KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 54 Sayı: 1

İlkokul Dördüncü Sınıf Sosyal Bilgiler Öğretim Programının Hammond Küp Modeli Doğrultusunda Değerlendirilmesi

Evaluation of Primary School 4th Grade Social Studies Curriculum in Accordance with the Hammond Cube Model

Nida Eminoğlu(TC MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI GAZİANTEP)0000-0002-7239-151X
Bilge Çam Aktaş(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2742-8184
Sayfa
336–390
Yayın Tarihi
2025-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Başarı testi ve tutum ölçeği sonuçları, araştırma grubunda bulunan öğrencilerin sosyal bilgiler dersi başarılarının ve tutumlarının yüksek olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, ilkokul 4.sınıf sosyal bilgiler öğretim programını Hammond Küp Modeli ile değerlendirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nicel boyutta bu ilkokula devam etmekte olan 4. sınıflardan rastlantısal olarak bir sınıf belirlenmiş ve bu sınıftaki 34 öğrenci çalışma grubuna alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Başarı testi ve tutum ölçeği sonuçları, araştırma grubunda bulunan öğrencilerin sosyal bilgiler dersi başarılarının ve tutumlarının yüksek olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Program Değerlendirme · Sosyal Bilgiler Öğretim Programı · 4.sınıf

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilkokul 4.sınıf sosyal bilgiler öğretim programını Hammond Küp Modeli ile değerlendirmektir. Araştırmada aşırı aykırı durum örneklemesi yoluyla Gaziantep ilinde zorunlu hizmet bölgesinde bulunan sosyo-ekonomik düzeyi düşük olan bir ilkokul seçilmiştir. Bu araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Nicel boyutta bu ilkokula devam etmekte olan 4. sınıflardan rastlantısal olarak bir sınıf belirlenmiş ve bu sınıftaki 34 öğrenci çalışma grubuna alınmıştır. Öğrencilerin başarı durumlarını belirlemek amacıyla başarı testi geliştirilmiş ve uygulanmış; derse ilişkin tutumlarını belirlemek amacıyla tutum ölçeği uygulanmıştır. Gerekli verilere ulaşmak amacıyla 10 öğretmen ve 13 öğrenci ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Başarı testi ve tutum ölçeği sonuçları, araştırma grubunda bulunan öğrencilerin sosyal bilgiler dersi başarılarının ve tutumlarının yüksek olduğunu göstermektedir. Araştırma sonuçları davranışsal boyuta ilişkin elde edilen bulgulardan programın bilişsel alana ağırlık verdiği, duyuşsal ve devinimsel alanın arka planda kaldığını göstermektedir. Öğretmenler içerik ile ilgili çoğunlukla olumlu, öğrenciler ise olumsuz ifadelerde bulunmuşlardır. Hem öğretmenler hem de öğrenciler ders kitaplarının ötesinde ek kaynaklara ihtiyaç duyduklarını belirtmiş ve program dışı etkinliklerin uygulanmasındaki zorlukları vurgulamışlardır. Ayrıca, ikili öğretim, kısa teneffüs süreleri, kalabalık sınıflar, öğretmenlerin ekstra idari sorumlulukları, programla ilgili sınırlı ön bilgi ve okul ortamının dezavantajlı sosyo-ekonomik durumu gibi faktörler programın uygulanmasında engeller olarak tespit edilmiştir. Bulgulara dayanarak, programı ve uygulamasını iyileştirmek için öneriler sunulmuştur

Abstract

The purpose of this study is to evaluate the 4th grade social studies curriculum with the Hammond Cube Model. In the research, a primary school with a low socio-economic level in the compulsory service region in Gaziantep was selected through extreme outlier sampling method. A mixed-methods approach was used in this study. In the quantitative dimension, a class of 4th graders attending this primary school was randomly selected and 34 students in this class were included in the study group. An achievement test was developed and applied to determine the students’ academic achievement, and an attitude scale was applied to determine their attitudes towards the course. Data were collected through interviews with 10 teachers and 13 students and analyzed using content analysis. The results of the achievement test and attitude scale show that the achievement and attitudes of the students in the research group are high in the social studies course. However, results related to the behavioral dimension suggest that the curriculum primarily emphasizes cognitive skills, while affective and psychomotor domains remain in the background.. Teachers generally provided positive feedback on the curriculum content, while students expressed negative opinions. Both teachers and students reported the need for additional resources beyond textbooks and highlighted challenges in implementing extracurricular activities. Additionally, factors such as double-shift schooling, short recess periods, large class sizes, teachers’ extra administrative responsibilities, limited prior knowledge of the curriculum, and the disadvantaged socio-economic status of the school environment were identified as obstacles in curriculum implementation. Based on the findings, recommendations were provided to improve the curriculum and its implementation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Eminoğlu, N., Aktaş, B. Ç. (2025). İlkokul Dördüncü Sınıf Sosyal Bilgiler Öğretim Programının Hammond Küp Modeli Doğrultusunda Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 54 Sayı: 1, 336–390. https://doi.org/10.14812/cuefd.1602735

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (144)

  1. Adejoh, M. J. (2006). Evaluation of integrated science and introductory technology. Programmes in secondary schools in Benue State [Unpublished dostoral dissertation]. University of Jos.
