In ERASMUS Success Stories. Europe creates opportunities. Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities
176. Furnham, A. (1993). Communicating in foreign lands: The cause, consequences and cures of culture shock. Language, Culture and Curriculum 6, no.1: 91–109.
177. Furnham, A. & Bochner, S. (1986). Culture Shock: Psychological Reaction to Unfamiliar Environment. London: Methuen.
178. Gudykunst, W. B. (1983). Toward a typology of stranger–host relationships. International Journal of Intercultural Relations 7, no.4: 401–13.
179. Irwin, R. (2007). Culture shock: Negotiating feelings in the field. Anthropology Matters Journal 9, no.1: 1.
180. Karaeminogullari, A. Dogan, A., & Bozkurt, S. (2009). Kültürlerarasi Adaptasyon Envanteri (Cross Cultural Adaptability Inventory- CCAI) Üzerine bir Arastirma. Iktisadi ve Idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14, no.1: 331-349.
181. Lazarus, R. S, & Folkman, S.(1984). Stress, coping and appraisal. New York: Springer.
182. Phinney, J. S. (1990). Ethnic Identity in Adolescents and Adults: Review of Research.Psychological Bulletin 108, no.3: 499-514.
183. Rivza, B. (2007). International Student Mobility. Paper Presented at the Regional Seminar “Globalizing Knowledge: European and North American Regions and Policies addressing the Priority Issues of other UNESCO Regions” 5-6 March 2007, in UNESCO Headquarters, Paris.
184. Sodowsky, G. R. & Plake, B.S. (1992). A study of acculturation differences among international people and suggestions for sensitivity of within-group differences. Journal of Counselling and Development 71, no.1:53–9.
185. Toffler, A. (1970). Future Shock. New York: Bantam Books.
186. Ward, C. & Searle, W. (1999). The impact of value discrepancies and cultural identity on psychological and sociocultural adjustment of sojourners. International Journal of Intercultural Relations, 15, no. 2: 209–225.
187. Ward, C. & Kennedy, A. (1993a). Psychological and sociocultural adjustment during cross-cultural transitions: A comparison of secondary students at home and abroad. International Journal of Psychology, 28, 129–147.
188. Ward, C. & Kennedy, A. (1993b). Where’s the culture in cross-cultural transition? Comparative studies of sojourner adjustment. Journal of Cross-cultural Psychology, 24, no. 2: 221–249.
189. Ward, C. and Kennedy, A. (1999). The measurement of sociocultural adaptation. International Journal of Intercultural Relations, 23, 659-677.
190. Ward, C., Bochner, S. & Furnham A. (2001). The Pschology of Culture Shock. Hove: Routledge.
191. Zoe, Y., Jindal-S., Topping, D. K. and Todman J. (2008). Theoretical models of culture shock and adaptation in international students in higher education. Studies in Higher Education 33, no.1: 63-75.
192. EMPOWERED TEACHERS-- STRONGER INSTITUTIONS Yonca ÖZKAN*
193. Çukurova University, Faculty of Education, Adana/TURKEY
194. Most educational institutions practice a „hierarchical‟ approach toward decision making. Decisions are
195. taken and made, mostly, by one person, who usually is the headmaster. Despite the fact that this
196. approach, which sidelines „practitioners‟, may lead to effective consequences on part of the institution, it
197. however, may also lead to some kind of unease on part of the teachers wishing to voice their views on
198. topics such as selection of instructional material, syllabus design, rules setting, exams, assessment,
199. meetings, etc. This study argues that powerful teachers lead to powerful institutions. Based on this
200. premise, it was conducted with 73 teachers functioning at Turkish primary educational institutions; all
201. expressing views on matters building and enhancing an autonomous stand in the institution.
202. Armstrong, M. A. (1984). Handbook of personnel management practice. London: Kogan Page Ltd.
203. Bascia, N. (1996). Teacher leadership: Contending with adversity. Canadian Journal of Education, 21(2), 155-169.
204. Belasco, J.A., & Alutto, J.A. (1972). Decisional participation and teacher satisfaction. Educational
205. Administration Quarterly, 8(1), 44-58.
206. Bezzina, C. (1997). Restructuring schools in Malta. The International Journal of Educational.
207. Management, 11(5), 194-202.
208. Bogler, R., & Somech, A. (2004). Influence of teacher empowerment on teachers‟ organizational
209. commitment, professional commitment and organizational citizenship behavior in schools. Teaching
210. and Teacher Education, 20(3), 277-289.
211. Bridges, E. (1967). A model for shared decision-making in the school principalship. Educational
212. Administration Quarterly, 3, 49-61.
213. Conley, S. C. (1989). Who's on First?: School Reform, Teacher Participation, and the Decision-Making
214. Process. Education and Urban Society, 21, 366-379.
215. Conway, J., & Calzi, C. (1996). The dark side of shared leadership. Educational Leadership, 53(4), 45- 49.
216. Cosh, J. (1999). Peer observation: a reflective model. ELT Journal, 53(1), 22-27.
217. Dwivedi, R.S. (1988). Dynamics of human behavior at work. New Delhi: Oxford Publishing Ltd.
218. Halliday, L. (1993). Why delegate? A resource book for educational administration. London:
219. Commonwealth Secretariat.
220. Hutchinson, T., & Torres, E. (1994). The textbook as agent of change．ELT Journal, 45(3), 218-229.
221. Griffin, G. (1995). Influences of shared decision-making on school and classroom activity. The
222. Elementary School Journal, 96(1), 29-45.
223. Koul, L. (1984). Methodology of educational research. New Delhi: Hindustani offset printers.
224. Kunz, D., & Hoy, W. (1976). Leadership style of principals and the professional zone of acceptance of
225. teachers. Educational Administration Quarterly, 12(3), 49-64.
226. Leithwood, K., & Jantzi, D. (1997). Explaining variations in teachers‟ perceptions of principals‟
227. leadership. Journal of Educational Leadership, 35(4), 312-331.
228. Leithwood, K., Jantzi, D., & Steinbach, R. (1998). Changing leadership for changing times. Toronto: Draft Version.
229. Skaalvik, E. M., & Skaalvik, S. (2009). Does school context matter? Relations with teacher burnout and
230. job satisfaction. Teaching and Teacher Education, 25(3), 518-524.
231. Smith, R.C. (2001). Learner and teacher development: Connections and constraints. The Language
232. Teacher, 25(6), 43-4.
233. Somech, A. (2010). Participative Decision Making in Schools: A Mediating-Moderating Analytical
234. Framework for Understanding School and Teacher Outcomes. Educational Administration Quarterly, 46(2), 174-209.
235. Taylor, D., & Tashakkori, A. (1997). Toward an understanding of teachers desire for participation in
236. decision-making. Journal of School Leadership, 7(Nov), 609-628.
237. Thanasoulas, D. 2000. What is learner autonomy and how can it be fostered? The Internet TESL Journal, 6, 1-11.
238. Tyree, M. (1969). Coordinated administration: who will run our schools? In London and Sprinter (Ed)
239. Education in the 21st century. Danville: The Interstate Printers and Publishers Inc.
240. Wahlstrom, K. L., & Louis, K. S. (2008). How teachers experience principal leadership: The roles of
241. professional community, trust, efficacy, and shared responsibility. Educational Administration
242. Quarterly, 44, 458-495.