Dergiler / Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 2

TIBB-I NEBEVÎ HADİSLERİNİN BAĞLAYICI OLUP OLMAMASI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
353–379
Yayın Tarihi
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmamızda bol örnekler vererek bu konular analiz edilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in (s.a.s) tıbb-ı nebevi hadislerinin çok geniş bir yelpazede ve değişik alanlarda yer aldığı ve sayılarının hayli çok olduğu bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’in hadislerinin vahiyle olan ilişkisi, onun beşer kimliği ve tıbb-ı nebevi hadislerinin evrenselliği ve yerelliği gibi bir takım hususlar da gündeme gelmekte olup dolayısıyla bu konuların ilmi perspektiften bakılarak tetkik edilmesi gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmamızda bol örnekler vererek bu konular analiz edilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:tıb

Özet

Hz. Peygamber’in (s.a.s) tıbb-ı nebevi hadislerinin çok geniş bir yelpazede ve değişik alanlarda yer aldığı ve sayılarının hayli çok olduğu bilinmektedir. Bu tür hadislerin pek çok kişinin dikkatini çektiğini ve uygulama alanının ne olabileceği konusunda da değişik algıların olduğu görülmektedir. Dolayısıyla bu hadisler analiz edildiğinde hiçbir ayırım yapılmaksızın hiçbir kategorizeye tabi tutulmadan hepsine eşit mesafede bulunup bulunulmayacağı konusunun irdelenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda Hz. Peygamber’in hadislerinin vahiyle olan ilişkisi, onun beşer kimliği ve tıbb-ı nebevi hadislerinin evrenselliği ve yerelliği gibi bir takım hususlar da gündeme gelmekte olup dolayısıyla bu konuların ilmi perspektiften bakılarak tetkik edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmamızda bol örnekler vererek bu konular analiz edilmeye çalışılacaktır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SANCAKLI, S. (2019). TIBB-I NEBEVÎ HADİSLERİNİN BAĞLAYICI OLUP OLMAMASI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 353–379. https://ajindex.com/articles/104904

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Aclûnî. Keşfü’l-Hafâ ve Müzîlü’l-İlbâs Ammâ İştehera mine’l-Ehâdisî alâ elsineti’n-Nâs. 3. Baskı. Dâru İhyâi’t-Tûrâsi’l-Arabî. 1352/1933. Ahmed Nâim - Kâmil Mirâs. Sahîh-i Buhârî Muhtasarı Tecrid-i Sarih Tercümesi ve Şer- hi. D.İ.B.Y. Ankara: 1975.
  2. Ataseven, Asaf. Tıbb-ı Nebevî. Diyanet Dergisi, Peygamberimiz (s.a.v.) özel sayısı, 25/ 4, (1989): 98. Atmaca Veli. “Hadislerde Hastalık ve Sağlık Anlamında Kullanılan Genel Kavramla”. Hadis Tedkikleri Dergisi, 8/1, (2010): 3-5.
  3. Atmaca, Veli. “Tıbb-ı Nebevî Edebiyatının Doğuşu ve Gelişmesi (Bibliyografya Deneme- si)”. Hikmet Yurdu, 6:11, (2013): 39- 74. Saffet SANCAKLI•377 Atmaca, Veli. “Tıp ve Tıbb-ı Nebevi Hakkında Muasır Çalışmalar (Bibliyografya Denemesi)”. Fırat Ü. İlahiyat Fak. Dergisi, 16:1, (2011): 45- 70. Bahçeci Muhittin. Pegamberlik ve Peygamberler. İstanbul: Türdav Basım Yayım, 1977. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammaed b. İsmail. Sahîh-i Buhârî. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1982. Canan İbrahim. Kütüb-i Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi. Ankara: Akçağ Yayınları, 1988. Cevad Ali. Tarihu’l-Arab Kable’l-İslam. Bağdat: 1959. Dârimî, Abdullah b. Abdirrahman. Sünenü’d-Dârimî. Thk., es-Seyyid Abdullah Hâşim, Pakistan: 1984.
  4. Demirci Kadir. “İbn Kayyim’in Tıbbu’n-Nebevi’sinde İsnad ve Delalet Problemi”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11/ 2, (2009): 53. Denizkuşları, Mahmut. Peygamberimiz ve Tıp. İstanbul: Marifet Yayınları, 1981.
  5. Dönmez Mustafa. “Ebû Nuaym ve Et-Tıbbu’n-Nebevî İsimli Eseri Üzerine”. Uludağ Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi 16/1, (2007): 345-346.
  6. Dönmez, Mustafa. “el-Ehâdîsü’t-Tıbbiye Beyne’l-Vahyi’l-İlâhî ve’t-Tıbbü’t-Tecrübî”. Avrupa İslam Üniversitesi İslam Araştırmaları = Islamic University of Europa Jo- urnal of Islamic Research. 2/3, (2009): 165-178. Ebû Dâvûd, Süleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî. Sünen-i Ebî Dâvûd. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981. Elbânî. Silsiletü’l- Ehâdîsi’z- Zaîfe ve’l- Mevzûa. Riyad: Mektebetü’l- Maarif, 1412/1992.
  7. Erul, Bünyamin. Sahâbenin Sünnet Anlayışı. Ankara: D.V.Y., 1999. Fazlurrahman. İslam Geleneğinde Sağlık ve Tıb. Terc., A.Bülent Baloğlu-A.Çiftçi. Anka- ra: Ankara Okulu Yayınları, 1997. Hakim en-Nîsâbûrî. el-Müstedrek. Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, trs. Has Polat. Peygamberimizden (s.a.s) Günümüze Beslenme. İzmir: T.Ö.V. Yayınları, 1991. Hattâbî. A’lâmü’l Hâdis. Thk. Muhammed b. Sa’d b. Abdirrahman es-Suûdî. Mekke: Merkezü İhyâi’t-Türâsi’l -İslâmî, 1409-1988. İbnü’l-Cevzî. Kitâbü’l- Mevzûât. Thk. Abdurrahman Muhammed Osman. Darü’l-Fikr, 1403/1983. İbn Hac