Nâzım Hikmet’s Sevdalı Bulut: the game with the grand narratives

Abstract

Nâzım Hikmet rewrote some of the folk tales collected by Pertev Naili Boratav’s students, which were published in 1968 under the title of Sevdalı Bulut. He wrote some of the folk tales in Sevdalı Bu- lut by adding his own interpretation and thus making some thematic and technical changes under the light of his own experience and worldview. In this study the folk tales entitled “Az Gittiler Uz Gittiler,” “Oğluma Masal-I,” “Oğluma Masal-II” and “Sevdalı Bulut” are analysed as “small narratives” from the perspective of the concepts of “grand narratives” and “small narratives” explained by Jean-François Lyotard in Postmodern Condition: A Report on Knowledge (1979). The aim of this analysis is to point out how Nâzım Hikmet builds a connection between social realism and grand narratives in terms of theme and style in the folk tales mentioned above. In conclusion, it is shown that although Nâzım Hikmet thematically practises social realism in these folk tales, the poet creates small narratives in terms of style through the changes he makes without adhering to the original form of the folk tales.

Özet

Nâzım Hikmet, Pertev Naili Boratav’ın öğrencilerinin derlediği masallardan bazılarını yeniden yazmış, daha sonra bu masallar 1968’de Sevdalı Bulut başlığıyla masal kitabı olarak basılmıştır. Bu kitaptaki bazı masalları Nâzım Hikmet kendi hayatı ve dünya görüşü ışığında birtakım biçemsel ve izleksel değişiklikler yaparak kendi yorumuyla yazmıştır. Bu çalışmada, Jean-François Lyotard’ın Postmodern Durum: Bilgi Üzerine Bir Rapor (1979) adlı eserinde tanımladığı “büyük anlatı” ve “küçük anlatı” kavramlarından yola çıkılarak Sevdalı Bulut’ta yer alan “Az Gittiler, Uz Gittiler”, “Oğluma Masal-I”, “Oğluma Masal-II” ve “Sevdalı Bulut” başlıklı anlatılar birer “küçük anlatı” olarak incelen- miştir. Bu incelemenin amacı, Nâzım Hikmet’in adı geçen masallarında izlek ve biçem bakımından toplumcu gerçekçilik ile büyük anlatılar arasında nasıl bir bağ kurduğunu saptamaktır. Sonuç olarak, şairin bu masallarda izleksel açıdan toplumcu gerçekçiliği benimsese de masalın özgün yapısına bağlı kalmaksızın yaptığı değişikliklerle biçem bakımından küçük anlatılar yarattığı gösterilmiştir.