Regime for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage: From International Law Perspective

ULUSLARARASI HUKUK AÇISINDAN SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRASIN KORUNMASI REJİMİ

Abstract

The Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage of 2003 is an interna- tional convention, therefore it falls into the domain of international law and is considered a part of the regime for the protection of intangible cultural heritage. The regime is a set of norms, rules and behavior patterns that the international community has put forward on the common concerns and expectations about a particular subject. Accordingly, every international step towards the protection of intangible cultural heritage is part of the regime and the 2003 Convention is the most concrete of these steps. In order for a regime to be considered successful the problem must be correctly identified and defined, cause and effect relationship should be correctly established, reachable and meaningful objec- tives should be determined, practical and result-obtainable solutions should be proposed, the regime must be equipped with the right tools and institutions and states parties must be equally committed. The number of treaties signed in regards to the issue or of states that are party to this regime are not sufficient criteria for success. When evaluating the ICH, dealing with only the convention text and its implementations can be misleading, thus, the regime should be considered as a whole. In the discipline of International law all kinds of decisions, objectives, institutions and processes to ensure the function ing of regimes are called regime mechanisms, and the effectiveness of regimes is evaluated according to these mechanisms. The aim of this article is to evaluate the effectiveness of the ICH Regime with regard to regime mechanisms. For this purpose, mentioned mechanisms are introduced first and then the ICH regime is evaluated in terms of these mechanisms. The results of this research indicate that the ICH regime is equipped with the right tools and institutions. However, there are constraints in the design of the regime which hinder its effectiveness. Even though the definition and diagnosis of the problem is right and legitimate, the regime’s cause-effect relationship and proposed solutions for this problem are open to discussion. When evaluated with regard to international law in general terms, the ICH regime seems to have become a matter of concern and complaint for intellectual states.

Özet

2003 tarihli Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi, uluslararası bir sözleşme olması nedeniyle, uluslararası hukukun ilgi alanına girmektedir ve somut olmayan kültürel mirasın korunması rejiminin bir parçası olarak kabul edilmektedir. Rejim, uluslararası toplumun belli bir ko- nudaki ortak kaygı ve beklentileri üzerine ortaya koyduğu normlar, kurallar ve davranış kalıplarının bütünüdür. Buna göre, somut olmayan kültürel mirasın korunması yönünde atılmış her uluslararası adım rejimin bir parçasını oluşturmaktadır ve 2003 Sözleşmesi bu adımların en somut olanıdır. Bir rejimin başarılı olarak değerlendirilebilmesi için, problemin doğru teşhis edilmiş ve tanımlanmış olma- sı, sebep-sonuç ilişkisinin doğru kurulmuş olması, belirlenen hedeflerin ulaşılabilir ve anlamlı olması, önerilen çözümlerin uygulanabilir ve sonuç alıcı olması, doğru araç ve kurumlarla donatılmış olması ve taraf devletlerin aynı kararlılıkla bunlara uyması gerekir. Konu hakkında kaç antlaşma imzalanmış olduğu, kaç devletin bu rejime taraf olduğu başarı için yeterli ölçütler değildir. SOKÜM Sözleşmesi değerlendirilirken, sadece sözleşme metnini ve uygulamalarını ele almak yanıltıcı olabilir; rejim bir bütün olarak ele alınmalıdır. Uluslararası hukuk disiplininde, rejimlerin işlerliğini sağlamaya yönelik her türlü karar, amaç, kurum ve süreç rejim mekanizmaları olarak adlandırılmakta ve rejimlerin et- kinliği bu mekanizmalara göre değerlendirilmektedir. Bu makalenin amacı, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Rejiminin etkinliğini; rejim inşası mekanizmaları açısından değerlendirmektir. Bu amaçla araştırmada, önce, bahsi geçen mekanizmalar tanıtılmış, daha sonra, somut olmayan kültürel mirasın korunması rejimi bu mekanizmalar açısından değerlendirilmiştir. İncelemenin sonuçlarına göre SOKÜM rejimi, şekilsel olarak doğru araç ve kurumlarla donatılmıştır. Ancak rejimin tasarımın- da, etkinliğini engelleyen kısıtlar vardır. Rejimin çözmek istediği sorunun teşhisi ve tanımı doğru ve haklı olmakla birlikte, bu problemin sebep-sonuç ilişkisi ve çözüm önerileri tartışmaya açıktır. Ulus- lararası hukuk açısından genel olarak değerlendirildiğinde SOKÜM rejimi, entelektüel hükümetler arası bir yakınma ve kaygı konusu hâline gelmiş görünmektedir.