KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türler ve Habitatlar / 2023 / Cilt: 4 Sayı: 2

Campanula quercetorum subsp. densiflora: Doğu Anadolu’dan (Türkiye) Yeni Bir Campanula (Campanulaceae) Taksonu

Campanula quercetorum subsp. densiflora: A New Taxon of Campanula (Campanulaceae) from Eastern Anatolia (Türkiye)

Hasan Yıldırım(EGE ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3951-4343
Tuğkan Özdöl(EGE ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, BİYOLOJİ BÖLÜMÜ, BİYOLOJİ PR.)0000-0003-2109-861X
Ademi Fahri Pirhan(EGE ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, BİYOLOJİ BÖLÜMÜ, BİYOLOJİ PR.)0000-0001-9368-2343
Sayfa
79–90
Yayın Tarihi
2023-12-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Teşhis özellikleri, tam betimi ve kapsamlı fotoğrafları bu çalışmada verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye, Akdeniz Havzasındaki Campanula cinsi çeşitliliği için anahtar ülkelerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca Türkiye'deki Campanula türlerinin yarısından fazlası endemiktir.
💡
Sonuç & Katkı:Teşhis özellikleri, tam betimi ve kapsamlı fotoğrafları bu çalışmada verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Campanula · endemik · sect. Rubestres

Özet

Türkiye, Akdeniz Havzasındaki Campanula cinsi çeşitliliği için anahtar ülkelerinden biridir. Ayrıca Türkiye'deki Campanula türlerinin yarısından fazlası endemiktir. Bu çalışmada, Campanula quercetorum subsp. densiflora (Campanulaceae), Tunceli'den (Türkiye) yeni bir takson olarak tanımlanmaktadır. Morfolojik özelliklerine göre, Campanula altcins Campanula sect. Rupestres'e aittir. Bu seksiyon çoğunlukla çok yıllık polikarpik veya çok yıllık monokarpik ve kazmofit türlerinden oluşur. Morfolojik olarak C. quercetorum subsp. quercatorum ile yakından ilişkilidir. C. quercatorum subsp. quercatorum 'dan yoğun çiçek durumu, yoğun tüy durumu, korolla üzerinde yoğun tüylenmesi ve korolla damarların bariz morumsu-mavi olması ve yükseliciden dik duruşluya kadar olan habitusu ile kolaylıkla ayrıt edilmektedir. Teşhis özellikleri, tam betimi ve kapsamlı fotoğrafları bu çalışmada verilmiştir.

Abstract

Türkiye is a crucial country for the genus Campanula diversity in the Mediterranean Basin. Also, more than half of Campanula species in Türkiye are endemic. In this paper, Campanula quercetorum subsp. densiflora (Campanulaceae) is described as a new subspecies from Tunceli (Türkiye). According to its morphological features, it belongs to the Campanula subgen. Campanula sect. Rupestres. This section mainly consists of perennial polycarpic or perennial monocarpic and chasmophyte species. It is morphologically closely related to C. quercetorum subsp. quercetorum. It is easily distinguished from C. quercetorum subsp. quercetorum by its dense inflorescence, dense indumentum, densely hairy corolla surface, conspicuous purplish-blue corolla veins, and ascending to erect habitus. Diagnostic characteristics, a full description, and comprehensive photographs are given in this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldırım, H., Özdöl, T., Pirhan, A. F. (2023). Campanula quercetorum subsp. densiflora: Doğu Anadolu’dan (Türkiye) Yeni Bir Campanula (Campanulaceae) Taksonu. Türler ve Habitatlar, Cilt: 4 Sayı: 2, 79–90. https://doi.org/10.53803/turvehab.1297608

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (38)

