KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 53 Sayı: 2

Üniversite Öğrencilerinde Öz şefkat ile Sosyal Yetkinlik Arasındaki İlişkide Ebeveyn Tutumunun Aracı Rolü

The Intermediary Role of Parental Attitude In The Relationship Between Self-Compassion and Interpersonal Competence In University Students

Metehan Çelik(Çukurova Üniversitesi)0000-0001-7739-5571
Ahmet Keskin(Milli Eğitim Bakanlığı)0000-0001-9547-0934
Sayfa
815–849
Yayın Tarihi
2024-08-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak öğrencilerin algıladıkları demokratik ebeveyn tutumunun, öğrencilerin öz-şefkatleri ile kişilerarası yeterlilikleri arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü oynadığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öz şefkati ile kişilerarası (sosyal) yeterliliği arasındaki ilişkide ebeveyn tutumunun aracı rolüne yönelik geliştirilen teorik modeli test etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini Çukurova Üniversitesi’nde öğrenim gören 18-33 yaş aralığındaki 522 katılımcı (344 kadın ve 178 erkek) oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak öğrencilerin algıladıkları demokratik ebeveyn tutumunun, öğrencilerin öz-şefkatleri ile kişilerarası yeterlilikleri arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü oynadığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:522 katılımcı
⚙️Değişkenler:Anne Baba Tutumu · Kişisel Yetkinlik · Öz Şefkat

Özet

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öz şefkati ile kişilerarası (sosyal) yeterliliği arasındaki ilişkide ebeveyn tutumunun aracı rolüne yönelik geliştirilen teorik modeli test etmektir. Araştırma, nicel araştırma modellerinden biri olan ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Çukurova Üniversitesi’nde öğrenim gören 18-33 yaş aralığındaki 522 katılımcı (344 kadın ve 178 erkek) oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak Ebeveyn Tutum Ölçeği, Kişilerarası Yeterlilik Ölçeği ve Öz Şefkat Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada teorik model, Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilmiştir. Modelin uyum indekslerinin iyi olduğu ve elde edilen katsayıların istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Öz şefkat ile kişilerarası yeterlilik değişkenleri arasındaki ilişkide ebeveyn tutumu değişkeninin aracı rolüne yönelik kurulan yapısal modelin de iyi uyum sağladığı ve demokratik ebeveyn tutumunun modelde kısmi aracı rol oynadığı görülmüştür. Sonuç olarak öğrencilerin algıladıkları demokratik ebeveyn tutumunun, öğrencilerin öz-şefkatleri ile kişilerarası yeterlilikleri arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü oynadığı belirlenmiştir.

Abstract

The purpose of this study was to test the theoretical model which had been developed for the intermediary role of parental attitude in the relationship between university students’ self-compassion and and interpersonal (social) competence. This research designed in correlational survey model, one of quantitative research models. The sample of the research consisted of 522 participants (344 females and 178 males) aged between 18 and 33 and studying at Çukurova University. Parental Attitude Scale, Interpersonal Competence Scale and Self-Compassion Scale were used as the data collection tools. In the research, the theoretical model was tested through Structural Equation Model. It was found that fit indices of the model were good and the obtained coefficients were statistically significant. It was also found that the structural model which was built for the intermediary role of the parental attitude variable in the relationship between the variables of self-compassion and interpersonal competence had good fit and it was seen that democratic parental attitude played a partial intermediary role in the model. As a result, it was determined that the democratic parental attitude that the students perceived had a partial intermediary role in the relationship between the students’ self-compassion and interpersonal competence.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çelik, M., Keskin, A. (2024). Üniversite Öğrencilerinde Öz şefkat ile Sosyal Yetkinlik Arasındaki İlişkide Ebeveyn Tutumunun Aracı Rolü. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 53 Sayı: 2, 815–849. https://doi.org/10.14812/cuefd.1414401

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (104)

  1. Akgün, R. (2019). An Examination of the relationship between perceived parenting styles and self-compassion in Armenian group. Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
  2. Akın, Ü., Akın, A., & Abacı, R. (2007). Öz-duyarlık ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 1-10. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/87628
  3. Bacanlı, H. (1999). Üniversite öğrencilerinin değer tercihleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 54, 597-610. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/108548
  4. Bacanlı, H. (2002). Psikolojik kavram analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  5. Başal, H. A., Kahraman, P. B., Derman, M. T., Kahraman, Ö., & Sümer, H. (2014). 'Otoriter've'Demokratik' tutuma sahip ebeveynleri olan 5-6 yaş çocuklarının evcilik oyunlarında üstlendikleri roller. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 384-409. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/19630
  6. Baumgartner, H., & Homburg, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International Journal of Research in Marketing, 13(2), 139-161. https://doi.org/10.1016/0167-8116(95)00038-0
  7. Baumrind, D. (1966). Effects of authoritative parental control on child behavior. Child Development, 887-907. https://doi.org/10.2307/1126611