  2. Akdağ, H. (2009). İlköğretim 6. ve 7. sınıf sosyal bilgiler öğretim programının öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi (Konya İli Örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 1–14.
  3. Akengin, H., & Demirsoy, M. (2011). Dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine ilişkin görüşleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 33, 5–23.
  4. Akgün, Ö. E., Hamutoğlu, N. B., & Yıldız, E. P. (2015). İlköğretim ve ortaöğretim öğretmenlerinin kullandıkları öğretim yöntem, teknik ve stratejilerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi (s. 89-97). VII. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu Bildiriler Kitabı. T. C. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  5. Akıncı, B., Uzun, N., & Kışoğlu, M. (2015). Fen bilimleri öğretmenlerinin meslekte karşılaştıkları problemler ve fen öğretiminde yaşadıkları zorluklar. International Journal of Human Sciences, 12(1), 1189–1215. https://doi.org/10.14687/ijhs.v12i1.3188
  6. Aktay, S., Işık, E., & Gençsoy, E. (2019, 24-27 Nisan). Tam gün öğretim mi ikili öğretim mi? [Sözlü bildiri]. 3. Uluslararası Sınırsız Eğitim ve Araştırma Sempozyumu. (USEAS 2019), Muğla, Türkiye.
  7. Algan, S. (2008). İlköğretim 6. ve 7. sınıf sosyal bilgiler dersi öğretim programının ölçme ve değerlendirme öğesinin öğretmen görüşleri açısından incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Çukurova Üniversitesi.
  8. Altay, N. (2020). Ortaokul sosyal bilgiler ders kitaplarıın beceriler açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 276–297. https://doi.org/10.33418/ataunikkefd.805054
  9. Arı, Y. (2020). Fieldwork in geography undergraduate degree programmes of Turkish Universities: Status, challenges and prospects. Journal of Geography in Higher Education, 44(2), 285–309. https://doi.org/10.1080/03098265.2019.1698016
  10. Arslan, A., & Demirel, Ö. (2007). İlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersi yeni öğretim programının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 175, 198–209.
  11. Arslan, S., & Özpınar, İ. (2008). Öğretmen nitelikleri: İlköğretim programlarının beklentileri ve eğitim fakültelerinin kazandırdıkları, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1), 38–63.
  12. Atayeter, Y., & Tozkoparan, U. (2016). Sosyal bilgiler derslerinde gezi gözlem yöntemini planlama uygulama ve sonuçlandırma açısından bir değerlendirme. H. Babacan, & S. Özer (Ed.), Sosyal ve liberal bilimlerde yeni yönelimler (ss. 171–188) içinde. Gece Kitaplığı.
  13. Ayten, P. (2006). İlköğretim okullarında sosyal bilgiler dersini yürüten 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersi öğretim programına ilişkin görüşleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
  14. Bakay, M. (2014). Öğretmen devamsızlığının incelenmesi: Menderes ilçesi örneği. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 233–250.
