Relationship Between Religion and Morality for Shaftesbury

Abstract

In this study, we examined Shaftesbury’s approach to the relationship between morality in one hand and belief in God and piety in the other. Shaftesbury argues that a real theist must be naturally moral while it is not necessary for one to trust in God in order to be deemed a moral one, so an atheist may well be moral. He does not refuse at all the role of a religion concerning morality and thinks that a true religion would largely contribute to virtue. However, a corrupt religion would be more dangerous to religion than disbelief or infidelity would. He stresses that virtue is in itself valuable and should not be regarded as instrumental. He does not see virtues that appears due to fear from punishment of the hereafter and due to hope for rewards of it as true virtues. The basic objective of our study is to discuss the reasons for this thought of Shaftesbury and its consequences, who put a certain distance between field of morality and religion.

Özet

Bu çalışmada Shaftesbury’nin ahlak ile Tanrı inancı ve dindarlık arasındaki ilişkiye yaklaşımı ele alınmaktadır. Shaftesbury, gerçek teistlerin doğal olarak ahlaklı olması gerektiğini ancak ahlaklı olmak için Tanrı’ya inanmanın şart olmadığını, ateistlerin de pekâlâ ahlaklı olabileceğini iddia etmektedir. O, ahlak alanında dinin işlevini tümüyle reddetmemekte, gerçek dinin erdemli olmaya önemli katkı sunacağını ancak yozlaşmış bir dinin ahlak için inançsızlıktan daha tehlikeli olacağını düşünmektedir. Shaftesbury, erdemin bizatihi değerli olduğunu ve bir araç olarak görülmemesi gerektiğini vurgulamaktadır. Özellikle de ahiretteki ceza korkusu veya mükâfat umuduna dayalı erdemleri gerçek erdem olarak görmemektedir. Bu çalışmanın temel hedefi, ahlak alanı ile din arasına belirgin bir mesafe koyan Shaftesbury’nin bu düşüncesinin gerekçelerini ve vardığı sonuçları tartışmaktır.