  8. Baumrind, D. (1968). Authoritarian vs. authoritative parental. Adolescence, 3(11), 255- 272.
  9. Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. The Journal of Early Adolescence, 11(1), 56-95. https://doi.org/10.1177/0272431691111004
  10. Beyeser, M. (2013). Üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumları ve stresli yaşam olaylarına göre psikolojik iyi oluşu. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
  11. Bilgin, M. (1999). 14-18 yaş grubu ergenlere yönelik sosyal yetkinlik beklentisi ölçegi gelistirme çalismasi, Türk Psikolojik Danisma ve Rehberlik Dergisi, 2(12), 7-15. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/200226
  12. Bilir, Ş. ve Dabanlı, D. (1991). Ergenlik çağındakinin sosyal gelişimine aile tutumlarının etkisinin araştırılması. Aile Yazıları, Ankara: T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları.
  13. Bishop, S. R., Lau, M., Shapiro, S., Carlson, L., Anderson, N. D., Carmody, J., Zindel, V. S., Abbey, S., Speca M., Velting, D. ve Devins, G. (2004). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical Psychology: Science andPractice, 11 (3): 230–241. https://www.qigonginstitute.org/upload/tinymce-editor/docs/mindfulness-_a_proposed_operational_definition.pdf
  14. Bornstein, L., & Bornstein, M. H. (2007). Parenting styles and child social development. Encyclopedia on early childhood development. Montreal: Centre of Excellence for Early Childhood Development and Strategic Knowledge Cluster on Early Child Development. https://citeseerx.ist.psu.edu/document?repid=rep1&type=pdf&doi=cf5691090e118c7d150a9b4a3c31c3ceca175b51
  15. Brown, B. (1998). Soul without shame: A guide to liberating yourself from the judge within. Shambhala Publications. https://unreal-apps.s3.us-west-1.amazonaws.com/books/1217/soul-without-shame-summary.pdf
  16. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (ss. 136–162). Newbury Park, CA: Sage.
  17. Buhrmester, D., Furman, W., Wittenberg, W.T. ve Reis, H.T. (1988). Five domains of interpersonal competence in peer relationships. Journal o f Personality and Social Psychology, 55 (6), 991-1008. https://liberalarts.du.edu/sites/default/files/2021-04/buhrmester-furman-wittenberg-reis-1988.pdf
  18. Burmaoğlu, S., Polat, M. ve Meydan, C. H. (2013). Örgütsel davranış alanında ilişkisel analiz yöntemleri ve Türkçe yazında aracılık modeli kullanımı üzerine bir inceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 13-26.
  19. Byrne, B. M. (2001). Structural Equation Modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
  20. Can, A. (2019). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (8. Baskı). Pegem Akademi.
  21. Carlsson, F., Lampi, E., Li, W., and Martinsson, P. (2014). Subjective well-being among preadolescents and their parents–Evidence of intergenerational transmission of well-being from urban China. The Journal of Socio-Economics, 48, 11– 18. www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1053535713001443
  22. Cheung, G. W., & Lau, R. S. (2008). Testing mediation and suppression effects of latent variables: Bootstrapping with structural equation models. Organizational Research Methods, 11(2), 296–325. https://doi.org/10.1177/1094428107300343
  23. Cohen, S., Sherrod, D. R. ve Clark, M. S. (1986). Social skills and the stressprotective role of social support. Journal o f Personality and Social Psychology, 50 (5), 963-973.