  15. Baker, C., Wuest, J., & Stern, P. N. (1992). Method slurring: the grounded theory/phenomenology example. Journal of Advanced Nursing, 17, 1355–1360.
  16. Balbağ, M. Z., & Karaer, G. (2017). Sınıf öğretmenlerinin fen öğretiminde karşılaştıkları sorunlar. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 28–46. https://doi.org/10.24315/trkefd.364015
  17. Bellei, C., Morawietz, L., Valenzuela, J. P., & Vanni, X. (2020). Effective schools 10 years on: factors and processes enabling the sustainability of school effectiveness. School Effectiveness and School Improvement, 31(2), 266–288. https://doi.org/10.1080/09243453.2019.1652191
  18. Benito, R., Alegre, M. Á., & González-Balletbó, I. (2014). School segregation and its effects on educational equality and efficiency in 16 OECD comprehensive school systems. Comparative Education Review, 58(1), 104–134. https://doi.org/10.1086/672011
  19. Brady, L. (1984). Principal behaviour and curriculum decision making the relationship between organizational climate and methods of curriculum decision making. Journal of Educational Administration, 22(1), 15–23. https://doi.org/10.1108/eb009881
  20. Burak, D., & Gültekin, M. (2021). Primary School Students' Academic Achievement in Social Studies: A Structural Equation Modeling Analysis. International Online Journal of Primary Education, 10(2), 469–491.
  21. Büyükalan Filiz, S. & Baysal, S. B. (2019). Analysis of Social Studies Curriculum Objectives According to Revised Bloom Taxonomy. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 20(1), 234–253. https://doi.org/10.17679/inuefd.435796
  22. Büyüköztürk, Ş. (2020). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (28. Bs.). Pegem Akademi Yayıncılık.
  23. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
  24. Camuzcu, S. (2007). Normal ve ikili eğitim yapan ilköğretim okullarında birinci kademe öğrencilerinin okul başarılarının karşılaştırılması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gaziantep Üniversitesi.
  25. Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (4. Bs.). Pegem Akademi.
  26. Ceyhan, E., & Yiğit, B. (2004). Konu alanı ders kitabı incelemesi (2. Bs). Ankara: Anı Yayıncılık.
  27. Chelimsky, E. (1987). Reports on topic areas what have we learned about the politics of program evaluation?. Evaluation Practice, 8(1), 5–21. https://doi.org/10.1177/109821408700800101
  28. Chen, J. (2016). Understanding teacher emotions: The development of teacher emotion inventory. Teaching and Teacher Education, 55, 68–77. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.01.001
  29. Cohen, J. (2007). Evaluating and improving school climate: Creating a climate for learning. Independent School Magazine. http://www.nais.org/Magazines/Newsletters/ISMagazine/Pages/Evaluating-and- ImprovingSchool-Climate.aspx
  30. Coşkun, D., Kodal, T., & Ersoy, A. (2020). Ortaokul sosyal bilgiler dersinde ve okul uygulamalarında sosyal katılım becerisinin geliştirilmesi sürecinin değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 55, 129–154.
  31. Creswell, J. W., Plano Clark, V. L., Gutmann, M. L., & Hanson, W. E. (2012). Advanced mixed methods research designs. In A. Tashakkori, & C. Teddlie (Eds.), Handbook of mixed methods in social and behavioral research. Sage Publication.
  32. Çaycı, B. (2018). İlkokullardaki ders süresi ve ders saatlerinin sınıf öğretmeni görüşlerine göre değerlendirilmesi. International Journal of Eurasian Education and Culture, 3(5), 117–131.
  33. Çelikkaya, T., & Kuş, Z. (2009). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kullandıkları yöntem ve teknikler. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 741–758.
  34. Çetin, H. (2013). Eğitim kurumlarında stratejik planlama bilinç düzeyi ve stratejik yönetimde karşılaşılan sorunlar: Denizli ili örneği. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 87–112.
