THE RELATIONSHIP BETWEEN SCHOOL PRINCIPALS’ LEVELS OF EMOTIONAL INTELLIGENCE AND MANAGERIAL COMPETENCE: THE CASE OF NEVŞEHIR

OKUL YÖNETİCİLERİNİN DUYGUSAL ZEKÂ VE YÖNETSEL YETERLİLİK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ: NEVŞEHİR İLİ ÖRNEĞİ

Abstract

Education is a subject that has no alternative for communities that aim to develop because communities can only reach their goals through a strong education system and sense of education. It can be said that schools, which are the pioneering institutions for the development of the communities, make it possible to reach these goals. In this sense, a community’s place in science, technology, enlightenment has taken shape according to its schools’ and education system’s qualities. It can be thought that one of the most important factors that affect and manage the school is the school principal. The qualities that the school principals have can effect the success of the schools. In this work, emotional intelligence and managerial competencies, which can be considered as determining factors, are studied. The aim of current study is to examine the relationship between school principals’ emotional intelligence and managerial competence levels in all dimensions. This study was carried out in relational survey model as the case of Nevşehir. The population of this study consisted of 485 school principals in charge in Nevşehir. 261 school principals were chosen according to convenience sampling method. The principals’ self-perception of their emotional intelligence and managerial competence levels were tested by using three-dimensional emotional intelligence and eight-dimensional managerial competence scales. Required data for the study was gathered online with the help of provincial directorate of education in Nevşehir. Multiple Linear Regression test was used in the analysis of the data. The findings show that the principals’ emotional intelligence levels (in the dimensions of optimism/regulation of emotions and utilization of emotions) can predict positively their managerial competence levels (in all dimensions). In other words, as the school principals’ levels of emotional intelligence increase (in the dimensions of optimism/regulation of emotions and utilization of emotions), their managerial competency levels (in all dimensions) increase, too. On the contrary, the principals’ emotional intelligence levels (in the dimension of appraisal of emotions) can predict negatively their managerial competence levels (in all dimensions). In other words, as the school principals’ levels of emotional intelligence decrease (in the dimension of appraisal of emotions), their managerial competency levels (in all dimensions) increase. Accordingly, it can be suggest that emotional intelligence behaviours can be criterion in the organization of schools, in the appointment of school principals and in providing an effective teaching-learning environment

Özet

Gelişmeyi hedef edinen toplumlar için eğitim alternatifi olmayan bir alandır, çünkü toplumlar güçlü bir eğitim sistemi ve anlayışı ile birlikte hedefledikleri noktalara ulaşabilirler. Hedeflere giden yolun ise toplumların gelişmesine öncülük eden kurumların başında gelen okullardan geçtiği ifade edilebilir. Bu bağlamda, bir toplumun bilimin, teknolojinin, aydınlanmanın neresinde olduğu ancak o toplumun sahip olduğu şekillenmektedir. Okul örgütünü yöneten ve etkileyen birinci derecede unsurun okul yöneticileri olduğu ve okul yöneticilerinin sahip olduğu niteliklerin eğitim kurumlarının başarısında etkiye sahip olduğu söylenebilir. Bu çalışma ile okul yöneticileri için önemli olarak görülebilecek duygusal zekâ özellikleri ve yönetsel yeterlikler araştırılmıştır. Bu amaçla okul yöneticilerinin duygusal zekâ düzeyleri ile yönetsel yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin tüm alt boyutlar bakımından incelenmesi hedeflenmiştir. İlişkisel tarama modelinde hazırlanan bu çalışma Nevşehir ili örneği olarak gerçekleştirilmiştir. Nevşehir'de görev yapan 485 okul yöneticisi evren; kolay örnekleme yoluyla ulaşılan 261 yönetici ise örneklem olarak alınmıştır. Veri toplama aracı olarak iki ayrı ölçek kullanılmıştır. Okul yöneticilerinin duygusal zekâları ve yönetsel yeterlik düzeyleri kendi algılarına göre ölçülmüştür. Veriler Nevşehir İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün desteği ile elektronik ortamda toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, okul yöneticilerinin iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi ve duyguların kullanımı alt boyutlarında duygusal zekâ düzeyleri, tüm alt boyutlarda yönetsel yeterlik düzeylerinin olumlu yönde yordayıcısıdır. Bir başka deyişle okul yöneticilerinin iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi ve duyguların kullanımı alt boyutlarında duygusal zekâ düzeyleri arttıkça tüm alt boyutlarda yönetsel yeterlik düzeyleri de artmaktadır. Bunun aksine, okul yöneticilerinin duyguların değerlendirilmesi alt boyutunda duygusal zekâ düzeyleri, tüm alt boyutlarda yönetsel yeterlik düzeylerinin olumsuz yönde yordayıcısıdır. Bir başka deyişle, okul yöneticilerinin duyguların değerlendirilmesi alt boyutunda duygusal zekâ düzeyleri azaldıkça tüm alt boyutlarda yönetsel yeterlik düzeyleri artmaktadır. Bu sonuca dayanarak, duygusal zekânın yönetsel yeterlik düzeyini yordadığı hipotezinin doğrulandığı bu çalışmanın bulguları ışığında, okul yöneticilerinin atanması noktasında duygusal zekânın bir ölçüt olarak kabul edilmesi ve halen yöneticilik görevinde bulunan yöneticilerin çeşitli seminerler yoluyla duygusal zekâ eğitimi almaları önerilebilir. Ayrıca eğitim fakültelerinin ders programlarında duygusal zekâ ve bunun yönetim ile olan bağlantısını içeren seçmeli derslerin eklenmesinin de alana katkı sağlayacağı tavsiye edilebilir