  1. Akçiçek, E., Vural, M., Açık, L. & Çelebi, A. (2005). Notes On Campanula argaea Group (Campanulaceae) in Turkey and Related Species). Ann Bot Fenn 42(6): 405–410.
  2. Beaulieu, J.M., Tank, D.C. & Donoghue, M.J. (2013). A Southern Hemisphere origin for campanulid angiosperms, with traces of the break-up of Gondwana, BMC Evol Biol 13: 80. DOI: https://doi.org/10.1186/1471-2148-13-80.
  3. Boissier, P.E. (1875). Flora Orientalis. Vol. 3. H. Georg, Geneva & Basel.
  4. Cellinese, N., Smith, S.A., Edwards, E.J., Kim, S.T., Haberle, R.C., Avramakis, M. & Donoghue, M.J. (2009). Historical biogeography of the endemic Campanulaceae of Crete. J Biogeogr 36: 1253–1269. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1365-2699.2008.02077.x.
  5. Cosner, M.E., Jansen, R.K. & Lammers, T.G. (1994). Phylogenetic relationships in the Campanulales based on rbcL sequences. Plant Syst Evol 190(1–2): 79–95. DOI: https://doi.org/10.1007/BF00937860.
  6. Cosner, M.E., Raubeson, L.A. & Jansen, R.K. (2004). Chloroplast DNA rearrangements in Campanulaceae: Phylogenetic utility of highly rearranged genomes. BMC Evol Biol 4: 27. DOI: https://doi.org/10.1186/1471-2148-4-27. Crowl, A.A., Miles, N.W., Visger, C.J., Hansen, K., Ayers, K., Haberle, R. & Cellinese, N. (2016). A global perspective on Campanulaceae: Biogeographic, genomic, and floral evolution. Am J Bot 103(2): 233–245. DOI: https://doi.org/10.3732/ajb.1500450.
  7. Damboldt, J. (1976). Materials for a flora of Turkey 32: Campanulaceae. Notes from the Royal Botanic Garden, Edinburgh 35: 39–52.
  8. Damboldt, J. (1978). [Campanula L.] In: Davis, P.H. (Ed.). Flora of Turkey and East Aegean Islands. Vol. 6. Edinburgh University Press, Edinburgh, pp. 2–64.
  9. Davis, P.H., Mill, R.R. & Tan, K. (1988). [Campanula L.] In: Davis, P.H., Mill, R.R. & Tan, K. (Eds.). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 10 (Suppl. 1). Edinburgh University Press, Edinburgh, pp. 177–180.
  10. Eddie, W.M.M., Shulkina, T., Gaskin, J., Haberle, R.C. & Jansen, R.K. (2003). Phylogeny of Campanulaceae s.str. inferred from ITS sequences of nuclear ribosomal DNA. Ann Mo Bot Gard 90(4): 554–575. DOI: https://doi.org/10.2307/3298542.
  11. Fedorov, A.A. & Kovanda, M. (1976). [Campanula L.] In: Tutin, T.G., Heywood, V.H., Burges, N.A. & Valentine, D.H. (Eds.). Flora Europaea. Vol. 4. Cambridge University Press, Cambridge, pp. 74–93.
  12. Fedorov, A.A. (1957). [Campanula L.] In: Komarov, V.L. (Ed.). Flora of the USSR. Vol. 24. Académie des Sciences de l’URSS, Moscow & Leningrad, pp. 126–501.
  13. Fırat, M., Özüdoğru, B. & Yıldırım, H. (2022). A new bellflower, Campanula dersimensis (Campanulaceae), from E Anatolia, Turkey. Wildenowia 52(2): 167–177. DOI: https://doi.org/10.3372/wi.52.52202.
  14. Güner, A. (2000). [Campanula L.] In: Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. & Başer, K.H.C. (Eds.). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 11 (Suppl. 2). Edinburgh University Press, Edinburgh, pp. 171–175.
  15. Haberle, R.C., Dang, A., Lee, T., Peñaflor, C., Cortes-Burn, H., Oestreich, A., Raubenson, L., Cellinese, N., Edwards, E.J., Kim, S.T., Eddie, W.M.M. & Jansen, R.K. (2009). Taxonomic and biogeographic implications of a phylogenetic analysis of the Campanulaceae based on three chloroplast genes. Taxon 58(3): 715–734. DOI: https://doi.org/10.1002/tax.583003.
  16. İkinci, N. (2012). [Campanula L.] In: Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. & Babaç, M.T. (Eds.). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi & Flora Araştırmaları Derneği, İstanbul, pp. 303–311.
  17. IPNI (2023). International Plant Names Index. http://www.ipni.org/. [20.04.2023].
  18. IUCN (2016). The IUCN red list of threatened species. Version 2016.1. Website http://www.iucnredlist.org/. [20.06.2023].
  19. Kandemir, A. (2007). A new Campanula (Campanulaceae) from east Anatolia, Turkey. Nord J Bot 25(1–2): 53-57. DOI: https://doi.org/10.1111/j.0107-055X.2007.00091_14.x.