  35. Çetin, T., Kuş, Z., & Karatekin, K. (2010). Sınıf ve sosyal bilgiler öğretmenlerinin gezi-gözlem yöntemine ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2, 158–180. https://doi.org/10.19129/sbad.175
  36. Çoban, O., & Akşit, İ. (2018). 2005 ve 2017 sosyal bilgiler öğretim programlarının öğrenme alanı, kazanım, kavram, değer ve beceri boyutları açısından karşılaştırılması. Journal of History Culture and Art Research, 7(1), 479–505.https://doi.org/10.7596/taksad.v7i1.1395
  37. Demir, T. (2019). Dijital öykülerin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin motivasyon, tutum ve başarılarına etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
  38. Demir, E., & Toraman, Ç. (2021). Öğretmenlerin eğitim programi okuryazarliği düzeyleri. Trakya Eğitim Dergisi, 11(3), 1516–1528.
  39. Demir, M. K., & Arı, E. (2013). Öğretmen sorunları-Çanakkale ili örneği. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty, 32(1).
  40. Demircioğlu, İ. H. (2009). Tarih öğretmenlerinin tarihsel düşünme becerilerine yönelik görüşleri. Millî Eğitim, 184, 228–239.
  41. Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Pegem A Yayıncılık.
  42. Demirkan, Ö., & Saraçoğlu, G. (2016). Anadolu lisesi öğretmenlerinin derslerde kullandıkları öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin görüşleri. The Journal of International Lingual Social and Educational Sciences, 2(1), 1–11.
  43. Dixson, D. D., Keltner, D., Worrell, F. C., & Mello, Z. (2018). The magic of hope: Hope mediates the relationship between socioeconomic status and academic achievement. The Journal of Educational Research, 111(4), 507–515. https://doi.org/10.1080/00220671.2017.1302915
  44. Doğan, S. (2011). Genel lise öğrencilerinin algılarına göre okul tahripçiliği ile okul iklimi arasındaki ilişki [Yayınlanmamış doktora tezi].Gazi Üniversitesi.
  45. Doğan, S., & Erbıyık, S. (2021). Tam gün eğitim ve etkileri üzerine bir inceleme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(2), 1539–1560.
  46. Doğanay, A. (2017). Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
  47. Doğanay, A. (2008). Çağdaş sosyal bilgiler anlayışı ışığında yeni sosyal bilgiler programının değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 77–96.
  48. Doğanay, A., & Sarı, M. (2008). Öğretmen gözüyle yeni sosyal bilgiler programı: Adana ilinde bir araştırma. İlköğretim Online, 7(2), 468–484.
  49. Doğanay, A. (2009). Değerler eğitimi. C. Öztürk (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi demokratik vatandaşlık eğitimi (ss. 225–256) içinde. Pegem Akademi Yayıncılık.
  50. Dolu, A. (2020). Sosyoekonomik faktörlerin eğitim performansı üzerine etkisi: PISA 2015 Türkiye örneği. Journal of Management and Economics Research, 18(2), 41–58. https://doi.org/10.11611/yead.607838
  51. Ekşi, F. (2006). Rehber öğretmenlerin okul iklimi algıları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
  52. Ekşi, H., & Katılmış, A. (2016). Uygulama örnekleriyle değerler eğitimi. Nobel Yayınları.
  53. Elliott, D. (1992). Reforming social studies: Implications for curriculum and textbooks. Publishing Research Quarterly, 8(4),71–80. https://doi.org/10.1007/BF02680676 Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme. Anı Yayıncılık.
  54. Erden, M. (1999). Eğitimde program geliştirme. Anı Yayıncılık.
  55. Erdoğan, M. (2002). Muhasebe, denetim ve bağımsız denetimin gerekliliği. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 5, 51–63.
  56. Erkan, A. (2019). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde kullanılan eğitsel oyun ve dijital oyun öğretiminin öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Fırat Üniversitesi.
  57. Ertürk, M., & Güler, E. (2017). 5. 6. ve 7. sınıf sosyal bilgiler ders kitaplarının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi (Muğla ili örneği). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2017(8), 64–76.
