Dergiler / Antakiyat / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

Yaşlılıkta Din Eğitiminin Çok Boyutlu İşlevi: Tazelenme Üniversitesi Öğrencilerinin Deneyimleri

The Multifunctional Role of Religious Education in Later Life: Experiences of Tazelenme University Students

Ahmet Doğan(OSMANİYE KORKUT ATA ÜNİVERSİTESİ, İLAHİYAT FAKÜLTESİ)0000-0001-8108-7838
Sayfa
164–190
Yayın Tarihi
2026-06-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, katılımcıların din derslerini yalnızca bilgi edinme aracı olarak görmediklerini; derslerin huzur bulma, hayata bakış açısını yeniden değerlendirme, sabır, şükür ve tevekkül gibi değerleri güçlendirme, insan ilişkilerini geliştirme ve manevi dayanıklılığı artırma işlevi gördüğünü ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Tazelenme Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin din dersi deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda din derslerinin yaşlı bireyler üzerindeki etkisinin belirlenmesi, din eğitimi alanı açısından dikkate değer bir araştırma konusudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, katılımcıların din derslerini yalnızca bilgi edinme aracı olarak görmediklerini; derslerin huzur bulma, hayata bakış açısını yeniden değerlendirme, sabır, şükür ve tevekkül gibi değerleri güçlendirme, insan ilişkilerini geliştirme ve manevi dayanıklılığı artırma işlevi gördüğünü ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Din Eğitimi · Yaşlılık · Tazelenme Üniversitesi

Özet

Bu araştırmada, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Tazelenme Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin din dersi deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yaşlı bireylerin eğitim süreçlerine katılımı; hayat boyu öğrenme, aktif yaşlanma ve psikososyal iyi oluş açısından önem taşımaktadır. Bu bağlamda din derslerinin yaşlı bireyler üzerindeki etkisinin belirlenmesi, din eğitimi alanı açısından dikkate değer bir araştırma konusudur. Araştırma nitel desende yürütülmüş ve fenomenolojik yaklaşım benimsenmiştir. Çalışma grubunu Tazelenme Üniversitesinde din dersine katılan öğrenciler oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular, katılımcıların din derslerini yalnızca bilgi edinme aracı olarak görmediklerini; derslerin huzur bulma, hayata bakış açısını yeniden değerlendirme, sabır, şükür ve tevekkül gibi değerleri güçlendirme, insan ilişkilerini geliştirme ve manevi dayanıklılığı artırma işlevi gördüğünü ortaya koymuştur. Ayrıca katılımcıların ders saatlerinin artırılmasını ve derslerin sonraki dönemlerde de devam etmesini talep ettikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak din derslerinin, yaşlı bireyler için bilişsel öğrenmenin ötesinde; sosyal destek, manevi güçlenme ve yaşama bağlılık sağlayan, aynı zamanda bilişsel, manevi ve sosyal ihtiyaçlara birlikte cevap verebilen çok boyutlu bir eğitim alanı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu doğrultuda Tazelenme Üniversitesi benzeri programlarda din eğitimi içeriklerine daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.

Abstract

This study aimed to examine the religious course experiences of students studying at the Tazelenme University of Osmaniye Korkut Ata University. The participation of older adults in educational processes is important in terms of lifelong learning, active ageing, and psychosocial well-being. In this context, determining the effects of religious courses on older individuals constitutes a significant research topic within the field of religious education. The study was conducted within a qualitative research design and adopted a phenomenological approach. The study group consisted of students attending religious courses at the Tazelenme University. Data were collected through a semi-structured interview form prepared by the researcher and analysed using thematic analysis. The findings revealed that participants did not regard religious courses merely as a means of acquiring knowledge; rather, they viewed them as a source of peace, an opportunity to reconsider their perspectives on life, a means of strengthening values such as patience, gratitude, and trust in God, improving interpersonal relationships, and enhancing spiritual resilience. In addition, participants requested longer course hours and the continuation of the courses in subsequent semesters. As a result, it was concluded that religious courses constitute a multidimensional educational space that goes beyond cognitive learning by providing social support, spiritual empowerment, and attachment to life, while simultaneously responding to the cognitive, spiritual, and social needs of older adults. Accordingly, it is recommended that greater emphasis be placed on religious education components in programmes similar to the Tazelenme University.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Doğan, A. (2026). Yaşlılıkta Din Eğitiminin Çok Boyutlu İşlevi: Tazelenme Üniversitesi Öğrencilerinin Deneyimleri. Antakiyat, Cilt: 9 Sayı: 1, 164–190. https://ajindex.com/articles/1061012