  20. Lammers, T.G. (2007). [Campanulaceae Jussieu] In: Kadereit, J.W. & Jeffrey, C. (Eds.). The Families and Genera of Vascular Plants. Vol. 8. Springer, Berlin & Heidelberg, pp. 26–57.
  21. Liveri, E., Crowl, A.A., Mavrodiev, E., Yıldırım, H., Kamari, G. & Cellinese, N. (2020). Another piece of the puzzle, another brick in the wall: The inevitable fate of Campanula section Quinqueloculares (Campanulaceae: Campanuloideae). Taxon 69(6): 1239–1258. DOI: https://doi.org/10.1002/tax.12372.
  22. Lundberg, J. & Bremer, K. (2003). A phylogenetic study of the order Asterales using one morphological and three molecular data sets. Int J Plant Sci 164(4): 553–578. DOI: https://doi.org/10.1086/374829.
  23. Menemen, Y., Aytaç, Z. & Kandemir, A. (2016). Türkçe Bilimsel Bitki Adları Yönergesi. Bağbahçe Dergisi 3(3): 1–3.
  24. Mutlu, B. & Karakuş, Ş. (2015). A new species of Campanula (Campanulaceae) from Turkey. Phytotaxa 234(3): 287–293. DOI: https://doi.org/10.11646/phytotaxa.234.3.10.
  25. Özdöl, T., Altıoğlu, Y. & Yıldırım, H. (2022a). Türkiye’den Campanula (Campanulaceae) İçin Yeni Bir Varyete. Türler ve Habitatlar 3 (1): 7–16. DOI: https://doi.org/10.53803/turvehab.1102036.
  26. Özdöl, T., Altıoğlu, Y. & Yıldırım, H. (2022b). Yüzelli Yıla Yakın Süredir Kayıp Bir Taksonun Yeniden Keşfi: Campanula ptarmicifolia var. capitellata’nın Lokasyon Bilmecesi. Herbarium Turcicum 2: 27–33. DOI: https://doi.org/10.26650/HT.2022.1204049.
  27. Özdöl, T., Altıoğlu, Y., Deniz, İ.G. & Yıldırım, H. (2022c). A new variety of Campanula myrtifolia (Campanulaceae) from South Anatolia, Türkiye. Herbarium Turcicum 1: 37–43. DOI: https://doi.org/10.26650/HT.2022.1204.
  28. Özdöl, T., Güner, Ö., Sefalı, A., Akçiçek, E., Dirmenci, T., & Yıldırım, H. (2022d). Three new records for the flora of Turkey: Campanula lyrata subsp. icarica (Campanulaceae), Erysimum aureum (Brassicaceae) and Stachys benthamiana (Lamiaceae). Phytotaxa 531(2): 147–150. DOI: https://doi.org/10.11646/phytotaxa.531.2.8.
  29. POWO (2023). Plants of the World Online. Facilitated by the Royal Botanic Gardens, Kew. http://www. plantsoftheworldonline.org/. [20.04.2023].
  30. Roquet, C., Sáez, L., Aldasoro, J.J., Susanna, A., Alarcón, M.L., & Garcia-Jacas, N. (2008). Natural delineation molecular phylogeny and floral evolution in Campanula L. Syst Bot 33(1): 203–217. DOI: https://doi.org/10.1600/036364408783887465.
  31. Tank, D.C. & Donoghue, M.J. (2010). Phylogeny and phylogenetic nomenclature of the Campanulidae based on an expanded sample of genes and taxa. Syst Bot 35(2): 425–441. DOI: https://doi.org/10.1600/36364410791638306.
  32. Thiers, B. (2023). Index Herbariorum: A global directory of public herbaria and associated staff. New York Botanical Garden’s Virtual Herbarium. http://sweetgum.nybg.org/. [20.04.2023].
  33. Yıldırım, H. & Özdöl, T. (2019). A new suggestion IUCN threat category for Campanula peshmenii Güner (Campanulaceae). Acta Biologica Turcica 32(3): 168–173.
  34. Yıldırım, H. & Şenol, S.G. (2014). Campanula alisan-kilincii (Campanulaceae), a new species from eastern Anatolia, Turkey. Turk J Bot 38(1): 22–30. DOI: https://doi.org/10.3906/bot-1302-17.
  35. Yıldırım, H. (2013). Campanula mugeana sp. nov. (Campanulaceae) from western Anatolia, Turkey. Nord J Bot 31(4): 419–425. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1756-1051.2012.01566.x.
  36. Yıldırım, H. (2018). Campanula leblebicii (Campanulaceae), a new chasmophyte species from western Turkey. Phytotaxa 376(2): 114–122. DOI: https://doi.org/10.11646/phytotaxa.376.2.5.
  37. Yıldırım, H., Şentürk, O., Özdöl, T. & Pirhan, A.F. (2019). A new bellflower, Campanula phitosiana sp. nov. (Campanulaceae) from Western Anatolia, Turkey. Phytotaxa 399(1): 25–36. DOI: https://doi.org/10.11646/phytotaxa.399.1.3.
  38. Yoo, K.-O., Crowl, A.A., Kim, K.-A., Cheon, K.-S. & Cellinese, N. (2018). Origins of East Asian Campanuloideae (Campanulaceae) diversity. Mol Phylogenet Evol 127: 468–474. DOI: https://doi.org/10.1016/j.ympev.2018.04.040.