  58. Fidan, N. (1985). Okulda öğrenme ve öğretme. Alkım Yayınları. Filiz, S. B., & Baysal, S. B. (2019). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı kazanımlarının revize edilmiş Bloom taksonomisine göre analizi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 234–253. https://doi.org/10.17679/inuefd.435796
  59. Fitzgerald, A., & Deutsch, J. (2016). Limiting the risk of injury through safety guidelines in a physical education setting. Journal of Human Sciences, 13(2), 2856–2859. http://dx.doi.org/10.14687/jhs.v13i2.3783
  60. Gata, W., & Wardhani, N. K. (2014). Introduction Hammond’s Evaluation Method in course setting. ISSIT 2014, 1(1), 86–94.
  61. Gezer, U., & Ersoy, A. (2021). Sosyal bilgiler dersinde mobil uygulamalara dayalı etkinliklerin akademik başarı, eleştirel düşünme becerisi ve motivasyon üzerine etkisi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(2), 790–825. https://doi.org/10.18039/ajesi.921684
  62. Gibson, S. (2012). “Why do we learn this stuff”? Students’ views on the purpose of social studies. Canadian Social Studies, 45(1), 43–58.
  63. Gonder, P. (1994).Improving school climate & culture. AASA Critical Copyright. American Association of School Administrator.
  64. Gömleksiz, M. N., & Bulut, İ. (2006). Yeni sosyal bilgiler dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 47, 393–421.
  65. Gömleksiz, M. N., & Kan, A. Ü. (2013). Sosyal bilgiler dersi tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 139–148.
  66. Green, S. B., & Salkind, N. J. (2008). Using SPSS for windows and macintosh: Analyzing and understanding data. Pearson Prentice Hall.
  67. Gregory, A., Cornell, D., & Fan, X. (2012). Teacher safety and authoritative school climate in high schools. American Journal of Education, 118(4), 401–425. https://doi.org/10.1086/666362
  68. Gülersoy, A. E. (2013). İdeal ders kitabı arayışında sosyal bilgiler ders kitaplarının bazı özellikler açısından incelenmesi. International Journal of New Trends in Arts, Sports andScienceEducation, 2(1), 8–26.
  69. Güllühan, N. Ü., & Bekiroğlu, D. (2022). 2018 Hayat Bilgisi Öğretim Programının Bilişsel, Duyuşsal ve Devinişsel Alan Açısından İncelenmesi. International Primary Education Research Journal, 6(1), 24–36.
  70. Gürkan, T.(2014). Okul öncesi eğitim programı. (R. Zembat(Ed.).Okul öncesinde özel öğretim yöntemleri içinde (ss. 29–80), Anı Yayıncılık.
  71. Hıdıroğlu, Ç. N., Kandemir, A., & Tuncel, İ. (2019). Hammond’un değerlendirme küpü çerçevesinde öğretim ilke ve yöntemleri dersinin değerlendirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(37), 47–68.
  72. Hoy, W. K., Tarter, J. C., & Kottkamp, R. B. (1991). Open schools/ healthy schools: measuring organizational climate. http://www.waynekhoy.com/pdfs/open_schools_healthy_schools_book.pdf
  73. İlter, İ. (2018). Öğretmenlerin sosyal bilgiler derslerinde öğretim yöntemleri ve uygulamaları üzerine bir değerlendirme. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 11(1), 1–29. https://doi.org/10.30831/akukeg.338520
  74. İsmetoğlu, M. (2017). Branş öğretmenlerinin çok kültürlü yeterlilik düzeyleri ve iş yaşam performansına yönelik algıları [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
  75. Kabapınar, Y., & Ataman, M. (2010). İlköğretim sosyal bilgiler (4-5. sınıf) programlarındaki ölçme ve değerlendirme yöntemlerine ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 9(2), 776–791.
  76. Kafadar, T., Öztürk, C., & Katılmış, A. (2018). Farklı ülkelerin sosyal bilgiler öğretim programlarının değerler eğitimi boyutunda karşılaştırılması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 154–177. https://doi.org/10.29299/kefad.2018.19.005
  77. Kalın, Ö. U., & Topkaya, Y.(2017) İlkokul 4.sınıf sosyal bilgiler dersine yönelik tutum ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(37).
  78. Kandemir, K. (2023). Dijital öykü ve eğitsel oyunla desteklenen ortaokul 6. sınıf sosyal bilgiler dersinin öğrencilerin akademik başarılarına, derse yönelik tutumlarına ve sosyal becerilerine etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Kastamonu Üniversitesi.