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Baran, Aylin Görgün. “Yaşlılıkta Sosyalizasyon ve Yaşam Kalitesi”. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi 2 (2008), 86-97.
  2. Baykul, Zekiye. Yaşlılık Döneminde Amaç Bilinci ve Maneviyat İlişkisi: 60+ Tazelenme Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Nicel Bir Araştırma. Bursa: Bursa Uludağ Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2025.
  3. Bayram, Yeliz- Ceylan, Harun. “Türkiye’deki Üçüncü Yaş Üniversiteleri: Gerontolojik Sosyal Hizmet Perspektifinden Bir Değerlendirme”. Sağlık Akademisyenleri Dergisi 11/2 (2024), 307-317.
  4. Billett, Stephen. “Distinguishing Lifelong Learning from Lifelong Education”. Journal of Adult Learning, Knowledge and Innovation 2/1 (2018), 1-7.
  5. Birleşmiş Milletler. Madrid International Plan of Action on Ageing. New York: United Nations, 2002.
  6. Bourdieu, Pierre. “The Forms of Capital”. İçinde Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. ed. John G. Richardson, 241-258. New York: Greenwood Press, 1986.
  7. Boz, Hayat- Canatan, Ümmügülsüm. “Hayat Boyu Öğrenme Etkinliklerine Katılımın Aktif Yaşlanmanın Desteklenmesindeki Rolü”. Turkish Studies - Social Sciences 14/3 (2019), 343-363.
  8. Braun, Virginia- Clarke, Victoria. “Using Thematic Analysis in Psychology”. Qualitative Research in Psychology 3/2 (2006), 77-101.
  9. Cohen, Lawrence. Old Age: Cultural and Critical Perspectives. Berkeley: University of California Press, 1994.
  10. Creswell, John W. Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni. çev. Mesut Bütün- Selçuk Beşir Demir. Ankara: Siyasal Kitabevi, 2018.
  11. Dağlı, Yakup. “Yaşlılık Dönemindeki Bireylerin Yaşlılığa İlişkin Algılarının ve Yaşam Boyu Öğrenme İhtiyaçlarının Değerlendirilmesi”. Turkish Studies - Educational Sciences 13/27 (2018), 499-530.
  12. Dam, Hasan. “Yetişkinlere Göre Yetişkin Din Eğitimi”. Değerler Eğitimi Dergisi 1/4 (2003), 31-59.
  13. European Commission. Green Paper on Ageing: Fostering Solidarity and Responsibility between Generations. Brussels: European Commission, 2021.
  14. Göküş, Şeref. “Huzurevlerinde Manevi Danışmanlık ve Rehberlik Hizmeti Verecek Bir Personelde Bulunması Gereken Vasıflar”, Bilimname, 48 (2022/2), 567-600.
  15. Gürdal, Faruk Yaşar. Tazelenme Üniversitesi Örneğinde Yaşam Boyu Öğrenmenin Yaşam Durumuna Etkisi. Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  16. Hall, Margaret C. “Religion and Aging”. Journal of Religion and Health 24/1 (1985), 15-24.
  17. Kesgin, Safiye. “Yetişkin Din Eğitiminde Dijital İmkânlar Üzerine Bir Değerlendirme: DİB Örneği”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 25/2 (2025), 212-230.
  18. Kıcırdar, Birtan- Kaygın, Hüseyin. “Yaşlı Bireylerin Eğitiminde Geragojik Yaklaşım”. Bartın Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi 8/2 (2024), 139-149.
  19. Kılavuz, Mehmet Akif. “Yaşlılık Döneminde Dini Başa Çıkma ve Manevi Destek”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 11/2 (2002), 59-72.
  20. Knowles, Malcolm S. The Adult Learner: A Neglected Species. 3. Basım. Houston: Gulf Publishing, 1984.
  21. Lincoln, Yvonna S.- Guba, Egon G. Naturalistic Inquiry. Beverly Hills: Sage Publications, 1985.
  22. Lindeman, Eduard C. The Meaning of Adult Education. New York: New Republic, 1926.
  23. Merriam, Sharan B.- Bierema, Laura L. Adult Learning: Linking Theory and Practice. San Francisco: Jossey-Bass, 2014.
  24. Mezirow, Jack. Transformative Dimensions of Adult Learning. San Francisco: Jossey-Bass, 1991.
  25. Onur, Bekir. Gelişim Psikolojisi: Yetişkinlik, Yaşlılık, Ölüm. Ankara: İmge Kitabevi, 1995.
  26. Şentepe, Ayşe. Yaşlılık Döneminde Temel Problemler ve Dini Başaçıkma. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2009.
  27. T.C. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. Türkiye Sağlıklı Yaşlanma Eylem Planı ve Uygulama Programı 2021-2026. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı, 2021.
  28. Taylor, Edward W. “Transformative Learning Theory”. Adult Education Quarterly 58/3 (2008), 173-191.
  29. World Health Organization. Active Ageing: A Policy Framework. Geneva: World Health Organization, 2002.
  30. Yıldırım, Ali - Şimşek, Hasan. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 12. Basım. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2021.