KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 100

Karagöz-Hacivat Oyunlarında Doğa İkilemi

Zümre Gizem YILMAZ KARAHAN
Sayfa
1133–1144
Yayın Tarihi
2019-11-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Geleneksel gölge oyunları insan-insan olmayan ve doğa-kültür ilişkilerini sorunsallaştırmakta, hem Anadolu insanı ve fiziksel çevre arasındaki karşılıklı bağlılığı hem de bu tür maddesel ilişkilerin nasıl doğa üzerinde güç ve kontrol sağlamaya bağlı olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geleneksel gölge oyunları insan-insan olmayan ve doğa-kültür ilişkilerini sorunsallaştırmakta, hem Anadolu insanı ve fiziksel çevre arasındaki karşılıklı bağlılığı hem de bu tür maddesel ilişkilerin nasıl doğa üzerinde güç ve kontrol sağlamaya bağlı olduğunu göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sebepten, verimli olması gereken ‘doğal’ bir çevre insanların korktuğu ve nefret ettiği endişe veren bir yere dönüşür.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede, bu çalışma doğaya hem olumlu hem olumsuz anlamlar veren ve tehdit edici roller biçen bazı Karagöz oyunlarını inceleyecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:geleneksel gölge tiyatrosu · Karagöz · Hacivat

Özet

Geleneksel gölge oyunları insan-insan olmayan ve doğa-kültür ilişkilerini sorunsallaştırmakta, hem Anadolu insanı ve fiziksel çevre arasındaki karşılıklı bağlılığı hem de bu tür maddesel ilişkilerin nasıl doğa üzerinde güç ve kontrol sağlamaya bağlı olduğunu göstermektedir. Böylece Anadolu kültüründeki gölge tiyatrosu insan davranışlarındaki doğa ikilemini sahneye taşır. Gölge oyunları (KaragözHacivat oyunları) doğayı ve maddesel varlıkları ironik bir biçimde hem insanlığa katkıda bulunan sezgili hem de sosyal sınırların ortadan kalktığı ve kaosun ve yasa dışı işlerin döndüğü uğursuz ve lanetli varlıklar olarak iki şekilde tasvir eder. Bu sebepten, verimli olması gereken ‘doğal’ bir çevre insanların korktuğu ve nefret ettiği endişe veren bir yere dönüşür. Benzer bir şekilde, çoğu gölge oyununda, fiziksel çevreler ve doğa medeni sistemin ‘uyumlu’ düzenini tehdit eden hain varlıkların mesken tuttuğu yerlermiş gibi anlatılır. Bu çerçevede, bu çalışma doğaya hem olumlu hem olumsuz anlamlar veren ve tehdit edici roller biçen bazı Karagöz oyunlarını inceleyecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAHAN, Z. G. Y. (2019). Karagöz-Hacivat Oyunlarında Doğa İkilemi. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 100, 1133–1144. https://ajindex.com/articles/102036

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. And, M. (2012). Başlangıcından 1983’e Türk tiyatro tarihi. Istanbul: İletişim. And, M. (1975). Karagöz: Turkish shadow theatre. Ankara:
  2. Dost. And, M. (1999). Traditional performances in Turkey. In M. Özhan (Ed.), The traditional Turkish theatre (ss. 7-52). Ankara:
  3. Ministry of Culture. Arda, Z. (2016). Türk halk kültüründe Karagöz-Hacivat imgesi ve Nuri Abaç’ın resimlerine yansımaları. KSBD, S.8, ss. 1-15.
  4. Akın, B. A. (2013). Osmanlı’da islami hükümlerin belirleyiciliğinde varolabilen ‘gösteri’ türleri: ‘Meddah, Karagöz ve Orta Oyunu.’ Zeitschrift für die Welt der Türken – Jounral of World of Turks 5. S.2, ss. 33-42.
  5. Babadoğan, H. (2013). Understanding the transformations of Karagöz. Middle East Technical University, PhD Dissertation. Cavaleri, P. (2001). The animal question: Why nonhuman animals deserve human rights. Oxford: Oxford UP. Estok, S. (2011). Ecocriticism and Shakespeare: Reading Ecophobia. New York: Palgrave Macmillan. Estok, S. (2018). The Ecophobia Hypothesis. New York: Routledge. Evliya Çelebi (1969). Evliya Çelebi seyâhatnâmesi. (Z. Danışman, Çev.). İstanbul:
  6. Kardeş. Güven, O. (2008). Politik ideolojinin icat ettiği gelenek: Karagöz. Millî Folklor 20. S.79, ss. 78-83.
  7. Kudret, C. (2004). Karagöz. Three Volumes. İstanbul:
  8. Yapı Kredi. Nutku, Ö. (1985). Dünya tiyatrosu tarihi 1: Başlangıcından – 19. yüzyıla kadar. Ankara:
  9. Remzi. Öngören, F. (1983). Türk mizahı ve hicvi. Ankara:
  10. Türkiye İş Bankası. Sevilen, M. (1969) Karagöz. İstanbul:
  11. Milli Eğitim. Sokullu, S. (1979). Türk tiyatrosunda komedyanın evrimi. Ankara:
  12. Kültür Bakanlığı. Miller, A. (2013) Turkish shadow puppetry and the carnivalesque. Modern Languages and Literatures Annual Graduate Conference 1-12. Retrieved from https://ir.lib.uwo.ca/cgi/viewcontent.cgi?article =1003&context=mllgradconference