  79. Karacaoğlu, İ. (2008). İlköğretim okullarında görev yapmakta olan öğretmenlerin okul iklimi algılarıile kaynaştırmaya ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Yeditepe Üniversitesi.
  80. Karadağ, E., İşçi, S., Öztekin, Ö., & Anar, S. (2016). Okul iklimi ve akademik başarı ilişkisi: bir meta-analiz çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 107–122. https://doi.org/10.17679/iuefd.17294446
  81. Karahan, M. (2019). İlköğretim okulu yöneticilerinin yetki kullanımında ve yetki devrinde yaşadıkları sorunlar. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(3), 345–380.
  82. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar: İlkeler, teknikler. Nobel Yayınevi.
  83. Karataş, S. (2008). Okul müdürlerinin etkililiği ve okul iklimi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Yeditepe Üniversitesi.
  84. Kaya, Z. (1997). Eğitimde program değerlendirme sürecinin temel işlemleri. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 59–72.
  85. Kılıç, A., & Seven, S. (2007). Konu Alanı Ders Kitabı İncelemesi. Pegem A Yayıncılık.
  86. Kılıçoğlu, G., & Aydemir, A. (2022). An evaluation of 2005 & 2018 social studies curriculum in Turkey: SWOT analysis. E-International Journal of Educational Research, 13(5), 275–296. https://doi.org/10.19160/eijer.1169598
  87. Koçberber, G., & Kazancık, L. B. (2010). İlköğretim olanaklarındaki farklılıkların incelenmesinde yeni bir yaklaşım. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 165–176.
  88. Koçoğlu, E., & Aydın, M. (2017). Alan uzmanlarına göre 2017 sosyal bilgiler programının 2005 programı çerçevesinde analizi. International Journal of Social Science Research, 6(1), 61–74.
  89. Kocaarslan, M. (2014). “Garfield” görselli 1-6. sınıflar için okumaya yönelik tutum ölçeğinin Türkçe uyarlama çalışması. İlköğretim Online, 15(4), 22–44. https://doi.org/10.17051/io.2016.25140
  90. Koka, V. (2018). Sosyal bilgiler dersinde kullanılan bilgisayar destekli eğitsel oyunların öğrencilerin ders başarısına olan etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İnönü Üniversitesi.
  91. Korcu, H. (2019). Sosyal bilgiler dersi tarih konularının öğretiminde oyunla öğretim uygulamaları (deneysel bir çalışma) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
  92. Kurt, A., & Erdoğan, M. (2015). Program değerlendirme araştırmalarının içerik analizi ve eğilimleri; 2004-2013 yılları arası. Eğitim ve Bilim, 40, 199–224. https://doi.org/10.15390/EB.2015.4167
  93. Küçükkayhan, S. (2020) Mesleki açık öğretim liseleri programının Hammond program değerlendirme modeli doğrultusunda değerlendirilmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Anadolu Üniversitesi.
  94. Krathwohl, D. R. (2002). A revision bloom's taxonomy: An overview. Theory into Practice.
  95. Kerlinger, F. N., & Lee, H. B. (1999). Foundations of behavioral research. Harcourt College Publishers.
  96. Malkoç, E. (2018). Bilgisayar ve internet kullanımının sosyal bilgiler öğretiminde başarıya ve kalıcılığa etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
  97. Miles M. B., & Huberman A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
  98. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Sosyal Bilgiler dersi öğretim programı. Devlet Kitapları Basım Evi.
  99. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). MEB 2023 vizyon belgesi. Milli Eğitim Bakanlığı.http://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf
  100. Milli Eğitim Bakanlığı. (2023). Yazılı ve uygulamalı sınavlara ilişkin kılavuz. https://www.meb.gov.tr/meb-yazili-ve-uygulamali-sinavlara-iliskin-kilavuz-yayimladi/haber/32111/tr
  101. Morse, J. M. (2000). Editorial: determining sample size. Qualitative Health Research. 10, 3–5. https://doi.org/10.1177/104973200129118183
  102. Mülayim, H., & Soran, H. (2002). Lise 1 biyoloji ders kitapları ve haftalık ders saatleri hakkında öğrenci öğretmen ve okul yöneticilerinin görüş ve önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23).