  24. Conway, D. G. (2007). The role of internal resources in academic achievement: Exploring the meaning of self-compassion in the adaptive functioning of low-income college students. Unpublished doctoral dissertation, University of Pittsburgh, PA, USA.
  25. Cooper, M. L. (1988). Attachment styles, emotion regulation, and adjustment in adolescence. Journal of Personality and Social Psychology, 74, 1380-1397. psycnet.apa.org/buy/1998-01923-022
  26. Curran, T., & Andersen, K. K. (2017). Intergenerational patterns of cognitive flexibility through expressions of maternal care. Personality and Individual Differences, 108, 32-34. https://doi.org/10.1016/j.paid.2016.12.001
  27. Çiftçi, Z., & Gülaçtı, F. (2019). Üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne baba tutumları ve flört kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1282-1309. doı: 10.26466/opus.553036
  28. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. (2. baskı). Pegem Akademi.
  29. Deniz, M. E., Kesici, Ş. ve Sümer A. S. (2008). The validity and reliability study of the Turkish version of the self-compassion scale. Social Behavior and Personality, 36(9), 1151-1160. https://doi.org/10.2224/sbp.2008.36.9.1151
  30. Doğan, T.,ve Sapmaz, F. (2012). Oxford mutluluk ölçeği Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin üniversite öğrencilerinde incelenmesi. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25: 297-304. doı: 10.5350/dajpn2012250401
  31. Eken, A. (2010). Ergenlerin anne-babaya bağlanma biçimleri öznel iyi oluş durumlarının sosyal yetkinlik beklentileriyle ilişkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
  32. Elkind, D. (1967). Egocentrism in adolescence. Child Development, 38, 1025–1034. https://doi.org/10.2307/1127100
  33. Ergün- Başak, B. (2012). Düşük gelirli ailelerden gelen üniversite öğrencilerinin öz-duyarlık, sosyal bağlılık ve iyimserlik ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış doktora tezi. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
  34. Erkman, F. ve Rohner, R. P. (2006). Youths’ perceptions of corporal punishment, parental acceptance, and psychological adjustment in a Turkish metropolis. Cross-Cultural Research, 40 (3), 250-267. https://doi.org/10.1177/1069397106287924
  35. Filiz, Z. (2011). Determining the parenting styles of university students through discriminant analysis and evaluating its relationship with self esteem. Journal of Theory and Practice in Education, 7 (1), 124-141. Fredrickson, B. L. (2001), “The role of positive emotions in positive psychology”, American Psychologist, 56, 218–226. https://doi.org/10.1037/0003-066X.56.3.218
  36. Gander, M. J., Gardiner, H. W. (2007). Çocuk ve ergen gelişimi (Onur, B, çev. ed.). İmge Kitabevi.
  37. Gardner, H. (2011). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. Basic books.
  38. Germer, C. K. (2009). The mindful path to self-compassion: freeing yourself from destructive thoughts and emotions. Routledge: Hove.
