Dergiler / Türler ve Habitatlar / 2023 / Cilt: 4 Sayı: 2

Nadir İki Ascomycota Üyesi İçin Türkiye’de Yeni Lokalite Kayıtları

New Locality Records in Türkiye for Two Rare Members of Ascomycota

Abdullah Kaya(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, BİYOLOJİ BÖLÜMÜ)0000-0002-4654-1406
Yasin Uzun(KARAMANOGLU MEHMETBEY UNIVERSITY)0000-0002-6423-6085
Sayfa
91–97
Yayın Tarihi
2023-12-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türlerin kısa betimlemeleri ve yeni yayılış lokaliteleri, makro ve mikromorfolojilerine ait fotoğrafları ile birlikte verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Daha önceden rapor edilmiş olan iki nadir Ascomycota üyesi, Dumontinia tuberosa ve Sarcopeziza sicula, yeni lokalitelerden toplanarak teşhis edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dumontinia tuberosa Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesinden, S. sicula ise İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinden toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Türlerin kısa betimlemeleri ve yeni yayılış lokaliteleri, makro ve mikromorfolojilerine ait fotoğrafları ile birlikte verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Biyoçeşitlilik · nadir mantarlar · Pezizaceae

Özet

Daha önceden rapor edilmiş olan iki nadir Ascomycota üyesi, Dumontinia tuberosa ve Sarcopeziza sicula, yeni lokalitelerden toplanarak teşhis edilmiştir. Dumontinia tuberosa Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesinden, S. sicula ise İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinden toplanmıştır. Türlerin kısa betimlemeleri ve yeni yayılış lokaliteleri, makro ve mikromorfolojilerine ait fotoğrafları ile birlikte verilmiştir.

Abstract

Apothecia of two previously reported rare members of Ascomycota, Dumontinia tuberosa and Sarcopeziza sicula, were collected from different localities and identified. Dumontinia tuberosa was collected from the Eastern Black Sea Region while S. sicula was collected from Central Anatolian and Southeastern Anatolian Regions of Türkiye. Brief descriptions and new distribution localities of the species were provided together with the photographs of their macro and micromorphologies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kaya, A., Uzun, Y. (2023). Nadir İki Ascomycota Üyesi İçin Türkiye’de Yeni Lokalite Kayıtları. Türler ve Habitatlar, Cilt: 4 Sayı: 2, 91–97. https://doi.org/10.53803/turvehab.1348466

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Agnello, C., Alvarado, P. & Loizides, M. (2018). Sarcopeziza (Pezizaceae, Ascomycota), a new monotypic genus for Inzenga’s old taxon Peziza sicula. Ascomycete.org 10(4): 177–186.
  2. Agnello, C., Baglivo, A. & Carbone, M. (2013). Rivalutazione E Tipificazione Di Peziza sicula Alla Luce Di Raccolte Effettuate Nel Salento (Puglia-Italia). Bolletino A.M.E.R. 88(1): 15–24.
  3. Akçay, M.E., Acar, İ. & Uzun, Y. (2023). Three new records of Helotiales for the mycobiota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany 7(2): 117-121.
  4. Altuntaş, D., Bozok, F., Taşkın, H., Kabaktepe, Ş., Allı, H. & Akata, I. (2021). New additions to Turkish mycota from Ankara, Balıkesir, and Kütahya provinces. Turk J Bot 45(1): 83–94.
  5. Beug, M.W., Bessette, A.E. & Bessette, A.R. (2014). Ascomycete Fungi of North America. University of Texas Press, Austin.
  6. Doğan, H.H. & Kurt, F. (2016). New macrofungi records from Turkey and macrofungal diversity of Pozantı-Adana. Turk J Bot 40(2): 209–217.
  7. Fokshei, S.I. (2022). New records of Ascomycota species in Hutsulshchyna National Nature Park. Ukrainian Botanical Journal 79(4): 246–253.
  8. Inzenga, G. (1869). Funghi Siciliani. Centuria II. Tip. Francesco Lao, Palermo.
  9. Kim, W.G., Seok, S.J., Lee, M.W. & Hong, S.K. (2009). Occurrence of Dumontinia tuberosa in Korea. Mycobiology 37(2): 155–157.
  10. Marcot, B.G. (2017). A Review of the Role of Fungi in Wood Decay of Forest Ecosystems. United States Department of Agriculture.
  11. Medardi, G. (2012). Ascomiceti de Italia. Centro Studi Micologici.
  12. Mircea, C., Parvu, M., Tripon, S.C. & Roşca-Casian, O. (2016). Morphological and Ultrastructural Characteristics of Dumontinia tuberosa (Bull.) L.M. Kohn from Ranunculus ficaria L. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca 44(2): 354–360.
  13. O’Dell, T.E., Smith, J.E., Castellano, M. & Luoma, D. (1996). [Diversity and conservation of forest fungi]. In: Pilz, D. & Molina, R. (Eds.). Managing forest ecosystems to conserve fungus diversity and sustain wild mushroom harvests. Gen. Tech. Rep. PNW-GTR-371. Portland, OR: U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Pacific Northwest Research Station, pp. 5–18.
  14. Patouillard, N. (1904). Énumération des champignons récoltés en Tunisie par M. de Chaignon, en 1903 et 1904. Bulletin de la Société d'histoire naturelle d'Autun 17: 144–156.
  15. Sesli, E., Asan, A., Selçuk, F. (eds), Abacı Günyar, Ö., Akata, I., Akgül, H., Aktaş, S., Alkan, S., Allı, H., Aydoğdu, H., Berikten, D., Demirel, K., Demirel, R., Doğan, H.H., Erdoğdu, M., Ergül, C.C., Eroğlu, G., Giray, G., Halikî Uztan, A., Kabaktepe, Ş., Kadaifçiler, D., Kalyoncu, F., Karaltı, İ., Kaşık, G., Kaya, A., Keleş, A., Kırbağ, S., Kıvanç, M., Ocak, İ., Ökten, S., Özkale, E., Öztürk, C., Sevindik, M., Şen, B., Şen, İ., Türkekul, İ., Ulukapı, M., Uzun, Ya., Uzun, Yu. & Yoltaş, A. (2020). Türkiye Mantarları Listesi. Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını. İstanbul.
  16. Thompson, P.I. (2013). Ascomycetes in Colour. Xlibris, UK.
  17. Uzuhashi, S., Ohtaka, N., Hirooka, Y., Tomioka, K. & Sato, T. (2010). Dumontinia root rot of liver leaf caused by Dumontinia tuberosa. Journal of General Plant Pathology 76: 183–187.
  18. Uzun, Y. (2023). The checklist of Turkish Pezizales species. Anatolian Journal of Botany 7(1): 1–20.