  103. Oğuz Haçat, S., & Demir, F. B. (2018). Sosyal bilim disiplinlerine göre 2005 ve 2018 sosyal bilgiler dersi öğretim programındaki kazanımların değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi (IJONASS), 2(2), 27–56.
  104. Onarıcıoğlu, A. S. (2018). Normal öğretime geçişini tamamlayan okullardaki Türkçe eğitimi başarısı. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 6(2), 96–110.
  105. Otluoğlu, R. (2002). İlköğretim okulu izlencesinde (programında) duyuşsal alan ve duygu eğitimi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 163–172.
  106. Owens, A. (2018). Income segregation between school districts and ınequality in students’ achievement. Sociology of Education, 91(1), 1–27. https://doi.org/10.1177/0038040717741180
  107. Öner, G. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin “Okul dışı tarih öğretimine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi”. Turkish History Education Journal, 4(1), 89–121. https://doi.org/10.17497/tuhed.185618
  108. Özdemir, M. (2009). Eğitimde program değerlendirme ve Türkiye’de eğitim programlarını değerlendirme çalışmalarının incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 126–149.
  109. Öztürk, T., & Sarı, D. (2018). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde yaratıcı drama yöntemi kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, tutumlarına ve öğretimin kalıcılığına etkisi. Journal of Theoretical Educational Science, 11(3), 586–605. https://doi.org/10.30831/akukeg.342704
  110. Özüdoğru, F., & Adıgüzel, O. C. (2016). Aydınlatıcı program değerlendirme modeli. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(5), 25–34. https://doi.org/10.18037/ausbd.417424
  111. Pala, F. (2020). Sosyal bilgiler dersinde dijital öyküleme destekli grup çalışmasının akademik başarı, tutum ve kalıcılığa etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Atatürk Üniversitesi.
  112. Pallant, J. (2016). A step by step guide to data analysis using IBM SPSS. McGraw Hill Education.
  113. Rhodes, C., & Brundrett, M. (2009). Growing the leadership talent pool: Perceptions of heads, middle leaders and classroom teachers about professional development and leadership succession planning within their own schools. Professional development in education, 35(3), 381–398. https://doi.org/10.1080/19415250902987122
  114. Sağın, A. E., & Karabulut, Ö. (2020). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin aldıkları hizmet öncesi eğitime ilişkin algılarının belirlenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 121–133. https://doi.org/10.31680/gaunjss.728004
  115. Sarıışık, Y., & Düşkün, Y. (2016). Çocukların gözünden okulda yaşam. ERG ve TEGV.
  116. Sarıtekin, T., & Demirkaya, H. (2024). Günlük Kullanımının Ortaokul Öğrencilerinin Sosyal Bilgiler Dersi Başarılarına Etkisi. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi, 7(13), 95–108. https://doi.org/10.35235/uicd.1403547
  117. Sever, R., Yalçınkaya, E., & Mazman, F. (2009). Sosyal bilgiler öğretiminde etkili bir öğretim yöntemi: Dramatizasyon. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(1), 155–166.
  118. Shulha, L. M., Caruthers, F. A., & Hopson, R. K. (2010). The program evaluation standards: A guide for evaluators and evaluation users. Sage.
  119. Sözen, E., & Ada, S. (2018). 2005 ve 2018 4. Sınıf sosyal bilgiler öğretim programlarının karşılaştırılması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 6(1), 53–71.
  120. Starks, H., & Trinidad, S. B. (2007). Choose your method: A comparison of phenomenology, discourse analysis, and grounded theory. Qualitative Health Research, 17(10), 1372–1380.
  121. Şahin, İ., & Çiftçi, B. (2021). Ters yüz sınıf uygulamalarının 6. sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersindeki akademik başarı ve tutumlarına etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
  122. Şan, A. (2016). Ortaokul sosyal bilgiler derslerinde çevre gezilerinin etkililiği üzerine öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Antalya ili örneği) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
  123. Şenel, T., & Buluç, B. (2016). İlkokullarda okul iklimi ile okul etkililiği arasındaki lişki. TÜBAV Bilim Dergisi, 9(4), 1–12.