  39. Gilbert, P. (Ed.). (2005). Compassion: Conceptualisations, research and use in psychotherapy. Routledge.
  40. Goetz, J. L., Keltner, D. ve Simon-Thomas, E. (2010). Compassion: an evolutionary analysis and empirical review. Psycholoical Bulletin, 136(3), 351-374. doı: 10.1037/a0018807
  41. Gökçe, G. (2013). Ebeveynin duygusal erişilebilirliği ve genel psikolojik sağlık: Duygu düzenleme, kişilerarası ilişki tarzı ve sosyal desteğin rolü. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  42. Gresham, F. M. ve Reschly, D. J. (1987). Dimensions of social competence: Method factors in the assessment of adaptive behavior, social skills, and peer acceptance. Journal o f School Psychology, 25 (4), 367-381. https://doi.org/10.1016/0022-4405(87)90038-0
  43. Gurtman,M. B. (1999). Social competence: An interpersonal analysis and reformulation. European Journal of Psychological Assessment, 15(3), 233–245. https://doi.org/10.1027/1015-5759.15.3.233
  44. Günalp, A. (2007). Farklı anne baba tutumlarının okul öncesi eğitim çağındaki çocukların özgüven duygusunun gelişimine etkisi (Aksaray ili örneği). Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  45. Hayes, S. C. (2002). Acceptance, mindfulness, and science. Clinical Psychology, 9(1), 101-106. https://doi.org/10.1093/clipsy.9.1.101
  46. Hoffman, M. L. (1975). Moral internalization, parental power, and the nature of parent-child interaction. Developmental Psychology, 11(2), 228-239. https://doi.org/10.1037/h0076463
  47. Howell, D.C. (2010). Statistical methods for psychology. Seventh Edition, Wadsworth Cengage Learning, Belmont
  48. Kanning, U. P. (2006). Development and validation of a German-Language version of the Interpersonal Competence Questionnaire (ICQ). European Journal of Psychological Assessment, 22(1), 43–51. https://doi.org/10.1027/1015-5759.22.1.43
  49. Kaya, A., Bozaslan, H., & Genç, G. (2012). Üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumlarının problem çözme becerilerine, sosyal kaygı düzeylerine ve akademik başarılarına etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi (18), 208-225.
  50. Kaya, M. (1997). Ailede anne-baba tutumlarının çocuğun kişilik ve benlik gelişimindeki rolü. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(9), 193-204.
  51. Keyes, C. L. M., Shmotkin, D., & Ryff, C. D. (2002). Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82(6), 1007–1022. https://doi.org/10.1037/0022-3514.82.6.1007
  52. Kirkpatrick, K. L. (2005). Enhancing self-compassion using a gestalt two-chair intervention [Unpublished doctoral dissertation]. The University of Texas at Austin.
  53. Kline, R. B. (2011). Principle and practice of structural equation modeling (3rd ed.). New York, NY: Guilford.
  54. Kobak, R. R. (1988). Attachment in late adolescence: Working models, affect regulation, and representations of self and others. Child Development, 135-146. https://doi.org/10.2307/1130395
  55. Kuzgun, Y., & Eldeleklioğlu, J. (1999). Ana baba tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 69-77.
  56. Leary, M. R., Tate, E. B., Adams, C. E., Allen, A. B., & Hancock, J. (2007). Self-compassion and reactions to unpleasant self-relevant events: the ımplications of treating oneself kindly. Journal of Personality and Social Psychology, 92(5), 887–904. https://doi.org/10.1037/0022-3514.92.5.887
  57. Levy, D. M. (1941). Maternal Overprotection. Psychiatry, 4(4), 567-626 https://doi.org/10.1080/00332747.1941.11022368
  58. MacKinnon, D. P. (2008). Introduction to statistical mediation analysis. Taylor & Francis Group/Lawrence Erlbaum Associates.
  59. Marsh, H. W., & Craven, R. G. (2006). Reciprocal Effects of Self-Concept and Performance from a Multidimensional Perspective: Beyond Seductive Pleasure and Unidimensional Perspectives. Perspectives on Psychological Science, 1, 133-163. https://doi.org/10.1111/j.1745-6916.2006.00010.x
  60. Mikulincer, M. (1995). Attachment style and the mental representation of the self. Journal of Personality and Social Psychology, 69(6), 1203–1215. https://doi.org/10.1037/0022-3514.69.6.1203
  61. Murdock, N. L. (2012). Psikolojik danışma ve psikoterapi kuramları: Olgu sunumu yaklaşımıyla. (F. Akkoyun, Çev. Ed.). Nobel Yayıncılık.
  62. Neff, K. (2003a). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2, 85–102. https://doi.org/10.1080/15298860390129863
  63. Neff, K. (2003b). The Development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2, 223–250. https://doi.org/10.1080/15298860390209035
  64. Neff, K. D. (2012). The science of self-compassion. In C. Germer & R. Siegel (Eds.), Compassion and Wisdom in Psychotherapy (pp. 79-92). Guilford Press.
