Oral and musical variation: the transformations of mani in türkü

Abstract

Performance and oral formulaic theorists put forward to meaningless of searching for the "unique" and "fixed" texts in oral culture and they support it through different works. With oicotype concept, Von Sydow highlights the localization of narrations according to regional features. In this way, he brings forward that every narration reshape when they settle into a place. Text-based studies reveal the word changes in the narrations; however studies about differences and changes in music accompanying narrations are not sufficient. In this article, firstly word changes in mani which generally told without instrument in oral tradition will be evaluated. Then musical changes and differences in türküs which contain mani will be discussed.

Özet

Sözlü kültür, tek ve sabit bir metin arayışının anlamsız olacağı düşüncesinden hareket eden performans ve sözlü formül kuramcıları tarafından ileri sürülmüş ve bu görüş çeşitli çalışmalarla desteklenmiştir. Von Sydow ekotip kavramıyla anlatıların bölgesel özelliklere göre yerelleşeceğini vurgulamıştır. Böylelikle anlatıların bir coğrafyaya yerleşirken o coğrafyanın özelliklerine göre bir bakıma yeniden şekillendiğini ileri sürmüştür. Sözlü kültür içerisinde daha çok metne dayalı yapılan çalışmalar anlatılardaki değişmeleri sözsel düzeyde ortaya koymaktadır. Ancak anlatılara eşlik eden müzikal yapılardaki çeşitlenmelere yönelik çalışmalar, sözler üzerine yapılan çalışmalar kadar zengin değildir. Bu makalede, öncelikle sözlü gelenek içerisinde genellikle enstrümansız söylenen manilerdeki sözsel değişmelere değinilmiş, daha sonra bu manilerin türküler içerisinde yer aldıklarında müzikal olarak nasıl farklılaştıkları konusu tartışılmıştır.