Dergiler / Ankara Üniversitesi SBF Dergisi / 2016 / Cilt: 71 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DE DAHA EŞİTLİKÇİ VERGİ POLİTİKALARI İÇİN MİKROSİMÜLASYON ANALİZİ: 2003-2013

Sayfa
249–277
Yayın Tarihi
2016-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazıda, hem son 10 yıldaki politika değişikliklerinin birey ve hanelerin vergi yüklerinde ve ikincil dağılımdaki sonuçları incelenmiş hem de daha eşitlikçi bir vergi politikası için olası vergi politikası simülasyonlarının sonuçları karşılaştırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Türkiye, yüksek gelir dağılımı eşitsizliği yaşayan bir ülke olarak, son 10 yılda, bölüşümü ciddi biçimde etkilediği bilinen vergi politikalarında özellikle bireysel gelir vergisi tarifesinde önemli değişiklikler gerçekleştirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlk değişikliğin gerçekleştiği 2005 yılında en üst gelir diliminin tabi olduğu vergi oranının düşürülmesiyle üst gelir gruplarının vergi yükü azaltılırken; 2008 yılında alt gelir gruplarının vergi yükünü düşüren Asgari Geçim İndirimi (AGİ) uygulamasına başlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazıda, hem son 10 yıldaki politika değişikliklerinin birey ve hanelerin vergi yüklerinde ve ikincil dağılımdaki sonuçları incelenmiş hem de daha eşitlikçi bir vergi politikası için olası vergi politikası simülasyonlarının sonuçları karşılaştırılmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2005 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Mikrosimülasyon · Vergi Politikaları · Gelir Dağılımı

Özet

Öz Türkiye, yüksek gelir dağılımı eşitsizliği yaşayan bir ülke olarak, son 10 yılda, bölüşümü ciddi biçimde etkilediği bilinen vergi politikalarında özellikle bireysel gelir vergisi tarifesinde önemli değişiklikler gerçekleştirmiştir. İlk değişikliğin gerçekleştiği 2005 yılında en üst gelir diliminin tabi olduğu vergi oranının düşürülmesiyle üst gelir gruplarının vergi yükü azaltılırken; 2008 yılında alt gelir gruplarının vergi yükünü düşüren Asgari Geçim İndirimi (AGİ) uygulamasına başlanmıştır. Bu dönemde bazı ürünlerin KDV oranlarında değişikliklere gidilmesine rağmen, özellikle enerji ve iletişim hizmetlerindeki özel tüketim vergileri yoluyla hanelerin dolaylı vergi yükü artmaya devam etmiştir. Bu değişikliklerin, gelirin yeniden dağılımında çelişkili sonuçlara yol açacağı açıktır. Ancak bugüne kadar Türkiye’de kapsamlı biçimde tüm bu değişiklikleri inceleyen bir çalışma yapılmamıştır. Bu açığı kapatmak amacıyla, bu çalışmada birey ve hanelerin doğrudan ve dolaylı vergi yüklerini hesaplamak için hazırlanmış Türkiye’nin ilk Mikrosimülasyon Modeli’nin sonuçlarını sunuyoruz. Mikrosimülasyon tekniği farklı politika önerilerinin sonuçlarını karşılaştırma olanağı tanıması nedeniyle özellikle kamu politikalarının etkilerinin incelenmesinde etkin bir araçtır. Bu yazıda, hem son 10 yıldaki politika değişikliklerinin birey ve hanelerin vergi yüklerinde ve ikincil dağılımdaki sonuçları incelenmiş hem de daha eşitlikçi bir vergi politikası için olası vergi politikası simülasyonlarının sonuçları karşılaştırılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALBAYRAK, Ö., BAHÇE, S., PINAR, A. (2016). TÜRKİYE’DE DAHA EŞİTLİKÇİ VERGİ POLİTİKALARI İÇİN MİKROSİMÜLASYON ANALİZİ: 2003-2013. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 71 - Sayı: 1, 249–277. https://ajindex.com/articles/10198

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Albayrak, Özlem (2013), “Optimal Vergi Teorisi: Bir Değerlendirme”, Pınar, Abuzer, Ahmet Haşim Köse ve Nihat Falay (Der.), Kriz ve Maliye Düşüncesinde Değişim: İzzettin Önder’e Armağan (SAV Yayınları). Albayrak, Özlem (2011), “Finansal Krizde Uygulanan Vergi Poltikalarının Gelir Dağılımı Etkileri: 2004-2013”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66 (2): 1-34.
  2. Albayrak, Özlem (2010), “Redistributive Effects of Indirect Taxes in Turkey, 2003”, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (1): 123. Anderson, J. E. (2009), “Globalization and Income Distribution: A Specific Factors Continuum Approach”, NBER Working Paper No.14643, www.nber.org/papers/w14643.pdf (23.3.2016).
  3. Aslan, Gürdal (2015), “Türkiye’de Asgari Ücretli Çalışanlar: Gerçek Sayıları, Demografi ve İstihdam Bilgileri”, http://kanalfinans.com/turkiyede-asgariÜcretli-çalışanlar-gercek-sayilaridemografi-ve-istihdam-bilgileri-gurdal-aslan.
  4. Atkinson, A. B. (2004), “Income Tax and Top Incomes over the Twentieth Century”, Hacienda Pública Española / Revista de Economía Pública, 168 (1/2004): 123-141.
  5. Betti, Gianni vd. (2009), “The Siena Micro-Simulation Model (SM2) for the Tax-benefit System in Turkey”, Università di Siena, Dipartimento di Metodi Quantitative Working Paper No: 81, www.econ-pol-unisi.it/dmq/pdf/DMQ_WP_81.pdf, (01.03.2016).
  6. Bourguignon, François ve Amadeó Spadaro (2006), “Microsimulation as a Tool for Evaluating Redistribution Policies”, The Journal of Economic Inequality, 4 (1): 77-106.
  7. Cogneau, Denis ve Anne-Sophie Robilliard (2007), “Growth, Distribution and Poverty in Madagascar: Learning from a Microsimulation Model in a General Equilibrium Framework”, Spadaro, Amadeo (Der), Microsimulation as a Tool for the Evaluation of Public Policies: Methods and Applications (Fundacion BBVA): Bölüm 3. Creedy, John (1998), The Dynamics of Inequality and Poverty (Cheltenham: Edward Elgar). Davies, James B. (2004), “Microsimulation, CGE and Macro Modelling for Transition and Developing Economies”, World Institute for Development Economics Research (UNU/WIDER) Discussion Papers, No. 2004-8, Helsinki, http://www.econstor.eu/bitstream/10419/52988/1/389142778.pdf (01.03.2016).
  8. Duclos, Jean-Yves (2000), “Gini Indices and the Redistribution of Income”, International Tax and Public Finance, 7 (2): 141-162.
  9. Duclos, Jean-Yves ve Abdelkrim Araar (2006), Poverty and Equity: Measurement, Policy and Estimation with DAD (Springer and International Development Research Centre), http://www.idrc.ca/en/ev-97