  65. Neff, K. D. ve McGehee, P (2010). Self-compassion and psychological resilience among adolescents and young adults. Self and Identity, 9(3), 225-240. https://doi.org/10.1080/15298860902979307
  66. Neff, K. D. ve Vonk, R. (2009). Self-compassion versus global selfesteem: Two different ways of relating to oneself. Journal of Personality, 77 (1): 23-50. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.2008.00537.x
  67. Neff, K. D., Hsieh, Y., & Dejitthirat, K. (2005). Self-compassion, achievement goals, and coping with academic failure. Self and Identity, 4, 263–287. https://doi.org/10.1080/13576500444000317
  68. Neff, K. D., Pisitsungkagarn, K. ve Hseih, Y. (2008). Self-compassion and self-construal in the United States, Thailand, and Taiwan. Journal of Cross-Cultural Psychology, 39, 267– 285. https://doi.org/10.1177/0022022108314544
  69. Neff, K., & Germer, C. K. (2013). Self-compassion in clinical practice. Journal of Clınıcal Psychology: In Sessıon, 69(8), 856–867. https://doi.org/10.1002/jclp.22021
  70. Nezlek, J. B. (2001). Causal relationships between perceived social skills and day-to-day social interaction: Extending the sociometer hypothesis. Journal o f Social and Personal Relationships, 18 (3), 386-403. https://doi.org/10.1177/0265407501183005
  71. Ogbu, J. (1981). Origins of human competence: A cultural ecological perspective. Child Development, 52 (2), 413-429. https://doi.org/10.2307/1129158
  72. Özgüven, İ. E. (2001). Ailede iletişim ve yaşam. (1. baskı) Pdrem Yayınları.
  73. Özkan, İ. (2014). Ergenlerde anne baba tutumu ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
  74. Rose-Krasnor, L. (1997). The nature of social competence: A theoretical review. Social Development, 6 (1), 111-135. https://doi.org/10.1111/j.1467-9507.1997.tb00097.x
  75. Scheff, T. J. (1981). The distancing of emotion in psychotherapy. Psychotherapy: Theory, Research & Practice, 18, 46–53. https://doi.org/10.1037/h0085960
  76. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8 (2), 23-74. https://www.stats.ox.ac.uk/~snijders/mpr_Schermelleh.pdf
  77. Schumacker, R. E., Lomax, R. G. (2010). A Beginner's guide to structural equation modeling (3rd Edition). Routledge/Taylor & Francis Group. https://psycnet.apa.org/record/2010-14122-000
  78. Segrin, C. (2000). Social skills deficits Assistiated with depression. Clinical psychology Review, 20(3), 379-403. https://doi.org/10.1016/S0272-7358(98)00104-4
  79. Sezer, Ö. (2010). Ergenlerin kendilik algılarının anne baba tutumları ve bazı faktörlerle ilişkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 1-19. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/146277
  80. Soyer, U. (2010). Özel eğitim öğretmen adaylarının öz duyarlık ve sürekli kaygı düzeylerinin belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  81. Spitzberg, W.R., & Cupach, B.H. (1989). Handbook of interpersonal competence research. Springer-Verlag. https://doi.org/10.1007/978-1-4612-3572-9
  82. Sroufe, L. (2005). Attachment and development: a propective, longitudinal study from birth to adulthood. Attachment and Human Development, 7, 349-367. https://doi.org/10.1080/14616730500365928
  83. Steinberg, L. (2007). Ergenlik (Çok, F, çev. ed.). İmge Kitabevi.
  84. Stolorow, R. D., Brandchaft, B., & Atwood, G. E. (1987). Psychoanalytic treatment: An intersubjective approach. Analytic Press, Inc. https://doi.org/10.4324/9781315803487
  85. Strauss C, Taylor BL, Gu J, Kuyken W, Baer R, Jones F, et al (2016) What is compassion and how can we measure it? A Review of definitions and measures. Clin Psychol Rev,47:15-27. doı: 10.1016/j.cpr.2016.05.004
  86. Sümer, A. (2008). Farklı öz-anlayış (self-compassion) düzeylerine sahip üniversite öğrencilerinde depresyon anksiyete ve stresin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
