WALKING AS THE ARTIST’S MATERIAL

Abstract

While the track of everyday life is being traced, walking as an ordinary action attracts philosophers, literati, clergy, politicians, and artists by drawing their attention to the streets of urban or rural areas. The unity of art and walking has been discussed in various ways and different periods, although walking has become an art form that has been actualized by the Dada movement, which directly implements the practices of action. This anti-art form began with Dada's actions has been gradually enriched through the impact of subsequent art movements. In this study, the practices of artists that used the act of walking as a material of art will be examined and the probability of changing the borders in art by the practice of walking without borders will be reviewed.

Özet

Gündelik hayatın izi sürülürken sıradan bir eylem olan yürümenin filozofları, edebiyatçıları, din adamlarını, politikacıları, sanatçıları kentin sokaklarına ya da kırsal alanlara çekme gücü göze çarpar. Sanat ve yürüme birlikteliği tarihin farklı dönemlerinde çeşitli şekillerde ele alınmıştır; ancak yürümenin bir sanat formu haline gelişi, doğrudan eylem pratiklerini hayata geçiren Dada hareketi ile gerçekleşmiştir. Dada eylemleri ile başlayan bu karşı-sanat formu, diğer sanat hareketlerinin de katkısıyla zenginleşmiştir. Bu çalışmada yürüme eylemini sanatının malzemesi yapan sanatçı pratikleri incelenecek ve sınır tanımayan yürüme eyleminin sanatta hangi sınırları dönüştürebileceği tartışılacaktır.