The resolution of 4+4+4 and the Fatih Project: is it a reform?

Abstract

This article analyzes the new school reform bill, which is called 4+4+4 of schooling and the project of Fatih that aims at intermitting 8 year compulsory education by dividing into 4+4 and contemplating to constitute the junior high school of religious schools called (Prayer-Preaches High schools) in terms of historical, socio-political and scientific facts. The habit of self-righteousness in Turkey is an ill that is very common in every aspect of different spheres of the daily life. This implications relating to educational applications that based on the self-actualization of the ruling party and the misusage of the limits and possibilities of power by ruling parties has been elicited in terms of educational sciences. It has been observed that the new resolution of ruling party is not natural necessities of Turkish society but the initiatives of ruling party’s members. The Fatih project has been elicited here as it is part of new resolution.

Özet

Bu makalede, 2012 yılı başında Türk eğitim sisteminde reform adı altında 8 yıllık zorunlu eğitim süresinin kısaltılarak dini okulların orta kısımlarının açılmasına yönelik olarak oluşturulması tasarlanan Eğitimde 4+4+4+ Fatih Projesi başlıklı yasa tasarısı tarihsel ve sosyo-politik, bilimsel veriler ışığında ele alınmıştır. Türk toplumunda bir hastalık haline gelen “ben yaptım oldu” düşüncesi, bilimin tüm savunularına karşı dimdik ayakta durmaktadır. Yürütmenin gücü ele geçirmesi ile birlikte sistemde neler yapabileceğinin görüntüsü olan bu uygulamalar, eğitim bilimleri gerçekleri açısından ele alınmış ve irdelenmiştir. Sonuç olarak eğitimde yapılması planlanan bu düzenlemelerin eğitimsel gereksinim ve gerçeklerden çok kişisel tercihlere dayalı olarak gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Fatih projesi de, yasa tasarısının bir parçası olduğu için burada yer alması uygun görülmüştür