Aging and the aged in the Book of Dede Korkut and Beowulf

Abstract

This article examines the place and the status of aging and the aged in the Book of Dede Korkut and Beowulf As social recognition and power are consequent to prowess and heroic achievements in epics aging often necessitates a radical re-positioning of the aged.Representation of the aged and aging in these epics suggests that the aged hero experiences an inevitable loss of status and power as a result of aging and is a relatively passive and weak character with a lower status in the epic world. However, epic narrative at the same time recognizes and places the old as wise people dispensing sound advice and guidance. In the Book of Dede Korkut, the old constitute a weak category needing protection, but Dede Korkut, the bard, and the aged fathers and mothers inspire respect and recognition because of their age related wisdom.In Beowulf, the epic hero Beowulf represents the physical superiority of the youth and the loss of it as a result of aging. Hrothgar is an old king who is no longer able to protect his people because of his old age but is at the same time wise and caring for the same reason. This ambivalence about aging and the aged marks the epic world where Survival and heroism are predicated upon the strong youth and where aging necessitates a social re-positioning.

Özet

Bu makalede Dede Korkut Kitabı ve Beowulf destanında yaşlılığın yeri ve konumu incelenmektedir. İki ayrı toplumun kurucu destanları olan bu eserlerde, yaşlılığın toplumsal konumlanmayı etkilediği ve yeniden tamöılanma gerektirdiği görülmektedir. Yaşlanan kral veya destan kahramanı yerini genç ve kuvvetli olan savaşçılara veya oğluna bırakmak durumundadır. Öte yandan, destan kültürü aynı zamanda yaşlıyı ve yaşlılığı sosyal yapı içerisinde koruyan bir kültürdür. Yaşlılar tecrübenin verdiği bilgelik ve yol göstericilik yoluyla önemli bir yer edinirler. Dede Korkut'ta yaşlılar korunmaya muhtaç olarak konumlanırken, Dede Korkut'un şahsında ve yaşlan nedeniyle özel muamele gören anne babaların şahsında yaşlılık bilgelik ve saygınlık sembolü olarak sunulur. Beowulf ta baş kahraman Beowulf hem gençliğin güç ve becerisini, hem de yaşlılığın güçsüzlüğünü temsil eder. Hrothgar ise yaşlandığı için krallık ve halkın koruyuculuğu görevlerini bizzat savaşarak yerine getiremeyen ancak halkını korumak için gerekli yardımı sağlamaya çalışan bilge bir kraldır. Bu destanlarda görüldüğü üzere, gençliğin öncelendiği ve değerli olduğu destan kültüründe yaşlılık önlenmesi imkansız olan ve kişiyi daha pasif ve ikincil bir statüye yerleştiren bir durumdur ancak yaşın getirdiği tecrübe ve bilgelik de yeri doldurulamaz değerlerdir. Bu bağlamda destanlar toplumsal konumlanmanın yaşa bağlı olarak yeniden düzenlendiğini gösteren anlatılardır.