  124. Şimşek, A., & Kolbasar, S. (2020). 4. sınıf sosyal bilgiler kitabındaki “Milli Mücadele” konusunun kronoloji bilgi ve becerilerini kazandırması açısından öğretmen ve öğrenci görüşleri ile incelenmesi. International Journal of New Approaches in Social Studies, 4(2), 335–356. https://doi.org/10.38015/sbyy.842634
  125. Şişman, M., & Turan, S. (2004). Eğitim ve okul yönetimi. Özden Y. (Ed.), Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı (ss. 99–159) içinde. Pegem A. Yayıncılık
  126. Tağrikulu, P., Bekdemir, Ü., & Çobanoğlu, E. O. (2021). Üretim, dağıtım ve tüketim öğrenme alanına yönelik akademik başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(3), 1984–2004.
  127. Tashakkori, A., & Creswell, J. W. (2007). Exploring the nature of research questions in mixed methods research. Journal of Mixed Methods Research. 1(3), 207–211. https://doi.org/10.1177/1558689807302814
  128. Tay, B., & Tay, B. A. (2006). Sosyal bilgiler dersine yönelik tutumun başariya etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1), 73–84. https://doi.org/10.29329/mjer.2020.272.7
  129. Tay, B. A., & Çakmak, M. A. (2020). BİLSEM'deki özel yetenekli öğrencilerde ve örgün eğitimdeki öğrencilerde bant karikatürleriyle desenlenmiş örnek olay yönteminin sosyal bilgiler dersinde başarıya etkisi. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(33), 146–160.
  130. Töremen, F. & Çankaya, İ. (2008). Yönetimde etkili bir yaklaşım: Duygu yönetimi. Kuramsal Eğitimbilim, 1(1), 33–47.
  131. Turan, R. (2018). 2017 İlkokul ve ortaokul sosyal bilgiler dersi öğretim programı üzerine genel bir değerlendirme. Diyalektolog-Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 295–300.
  132. Uğraş, S. (2018). Beden eğitimi öğretmenleri kendilerini hangi konularda yetersiz hissediyor? Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1–16. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000336
  133. Ulu Kalın, Ö., & Topkaya, Y. (2017). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersine yönelik tutum ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(37), 14–22.
  134. Uyanık, H., & Öner, S. (2024). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin coğrafya konularının öğretiminde kullandıkları yöntem ve tekniklerin incelenmesi. (Bafra Örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(1), 69–80. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1307139
  135. Uzun, E. (2019). Ters yüz sınıf modelinin 7. sınıf Sosyal Bilgiler dersi üretim dağıtım ve tüketim ünitesinde uygulanmasının akademik başarıya etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Aksaray Üniversitesi.
  136. Üçler, A. M., & Yıkmış, A. (2021). Kaynaştırma öğrencisi bulunan Türkçe öğretmenlerinin öğretim uygulamalarına ilişkin yaptıkları çalışmaların belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 1023–1043. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2021.21.64908-882708
  137. Ürey, M., & Kaymakcı, S. (2020). Sınıf öğretmenlerinin hayat bilgisi dersinde kullanılan okul dışı öğrenme ortamları ve uygulamaları hakkındaki görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 7–32.
  138. Worthen, B. R., & Sanders, J. R. (1987). Educational evaluation: Alternative approaches and practical guidelines. Longman.
  139. Worthen, B. R, Sanders, J. R., & Fitzpatrick, J. L. (1997). Program evaluation: Alternative approaches and practical guidelines (2nd Ed.). Longman Publishers.
  140. Yapıcı, M., & Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204–212.
  141. Yıldırım, E. G., Köklükaya, A., & Aydoğdu, M. (2016). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğretim yöntem-teknik tercihleri ve bu tercihlerinin nedenleri. e-Kafkas Journal of Educational Research, 3(1), 15–25.
  142. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  143. Yin, R. K. (2003). Designing case studies. Qualitative research methods, 5(14), 359-38.
  144. Yüksel, İ. (2010). Türkiye için program değerlendirme standartlarının geliştirilmesi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Anadolu Üniversitesi.