  87. Super, A. (2015). A year of self-compassion: finding care, connection and calm in our challenging times. Matador.
  88. Sümer, N., & Güngör, D. (1999). Çocuk yetiştirme stillerinin bağlanma stilleri, benlik değerlendirmeleri ve yakın ilişkiler üzerindeki etkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 14(44), 35-58. https://psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpd1300443319990000m000237.pdf
  89. Sümer, N., Gündoğdu Aktürk, E., & Helvacı, E. (2010). Anne-baba tutum ve davranışlarının psikolojik etkileri: türkiye'de yapılan çalışmalara toplu bakış. Türk Psikoloji Yazıları, 13(25), 42-59. https://kutuphane.dogus.edu.tr/mvt/pdf.php
  90. Şahin, E. E., & Gizir, C. A. (2013). Kişilerarası yetkinlik ölçeği-kısa formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3).144-158. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/160955
  91. Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ekinoks Yayınları.
  92. Tuzcuoğlu, N. (2004). Anne baba olmanın altın kuralları. Morpa Kültür Yayınları.
  93. Türk, F., Duy, B., Hamamcı Z. ve Altınok, A. (2017). Ebeveynlik biçimleri, çatışma eğilimi, kişilerarası tarz arasındaki ilişkide ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançların aracı rolü. International Online Journal of Educational Sciences, 420-438. https://doi.org/10.15345/iojes.2017.02.01
  94. Varan, A., Rohner, R. P. ve Eryuksel, G. (2008). Intimate partner acceptance, parental acceptance in childhood, and psychological adjustment among Turkish adults in ongoing attachment relationship. Cross-Cultural Research, 42, 46-56. https://doi.org/10.1177/10693971073097
  95. Voltan Acar, N., Arıcıoğlu, A., Gültekin, F., & Gençtanırım, D. (2008). Üniversite öğrencilerinin güvengenlik düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 342-350. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/87592
  96. Wang, Z., Wang, N. (2012). Knowledge sharing, innovation and firm performance. Expert Systems with Applications, 39 (10), 8899-8908. https://doi.org/10.1016/j.eswa.2012.02.017
  97. Waters, E. ve Sroufe, L. A. (1983). Social competence as a developmental construct. Developmental Review, 3 (1), 79-97. https://doi.org/10.1016/0273-2297(83)90010-2
  98. Wei, M. L. (2011). Attachment, self-compassion, empathy, and subjective wellbeing among college students and community adults. Journal of Personality, 79(1), 191- 221. doı: 10.1111/j.1467-6494.2010.00677.x
  99. Wispe, L. (1991). The psychology of sympathy. New York: Plenum.
  100. Williams, K. E., Ciarrochi, J., & Heaven, P. C. (2012). Inflexible parents, inflexible kids: A 6-year longitudinal study of parenting style and the development of psychological flexibility in adolescents. Journal of youth and adolescence, 41(8), 1053-1066. doi: 10.1007/s10964-012-9744-0
  101. Wu, C. W., Chen, W. W., & Jen, C. H. (2021). Emotional intelligence and cognitive flexibility in the relationship between parenting and subjective well-being. Journal of Adult Development, 28(2), 106-115. doı: 10.1007/s10804-020-09357-x
  102. Yavuzer, H. (2023). Ana-baba ve çocuk. (31. baskı). Remzi Kitabevi
  103. Yeşilyaprak, B. (1993). Kişilik Gelişiminde Ailesel Faktörlerin Etkisine İlişkin Bir Araştırma. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 3(1), 5-18. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/198208
  104. Yılmaz, M. T. ve Kesici, Ş. (2014). Anne baba tutumları ve kardeş sırasının üniversite öğrencilerinin öz-anlayışlarının gelişimine etkisi. OPUS-Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi, 4(6) p. 131-157. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/210703